Cheerfulness l ความสุขของเด็กบ้านนอก
_______________
'เราลองมองชีวิตเด็กๆดูสิ
เงื่อนไขของความสุขของพวกเขา ไม่มาก
เขาสามารถยิ้มและกระโดดโลดเต้นกับเรื่องง่ายๆ
ใครขโมยความรู้สึกเหล่านี้จากพวกเราไป ?
ความชินชาหรือเปล่า
ที่ทำให้เรามองสายรุ้งไม่ตื่นเต้น
มองท้องฟ้า ไม่อมยิ้ม
มองดิน ไม่มีจินตนาการ
ความเป็นผู้ใหญ่ขโมยความสดใสบนใบหน้า
แต่เราก็ไม่น่าให้ขโมยความคิดใสๆ ไปด้วย
ความคิดที่ว่า
ความสุข สามารถสร้างได้
แค่วางเงื่อนไข ที่พอดี
เสียงหัวเราะในวัยเด็กของเรานั้น
ยังตรึงในใจ
สวัสดีค่ะ วันนี้มาชวนย้อนไปในวัยเด็ก เราเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่งที่เข้ามาใช้ชีวิตในเมืองกรุง
นานๆจะได้กลับบ้านซักที วันนี้รู้สึกคิดถึงบ้านขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เปิดดูภาพเก่าๆเจอภาพหลานชายตัวเล็กๆ
ที่เมื่อไหร่เรากลับบ้าน คำยอดฮิตคือ ป้าๆ (แก่แล้วดิ๊) ไปถ่ายรูปเล่นกันเถอะ อ่ะไปซิๆ ภาพเซทนี้ถ่ายไว้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว
แต่เอามาลองทำโทนสีแต่งใหม่ ถ่ายไว้ตั้งแต่ไม่รู้จักคำว่า "Hipster"
ชุดก็ไม่ได้พร้อมหรอกแต่ท่าทางมาเต็ม ไม่ได้บังคับ หรือขู่เข็ญอะไรทั้งนั้น นางเต็มใจ ><
เดี๋ยวจะส่งไป casting ละคร เรื่อง "นี่หรือคน" ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ผ่านมา 3 ปี เหมือนความสูงไม่ขยับตาม เกรงจะเหมือนป้า เป็นคนแคระ -*- ยังตัวเล็กเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิม
ก็เห็นทีจะเป็นอุปกรณ์ในการถ่ายภาพ ที่ลดลงเหลือเพียงแค่โทรศัพท์ แต่วันนี้เมื่อมานั่งเปิดดูภาพ
ทั้งสองเหตุการณ์ที่ถูกบันทึกด้วยอุปกรณ์ที่แตกต่างกัน แต่ความทรงจำมันไม่ต่างกันเลย
ความสดใสในวัยเด็ก ความงดงามของธรรมชาติ ของคนต่างจังหวัด ดูทีไรก็ชวนให้อยากกลับบ้านทุกที
IG: piccaszo
Fanpage : คิด.ถึง
T H A N K Y O U
Cheerfulness l ความสุขของเด็กบ้านนอก :
เงื่อนไขของความสุขของพวกเขา ไม่มาก
เขาสามารถยิ้มและกระโดดโลดเต้นกับเรื่องง่ายๆ
ใครขโมยความรู้สึกเหล่านี้จากพวกเราไป ?
ความชินชาหรือเปล่า
ที่ทำให้เรามองสายรุ้งไม่ตื่นเต้น
มองท้องฟ้า ไม่อมยิ้ม
มองดิน ไม่มีจินตนาการ
ความเป็นผู้ใหญ่ขโมยความสดใสบนใบหน้า
แต่เราก็ไม่น่าให้ขโมยความคิดใสๆ ไปด้วย
ความคิดที่ว่า
ความสุข สามารถสร้างได้
แค่วางเงื่อนไข ที่พอดี
เสียงหัวเราะในวัยเด็กของเรานั้น
ยังตรึงในใจ
นานๆจะได้กลับบ้านซักที วันนี้รู้สึกคิดถึงบ้านขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เปิดดูภาพเก่าๆเจอภาพหลานชายตัวเล็กๆ
ที่เมื่อไหร่เรากลับบ้าน คำยอดฮิตคือ ป้าๆ (แก่แล้วดิ๊) ไปถ่ายรูปเล่นกันเถอะ อ่ะไปซิๆ ภาพเซทนี้ถ่ายไว้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว
แต่เอามาลองทำโทนสีแต่งใหม่ ถ่ายไว้ตั้งแต่ไม่รู้จักคำว่า "Hipster"
เดี๋ยวจะส่งไป casting ละคร เรื่อง "นี่หรือคน" ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ก็เห็นทีจะเป็นอุปกรณ์ในการถ่ายภาพ ที่ลดลงเหลือเพียงแค่โทรศัพท์ แต่วันนี้เมื่อมานั่งเปิดดูภาพ
ทั้งสองเหตุการณ์ที่ถูกบันทึกด้วยอุปกรณ์ที่แตกต่างกัน แต่ความทรงจำมันไม่ต่างกันเลย
ความสดใสในวัยเด็ก ความงดงามของธรรมชาติ ของคนต่างจังหวัด ดูทีไรก็ชวนให้อยากกลับบ้านทุกที