...น้อย ไป อีก หรือ ...

กระทู้สนทนา

                หัว ใจ นี้ ก็ มี แค่ เพียง หนึ่ง
                ที่ เฝ้า ฝัน รำ พึง คิด ถึง หา
                คอย ห่วง ใย ใส่ ใจ ใน ทุก ครา
                ใน อุ รา ลึก ซึ้ง หนึ่ง คน ไกล

                 ใจ มัน ล้า โรย แรง แฝง ความ เหงา
                 ที่ รุก เร้า กลบ กลืน คืน หวั่น ไหว
                 มือ เย็น เยียบ ขอ อุ่น ละ มุน มัย
                 หวัง คน ไกล โอบ อุ้ม เกา ะกุม มือ

                 ได้ โปรด บอก สัก คำ ทำ ไฉน
                 ห้วง แห่ง ใจ มอบ ให้ น้อย ไป หรือ
                 จะ ให้ ทำ อย่าง ไร เท่า ไหร่ คือ
                 รัก ให้ ถือ มั่น คง มิ หลง ลวง

                 ฉัน ก็ มี แค่ นี้ ที่ มอบ ให้
                 มี เพียง หนึ่ง หัว ใจ ที่ แหน หวง
                 มอบ ให้ หมด ทั้ง  ใจใน หนึ่ง ดวง
                 มิ เคย ท้วง คืน คำ พร่ำ ย้ำ วอน

                 ก็ หมด แรง ล้า ฝัน วัน ผ่าน ผัน
                 ทุก คืน วัน กี่ ความ ช้ำ เหมือน พร่ำ สอน
                 รัก มาก ไป ใจ มัน เจ็บ เก็บ ตะ กอน
                 ให้ ร้าว รอน ร่ำ ไห้ เมื่อ ไหร่ ชิน

                  ก็ น้อย ไป อีก หรือ..คือ รัก ให้
                  ทั้ง หัว ใจ ดั่ง ห้วง กระ แส สินธ์
                  หลั่ง ล้น ไหล หลาก เห็น เป็น อา จินต์
                  ฤ จะ สิ้น เสน่ หา ...  ให้ ล้า แรง.....

                                  " เพ็ญ พิ ช ญา "

                       .

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้