ทำไมผู้บริหารองค์กรบ้านเราถึงไม่ค่อยคิดถึงจิตใจของลูกน้องครับ

แทนที่จะปรับองค์กรตัวเองให้คนทำงานรักองค์กร ได้ใจคนทำงาน กลับเอาแต่ด่า จิิกหัวใช้ ทำกับลูกน้องอย่างไม่ใช่คน พอลูกน้องลาออกไปอยู่กับองค์กรคู่แข่ง ก็มาด่าไล่หลังอีก ไม่ดูตัวเองเลย

ทุกวันนี้ไม่มีวันไหนเลยที่อยากรีบตื่นแต่เช้ามาทำงาน เหนื่อยค่ะ เหนื่อยกับสิ่งแวดล้อมในการทำงาน คือสิ่งเหล่านี้เป็นมลพิษต่อจิตใจมากเลย ทำงานไม่เป็นสุข ตอนแรกเราก็คิดว่าตัวเองคิดถึงด้านลบมากเกินไปเลยทำ

สุดท้ายลูกน้องก็หมดกำลังใจทำงาน องค์กรก็ไม่พัฒนา ทั้งที่ถ้าได้ใจคนในองค์กร งานก็สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว

ผู้บริหารไม่คิดกันบ้างหรือว่านอกจากเงินเดือนแล้ว ลูกน้องอาจต้องการปัจจัยอื่นๆ อย่างเช่น การอบรมพัฒนาความรู้ หรือบรรยากาศการทำงานที่สบายใจ หรือการบริหารอย่างเป็นธรรม แล้วผู้บริหารเหล่านี้ก็ชอบมาด่าเวล

คนทุกคนมีดีหมด เพียงแต่เราจะค้นพบสิ่งดีๆ เหล่านั้น จากคนที่อยู่กับเราหรือเปล่า เมื่อเลิกคิดว่าตัวเองสําคัญที่สุด ไม่หลงตนเองว่าเรา เป็นศูนย์กลางของโลกแล้ว เคล็ดลับข้อถัดมาก็คือ ให้คิดว่า ทุกคนสําคัญที

อยากถามทุกท่านว่าในสังคมและสภาพแวดล้อมในการทำงานเจ้านายที่ใช้พระเดชนำพระคุณเวลาใช้พระคุณก็ให้ช้าหรือน้อยแต่จะใช้พระเดชเป็นหลักเอะอะกดดันขู่ตัดเงินเดือนหรือตัดเงินเดือนเวลายอดตกโดยใช้วิธีแบบนี้กับลูกน้