ขอคำแนะนำครับ ผมสงสาร+เป็นห่วง แม่ ที่ต้องทำงานหนัก ถ้าผมไปเรียนต่อ จะไม่มีคนคอยช่วยงานแม่

คือผมอยากเรียนต่อ ป.โท เพราะการเรียนเรื่องนี้มันสนุก เหมือนตอนเด็กที่ได้เล่นvdoเกมส์ เหมือนตอนวัยรุ่นที่ได้เล่นฟุตบอล ผมอายุ33แล้ว ถ้าผมไม่เรียนตอนนี้มันแก่เกินจะไปเรียนแล้ว
นี่คือใจหนึ่ง
แต่ผมสงสารและห่วง ผมเคยเห็นแม่ลากถังแก็สขึ้นรถ ผมกลับมาช่วยไม่ทันที่จะยกถังขึ้นรถ อยากอยู่ช่วย
นี่คืออีกใจหนึ่ง
เลยห่วงหน้าพะวงหลัง ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร ที่จะไม่เสียใจภายหลัง จะผิดต่อความฝันของตัวเองหรือผิดต่อหน้าที่ของลูก
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆครับ