วันนี้รู้สึกอยากกินฝรั่ง เลยต้องออกไปตามหาในตลาดสดใกล้ๆบ้าน
พอจอดรถเสร็จก็เดินเข้าประตูเล็กด้านหลัง สองข้างทางขนาบข้างด้วยแผงผัก
ป้าคนหนึ่งที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากประตู ข้างหน้าแกมีไก่ต้มอยู่ในถาดสามตัว
แกตะโกนมาว่า
"เอาไก่สักตัวมั้ย"
"ยังไม่เอาครับ ที่บ้านยังมีอยู่"
เดินผ่านแกไปจนทะลุถึงแผงผลไม้ด้านหน้าซึ่งไกลประมาณหกเจ็ดสิบเมตร ปรากฎว่าวันนี้ไม่มีฝรั่งมาขาย
กำลังจะเดินกลับทางเดิม ป้าไก่ต้มนั้นมานั่งอยู่ข้างๆแผงผลไม้พร้อมไก่ในถาดหนึ่งตัว มาไวดีแท้
"สนใจไก่สักตัวมั้ย" ป้าทักด้วยประโยคเดิม
"ยังครับยัง อยากกินผลไม้มากกว่า"
ปลีกตัวเดินออกมา ป้าคนนี้ไวจริงๆ เมื่อกี๊อยู่ท้ายตลาดหยกๆ แป๊บเดียวมาโผล่ข้างแผงผลไม้หน้าตลาดเฉยเลย
คราวนี้เลยเดินจ้ำอ้าวซอกแซกไปตามซอยเล็กๆในตลาด กะว่าให้ไปโผล่ตรงประตูเดิมให้เร็วที่สุด
แต่แล้ว พระสงฆ์ช่วย
ป้าคนเดิมนั่งแกว่งขาอยู่บนโต๊ะพร้อมกับไก่ในถาดหนึ่งตัว
แล้วทำประหนึ่งว่านั่งอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว ขนาดเราเดินเร็วแท้ๆ โผล่มาตั้งแต่ตอนไหน
"สนใจเอาไก่สักตัวมั้ย"
"ไม่เอาครับ" ชักเริ่มหวาดหวั่นกับความไวเกินมนุษย์ของป้า
ตอบพลางเดินเร็วๆออกมาผ่านแผงผักช่องเดิม
อยากจะถามว่าเรียนวิชาลิงลมมารึไง ถึงได้ไวปานวอก
ถ้าแกพยายามมาดักขายให้เรา ด้วยความที่ผมเป็นคนเดินเร็ว
เดาว่าแกต้องถือถาดไก่วิ่งเลยทีเดียว ถึงจะมาดักทัน
แล้วรู้ได้ไงว่าจะออกช่องไหน
แถมพอเจอหน้ารอบที่สาม ไม่มีอาการเหนื่อยหอบให้เห็นเลยสักนิด
น่าทึ่งจริงๆ
ถ้าไม่ใช่ลิงลม
ป้าต้องแอบใส่รองเท้าโรลเลอร์เบลดแบบที่พนักงานห้างใส่กัน
แล้วแอบเอาซ่อนไว้แน่ๆ อีกอย่างที่เป็นไปได้ คือแกต้องใช้ประตูโดเรมอนเท่านั้น
อยากกลับไปตลาดแล้วแอบดูแกดักหน้าดักหลังขายไก่ต้มอีกรอบ
แต่ถ้าไปแล้วแม่ค้าแผงผักมาบอกว่า
"คนขายไก่ต้มที่ไหน ตลาดนี้ไม่มี๊"
แบบนี้ก็หลอนเกินไปนะผมว่า
ขอให้มีนะขอให้มี อยากดูเคล็ดวิชาแว็บแล้วหายมาดักขายไก่ต้มอีกครั้ง
ป้าขายไก่ต้มกับความสามารถสุดน่าทึ่ง
พอจอดรถเสร็จก็เดินเข้าประตูเล็กด้านหลัง สองข้างทางขนาบข้างด้วยแผงผัก
ป้าคนหนึ่งที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากประตู ข้างหน้าแกมีไก่ต้มอยู่ในถาดสามตัว
แกตะโกนมาว่า
"เอาไก่สักตัวมั้ย"
"ยังไม่เอาครับ ที่บ้านยังมีอยู่"
เดินผ่านแกไปจนทะลุถึงแผงผลไม้ด้านหน้าซึ่งไกลประมาณหกเจ็ดสิบเมตร ปรากฎว่าวันนี้ไม่มีฝรั่งมาขาย
กำลังจะเดินกลับทางเดิม ป้าไก่ต้มนั้นมานั่งอยู่ข้างๆแผงผลไม้พร้อมไก่ในถาดหนึ่งตัว มาไวดีแท้
"สนใจไก่สักตัวมั้ย" ป้าทักด้วยประโยคเดิม
"ยังครับยัง อยากกินผลไม้มากกว่า"
ปลีกตัวเดินออกมา ป้าคนนี้ไวจริงๆ เมื่อกี๊อยู่ท้ายตลาดหยกๆ แป๊บเดียวมาโผล่ข้างแผงผลไม้หน้าตลาดเฉยเลย
คราวนี้เลยเดินจ้ำอ้าวซอกแซกไปตามซอยเล็กๆในตลาด กะว่าให้ไปโผล่ตรงประตูเดิมให้เร็วที่สุด
แต่แล้ว พระสงฆ์ช่วย
ป้าคนเดิมนั่งแกว่งขาอยู่บนโต๊ะพร้อมกับไก่ในถาดหนึ่งตัว
แล้วทำประหนึ่งว่านั่งอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว ขนาดเราเดินเร็วแท้ๆ โผล่มาตั้งแต่ตอนไหน
"สนใจเอาไก่สักตัวมั้ย"
"ไม่เอาครับ" ชักเริ่มหวาดหวั่นกับความไวเกินมนุษย์ของป้า
ตอบพลางเดินเร็วๆออกมาผ่านแผงผักช่องเดิม
อยากจะถามว่าเรียนวิชาลิงลมมารึไง ถึงได้ไวปานวอก
ถ้าแกพยายามมาดักขายให้เรา ด้วยความที่ผมเป็นคนเดินเร็ว
เดาว่าแกต้องถือถาดไก่วิ่งเลยทีเดียว ถึงจะมาดักทัน
แล้วรู้ได้ไงว่าจะออกช่องไหน
แถมพอเจอหน้ารอบที่สาม ไม่มีอาการเหนื่อยหอบให้เห็นเลยสักนิด
น่าทึ่งจริงๆ
ถ้าไม่ใช่ลิงลม
ป้าต้องแอบใส่รองเท้าโรลเลอร์เบลดแบบที่พนักงานห้างใส่กัน
แล้วแอบเอาซ่อนไว้แน่ๆ อีกอย่างที่เป็นไปได้ คือแกต้องใช้ประตูโดเรมอนเท่านั้น
อยากกลับไปตลาดแล้วแอบดูแกดักหน้าดักหลังขายไก่ต้มอีกรอบ
แต่ถ้าไปแล้วแม่ค้าแผงผักมาบอกว่า
"คนขายไก่ต้มที่ไหน ตลาดนี้ไม่มี๊"
แบบนี้ก็หลอนเกินไปนะผมว่า
ขอให้มีนะขอให้มี อยากดูเคล็ดวิชาแว็บแล้วหายมาดักขายไก่ต้มอีกครั้ง