...น้อย ไป อีก หรือ ...

 (กลบทนาคบริพันธ์) ฝากเพลงครวญ​ หวนหา​เมื่อคราห่าง เมื่อคราหาย​ไม่จาง​ เส้นทางฝัน เส้นทางฝืน​ กลืนกล้ำ​เฝ้ารำพัน เฝ้ารำพีง​ ถึงกัน​  ทุกวันคอย ทุกวันคืน​ ขื่นขม​&nb

O โหยแผ่วพาทย์พร่ำพร้องทำนองเสียง ค่อยเรื่อยเรียงอ่อนหวาน .. พลิ้วผ่านหา อ่อนละมุนรูปพิไล .. วาบไหวมา- ราวยั่วเย้ยปรารถนา .. ในอารมณ์ O แต่ละช่วงรอบประณีตสังคีตครวญ บางเสี้ยวส่วนความหลัง .. ที่สั่งสม-

ยามลมเย็นเร้นผ่านวสันต์ค่ำ ชีวิตช้ำก็คลายไปในยามหม่น บางความหลังยังพัวพันอยู่กับคน บางคำล้นยังค้างอยู่ในสายลม หนทางไกลใช่ไร้เงาของความหวัง ทุกก้าวยังเก็บฝันอันเหมาะสม บางวันเศร้าก็ซ่อนยิ้มไว้พอช้ม ให

ลมพัดแผ่วแทรกผ่านสะท้านไหว เหมือนเสียงใจใครหนึ่งซึ่งเงียบงัน ดวงดาวพราวพรายอยู่ไม่รู้วัน ยังส่องฝันอันลี้ลับประดับฟ้า คืนค่ำคล้ำหม่นบนหนทางยาว ใจคนร้าวเงียบเหงาเฝ้าคอยหา เหมือนแรงคิดติดค้างในกายา ยัง

http://www.youtube.com/watch?v=V-aAY-JyPUE อยากมีใครสักคนบนทางฝัน เคียงคู่ฉันเกี่ยวก้อยคอยห่วงหา คอยโทรถามยามหายเมื่อไกลตา คราวอ่อนล้าปลุกปลอบมอบแรงใจ อยากมีใครเคียงชิดสนิทแนบ คราวปวดแปลบอุราคราหวั่

๏ ผ่านคืนฝนลมแรงเคยแฝงหนาว ผ่านเรื่องราวขมขื่นฝืนใจสู้ แม้เส้นทางเคยหม่นปนมอดหมู ยังรับรู้ว่าฟ้ายังงามงด ๏ เคยร้องไห้ให้ฟังกับความเศร้า เคยเงียบเหงาแทบสิ้นแรงกำหนด แต่พรุ่งนี้ยังมีดาวพราวแสงจรด รอตกผ

O แว่วยินไหม .. รำพันดวงขวัญเอ๋ย ฝากให้ .. ลมรำเพยรำพึงผ่าน ว่า .. ค่ำนี้แสงดาวคงร้าวราน จาก .. ความหวานโชนช่วงในดวงตา O จันทร์เอย .. เลื่อนขึ้นฟ้า .. ช้าช้าก่อน ให้ความวอนเว้าปวง, แรงห่วงหา- ได้ทอดเส