สวัสดีค่ะกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของดิฉันค่ะ มีเรื่องทุกข์ใจ ทรมานใจมากๆ อยากจะระบายค่ะ
ฉันอายุ25 ปีปลายๆ คบกับผู้ชายคนหนึ่งมา 4 ปีแล้วค่ะ เราหมั้นกันแล้วเมื่อต้นปีที่ผ่านและกำลังจะมีงานแต่งในเดือนธันวาคมนี้
ฉันกับเขาเรารักกันมากไปไหนมาไหนด้วยกันตลอกจนเพื่อนๆ แซว
เราอยู่คอนโดเดียวกันค่ะอยู่ด้วยกันมาปีกว่าๆ แล้ว
ช่วงแรกๆ ที่เราเข้ามาอยู่เราก็รู้ล่ะค่ะว่าเขารู้จักน้องผู้หญิงคนหนึ่งชื่อน้องฝน
น้องฝนเป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทของฟ้าที่เป็นน้องสาวแท้ๆ ของอัทค่ะ
แต่เนื่องจากน้องฟ้านั้นเป็นเนื้องอกในสมองหลังจากการผ่าตัดน้องไม่ฟื้นค่ะ
อัทและน้องฝนก็เศร้ามาก ทั้งสองคนคุยเฟสกันแทบทั้งวันในช่วงนั้น
เราก็ไม่คิดอะไรค่ะเพราะทั้งสองคนเขารักน้องฟ้ามากๆ
พี่ต้นซึ่งเป็นพี่คนโตของอัทก็บอกว่าอย่าคิดมากนะ พี่รู้จักทั้งคู่ดี
เราก็หายห่วงเลิกกังวลไปสักพัก พอครบวันตายน้องฟ้า1 ปี น้องฝนไม่ได้มาค่ะ
อัทก็เฟสตาม ไลน์หาจนพี่ต้นบ่นและบอกว่าน้องฝนทำงานเสาร์-อาทิตย์ ไม่มาหรอก
เขาก็เลิกตามค่ะ แต่เย็นนั้นอัทนั่งเฝ้ามือถือตลอดมื้อเย็น จนเรากลับมาคิดมากเรื่องเขาและน้องฝน
เราจึงเริ่มเล่นเฟสใหม่อีกครั้งหลังจากห่างไปนาน เรากับน้องฝนคุยกันมากขึ้นและสนิทกันค่ะ
แต่น้องเขาไม่มีท่าทีใดๆ กับแฟนฉันเลยค่ะ อัทโพสไว้ที่หน้าเฟสฝน 3-4 วันฝนถึงจะมาตอบทั้งที่น้องเขาคุยกับเพื่อนๆ ทุกวัน
เราก็เชื่อใจน้องเขาละว่าคิดกับอัทแค่พี่จริงๆ ตามที่พี่ต้นบอกไว้ แต่อัทสิคะเขามีท่าทีที่ทำให้เราสงสัยมากขึ้น
อัทนั่งคุยเฟสทั้งวัน ทักน้องฝนทั้งวัน ฉันเรียกให้เขาเอากาแฟไปเสิร์ฟลูกค้าเขาก็จะถอนหายใจเบาๆ
แต่เราเห็นนี่คะและก็รู้เขาไม่พอใจที่เราขัดจังหวะ พอดีเขาไปเข้าห้องน้ำเราก็ไปดูแชทที่เขาเปิดทิ้งไว้
เขาทั้งน้องฝนไปก่อนตลอด ทักไปเมื่อหลายวันก่อนน้องฝนก็ตอบมาแค่ ค่ะ จ้ะ อือ
ฉันดูแค่นั้นค่ะไม่ได้ไปเลื่อดูทั้งหมดเพราะกลัวเขาจะว่า แค่นี้มันก็เสียมารยาทมากพอแล้ว
เย็นนั้นหลังปิดร้านฉันก็เลยลองชวนอัทไปหาอะไรกินแถวบ้านน้องฝนซึ่งมันไกลจากคอนโดเรามาก
เขาตอบตกลงทันทีทั้งที่เคยชวนไปกินข้าวร้านปากซอยยังงอแงเลย
และฉันก็ได้เจอน้องฝนจริงๆ ค่ะ น้องออกมาซื้อกับข้าวตามปกติแต่คนที่ไม่ปกติคือแฟนเรา
น้องทักทายและไหว้เราสองคน ฉันรับไหว้และชวนคุยเรื่องต่างๆ นาๆ แต่อัทนี่สิคะ ไปเดินกอดคอน้องฝนเฉยเลย
น้องเขาก็ผลักนะบอกว่าทำไรเกรงใจพี่แนทบ้างสิดีนะว่าฝนเป็นน้อง
พอดีกับพี่ชายและแฟนน้องฝนเดินมาอัทก็เลยปล่อยค่ะ แต่สีหน้าผิดหวังนิดหน่อย
หลังจากกลับมาแล้วอัทก็โทรไลน์ไปหาน้องเขาเลยค่ะ ถามว่าผู้ชายหน้าตาลูกครึ่งๆ น่ะใคร
น้องฝนบอกว่าเป็นแฟนเขาก็โวยวายใหญ่เลยค่ะ หาว่ามีแฟนทำไมไม่ปรึกษา ไม่บอกกัน
เขาเป็นห่วงนะ จะครบใครดูดีหรือยัง แล้วจะลืมเขาไหม? ฉันอึ้งตรงคำถามนี้สักพัก
ทนไม่ไหวค่ะก็เลยแอบไปร้องไห้กับพี่ต้น พี่เขาก็ปลอบค่ะ บอกว่าไม่มีอะไรหรอกอัทมันห่วงน้อง
พี่ต้น อัท ฝนรู้จักกันมานานแล้ว เกือบๆ 10 ปีน่าจะได้
***เดี๋ยวกลางคืนมาต่อนะคะบดกาแฟก่อน***
**ถ้าแทกผิดขออภัยนะคะ**
เราควรเดินออกมาจากเขาไหม
ฉันอายุ25 ปีปลายๆ คบกับผู้ชายคนหนึ่งมา 4 ปีแล้วค่ะ เราหมั้นกันแล้วเมื่อต้นปีที่ผ่านและกำลังจะมีงานแต่งในเดือนธันวาคมนี้
ฉันกับเขาเรารักกันมากไปไหนมาไหนด้วยกันตลอกจนเพื่อนๆ แซว
เราอยู่คอนโดเดียวกันค่ะอยู่ด้วยกันมาปีกว่าๆ แล้ว
ช่วงแรกๆ ที่เราเข้ามาอยู่เราก็รู้ล่ะค่ะว่าเขารู้จักน้องผู้หญิงคนหนึ่งชื่อน้องฝน
น้องฝนเป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทของฟ้าที่เป็นน้องสาวแท้ๆ ของอัทค่ะ
แต่เนื่องจากน้องฟ้านั้นเป็นเนื้องอกในสมองหลังจากการผ่าตัดน้องไม่ฟื้นค่ะ
อัทและน้องฝนก็เศร้ามาก ทั้งสองคนคุยเฟสกันแทบทั้งวันในช่วงนั้น
เราก็ไม่คิดอะไรค่ะเพราะทั้งสองคนเขารักน้องฟ้ามากๆ
พี่ต้นซึ่งเป็นพี่คนโตของอัทก็บอกว่าอย่าคิดมากนะ พี่รู้จักทั้งคู่ดี
เราก็หายห่วงเลิกกังวลไปสักพัก พอครบวันตายน้องฟ้า1 ปี น้องฝนไม่ได้มาค่ะ
อัทก็เฟสตาม ไลน์หาจนพี่ต้นบ่นและบอกว่าน้องฝนทำงานเสาร์-อาทิตย์ ไม่มาหรอก
เขาก็เลิกตามค่ะ แต่เย็นนั้นอัทนั่งเฝ้ามือถือตลอดมื้อเย็น จนเรากลับมาคิดมากเรื่องเขาและน้องฝน
เราจึงเริ่มเล่นเฟสใหม่อีกครั้งหลังจากห่างไปนาน เรากับน้องฝนคุยกันมากขึ้นและสนิทกันค่ะ
แต่น้องเขาไม่มีท่าทีใดๆ กับแฟนฉันเลยค่ะ อัทโพสไว้ที่หน้าเฟสฝน 3-4 วันฝนถึงจะมาตอบทั้งที่น้องเขาคุยกับเพื่อนๆ ทุกวัน
เราก็เชื่อใจน้องเขาละว่าคิดกับอัทแค่พี่จริงๆ ตามที่พี่ต้นบอกไว้ แต่อัทสิคะเขามีท่าทีที่ทำให้เราสงสัยมากขึ้น
อัทนั่งคุยเฟสทั้งวัน ทักน้องฝนทั้งวัน ฉันเรียกให้เขาเอากาแฟไปเสิร์ฟลูกค้าเขาก็จะถอนหายใจเบาๆ
แต่เราเห็นนี่คะและก็รู้เขาไม่พอใจที่เราขัดจังหวะ พอดีเขาไปเข้าห้องน้ำเราก็ไปดูแชทที่เขาเปิดทิ้งไว้
เขาทั้งน้องฝนไปก่อนตลอด ทักไปเมื่อหลายวันก่อนน้องฝนก็ตอบมาแค่ ค่ะ จ้ะ อือ
ฉันดูแค่นั้นค่ะไม่ได้ไปเลื่อดูทั้งหมดเพราะกลัวเขาจะว่า แค่นี้มันก็เสียมารยาทมากพอแล้ว
เย็นนั้นหลังปิดร้านฉันก็เลยลองชวนอัทไปหาอะไรกินแถวบ้านน้องฝนซึ่งมันไกลจากคอนโดเรามาก
เขาตอบตกลงทันทีทั้งที่เคยชวนไปกินข้าวร้านปากซอยยังงอแงเลย
และฉันก็ได้เจอน้องฝนจริงๆ ค่ะ น้องออกมาซื้อกับข้าวตามปกติแต่คนที่ไม่ปกติคือแฟนเรา
น้องทักทายและไหว้เราสองคน ฉันรับไหว้และชวนคุยเรื่องต่างๆ นาๆ แต่อัทนี่สิคะ ไปเดินกอดคอน้องฝนเฉยเลย
น้องเขาก็ผลักนะบอกว่าทำไรเกรงใจพี่แนทบ้างสิดีนะว่าฝนเป็นน้อง
พอดีกับพี่ชายและแฟนน้องฝนเดินมาอัทก็เลยปล่อยค่ะ แต่สีหน้าผิดหวังนิดหน่อย
หลังจากกลับมาแล้วอัทก็โทรไลน์ไปหาน้องเขาเลยค่ะ ถามว่าผู้ชายหน้าตาลูกครึ่งๆ น่ะใคร
น้องฝนบอกว่าเป็นแฟนเขาก็โวยวายใหญ่เลยค่ะ หาว่ามีแฟนทำไมไม่ปรึกษา ไม่บอกกัน
เขาเป็นห่วงนะ จะครบใครดูดีหรือยัง แล้วจะลืมเขาไหม? ฉันอึ้งตรงคำถามนี้สักพัก
ทนไม่ไหวค่ะก็เลยแอบไปร้องไห้กับพี่ต้น พี่เขาก็ปลอบค่ะ บอกว่าไม่มีอะไรหรอกอัทมันห่วงน้อง
พี่ต้น อัท ฝนรู้จักกันมานานแล้ว เกือบๆ 10 ปีน่าจะได้
***เดี๋ยวกลางคืนมาต่อนะคะบดกาแฟก่อน***
**ถ้าแทกผิดขออภัยนะคะ**