แม่แฟนไม่สบาย เข้าโรงพยาบาล แฟนอยากให้เราไปดูแล แต่เราไม่สะดวกควรทำยังไงดีคะ

แฟนเราเป็นทหารเกณฑ์ ตอนนี้ทางบ้านเค้ามีปัญหา คือ แม่เค้าป่วย ไม่สบาย (เป็นเนื้องอกต้องผ่าตัดด่วน) แล้วต้องเข้าไปพักฟื้นที่โรงพยาบาล แต่ว่าตัวเค้าเองไม่สามารถกลับมาเฝ้าไข้ช่วงที่เข้าโรงพยาบาลได้  (แม่แฟนเราอยู่อีสานตอนบน ส่วนแฟนเราอยู่ภาคใต้ค่ะ)  ก็เลยปรึกษากันว่าควรจะทำยังไงดี แฟนเราเค้าก็อยากกลับไปดูแลแม่ คือ เค้าก็ทำเสียงเศร้า เล่าว่าแม่เค้าไม่มีใคร แยกทางกับพ่อแล้วไปมีครอบครัวใหม่ พ่อเลี้ยงก็ไม่ค่อยดี ทุบตีแม่อยู่บ่อยๆ ตอนนี้พ่อเลี้ยงทำงานอยู่กรุงเทพ ส่วนแม่อยู่กับน้องชายต่างพ่อของเค้า อายุประมาณ 4 ขวบ หมอนัดผ่าตัดอาทิตย์หน้า แต่ก็ไม่มีคนไปเฝ้าอยู่ดี และตอนนี้แม่ก็ปวดท้องมากแต่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลเพราะกลัวว่าจะไม่มีใครดูแลน้อง  

คือเค้าก็พูดว่าพี่สงสารแม่ เราก็สงสารเค้า สงสารแม่เค้า ส่วนตัวเราไม่เคยเจอแม่เค้า เคยคุยโทรศัพท์กันประมาณ 2-3 ครั้ง ตอนที่แม่เค้าจะขอเงิน (คือแม่เค้าจะชอตเงินบ่อยๆ แล้วแฟนก็มายืมเงินเราโอนไปให้ก่อน เพราะเบี้ยเลี้ยงเค้าออกไม่ทัน) เรากับแฟนพึ่งคบกันได้ประมาณ 3 เดือนค่ะ  เราเรียนอยู่ที่กรุงเทพ ปีสุดท้ายแล้วค่ะ โปรเจคพรีเซ้นค่อนข้างหนัก

เราก็ไม่รู้จะทำยังไง  ตอนนี้แม่แฟนเราก็ชอตเงิน ต้องจ่ายค่าผ่อนรถ (ไม่ได้ผ่อนมาหลายงวด) ไม่มีเงินค่าข้าว แฟนเราก็แทบไม่เหลือเงิน ส่วนเราพึ่งจะเอาเงินเก็บไปลงทุนซื้อของมาขายช่วงสงกรานต์  แฟนเรามีพี่สาวแท้ๆคนหนึ่งอยู่ต่างจังหวัด เราเลยตัดสินใจว่าให้เค้าลองคุยกับพี่สาวเค้าดูก่อนว่าพอจะช่วยอะไรกันได้บ้างมั้ย  เค้าก็ตอบแต่ว่าไม่ได้หรอกมั้ง ไม่ต้องไปคุยหรอก พี่สาวเค้าไม่ค่อยมีเงิน  เราก็ตะหงิดๆในใจค่ะ แม่ทั้งคนนะ จะไม่ช่วยกันเลยหรอ คือตอนนี้ต้องการทั้งเงินค่ารักษา ต้องการคนดูแลน้อง 4 ขวบ และคนดูแลแม่  แฟนก็พูดประมาณว่าอาทิตย์หน้าอยากให้เราไปบ้านด้วย ไปช่วยกันดูแลแม่ แต่คือเราเรียนปีสุดท้ายค่ะ อาทิตย์หน้าเรามีพรีเซ้นโปรเจคงาน  แล้วมันต้องเดินทางไกล เค้าก็บอกว่าตอนนี้แม่เค้าไม่มีคนดูแลเลย จะไปหาหมอพรุ่งนี้แล้ว อาจจะต้องผ่าเลย เราสงสารเค้ามากก็เลยตกลงกันว่า ถ้าแม่ต้องผ่าพรุ่งนี้ เราจะนั่งรถไปบ้านเค้าก่อน แล้วพออาทิตย์หน้าเค้าได้ปล่อยพักแล้วค่อยมาผลัดกับเรา แต่ยังไงเราก็ต้องกลับมาพรีเซ้นงานวันอังคาร แต่ใจจริงเราไม่สะดวกไปนะ เพราะเราทำงานพาร์ทไทม์เสาร์ อาทิตย์ ต้องเตรียมงานพรีเซ้น อีกอย่างเดินทางจากกรุงเทพไปอีสานตอนบนมันไกลมาก (ประมาณ เกือบ 10 ชั่วโมงค่ะ) เราอยากให้เค้าไปคุยกับพี่สาวว่ามาดูแลแม่ได้มั้ย
เค้าก็ไม่ยอมไปคุยค่ะ แต่เราก็กดดันเรื่อยๆ เพราะคิดว่าควรจะต้องช่วยกันแล้วนะ เกิดวิกฤตการของบ้านขนาดนี้ จนเค้าหลุดมาว่าแม่โทรไปหาพี่สาวแล้ว พี่สาวตอบกลับมาว่าก็คงช่วยอะไรไม่ได้ น้อง(แฟนเรียกตัวเราว่าน้อง) อยู่ใกล้กว่าก็ควรจะไปดูแลแม่  เค้าให้เหตุผลว่าพี่สาวเค้าไม่ว่าง ไม่ค่อยมีเงิน โอ้โห เราปรี๊ดเลยค่ะ แม่คุณทั้งคนแต่โยนมาให้คนอื่นแบบปัดๆ คือเราก็โกรธอ่ะ  แฟนเราไม่คิดถึงเราเลย ให้เรานั่งรถไปอีสานคนเดียว ขากลับก็ต้องนั่งรถกลับมากรุงเทพคนเดียว เรารับงานพาร์ทไทม์เสาร์ อาทิตย์ไว้ เราก็ต้องไปยกเลิกงาน ยอมบากหน้าเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ เพราะเค้าอยากให้เราไปดูแลแม่ ไกลก็ไกล ไหนจะต้องกลับมาเรียนอีก ในขณะที่ลูกแท้ๆตอบกลับมาว่า “ก็คงช่วยอะไรไม่ได้”

เราก็คุยกันจนทะเลาะกัน เพราะแฟนเราคิดว่าเราไม่อยากไปดูแลแม่เค้า แต่ใจจริงเราไม่ใช่ว่าไม่อยากไปดูแล หรือเกี่ยงงอนอะไรนะ แต่เราเองก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน เรามีหลายสิ่งที่ต้องทำ คือมันต้องเดินทางไกลไปถึงอีสานอ่ะ เรายอมรับเลยว่าตอนแรกเราสงสารเค้า สงสารแม่เค้า เราไม่ได้คิดว่าแม่เค้าเป็นคนอื่นเลย ถึงรับปากว่าถ้าจำเป็นจริงๆจะไปดูแลให้  เราก็เลยเถียงกัน เค้าก็โกรธเรา ถามเราว่าจะให้พี่ทำยังไง ให้ไปบังคับพี่สาวเค้าให้ไปดูแลแม่หรอ เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่จิตสำนึก

เราก็พยายามบอกเค้าว่า เรามันก็แค่คนนอก พ่อแม่คนไหนๆก็ต้องการให้ลูกไปดูแลใกล้ชิดทั้งนั้น สังเกตได้จากการที่เราพยายามโทรถามอาการแม่ไม่ตอบเรา ไม่รับโทรศัพท์ ไม่โทรกลับ  เราบอกแม่ว่าถ้าจำเป็นจริงๆไม่มีใคร หนูจะโดดเรียนไปเอง แม่เค้าก็ไม่ได้มีท่าทีสนใจ บอกแม่จะไปหาหมอเอง คือเราเข้าใจแม่เค้านะว่าเรายังไม่เคยเจอเรา จะมาไว้ใจเราก็ยังไงๆอยู่ เราเองก็กลัวนะ เราไม่ค่อยได้ไปไหนไกลๆ และตั้งแต่โตมาเราไม่เคยไปอีสานเลย (เคยไปตอนเด็กมากๆกับพ่อแม่) ที่สำคัญเรายังไม่เคยเจอหน้าแม่แฟน เรากลัวไปหมด เราจะไปที่ไหนเราก็ไม่รู้ ไปยังไง ไปรถอะไร ลงที่ไหน พักที่ไหน ไหนจะเรื่องค่าใช้จ่ายและอื่นๆอีก คือตอนนี้เราเหลือเงินในบัญชีแค่สองพันกว่าบาทๆ (พึ่งโอนเงินไปให้แม่เค้าเอาไปผ่อนรถ)
แฟนเราก็ย้ำว่าอยากให้เราไป อยากให้เราไป คือ เราพูดตรงๆว่าพอเราได้ยินว่าพี่สาวเค้าตอบแบบนั้น เราก็เสียความรู้สึกมาก ในใจเราก็แอบคิดนะว่ามันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเราเลย เราเป็นแค่คนนอก แต่ลูกแท้ๆยังบอกว่าช่วยอะไรไม่ได้ แล้วมันก็ไม่ใช่เหตุผลเลยว่าเราอยู่ใกล้กว่าพี่สาวเค้า พี่สาวเค้าไม่มี (ซึ่งเราก็ไม่มีเหมือนกัน เงินที่เหลือติดบัญชีคือค่าใช้จ่ายที่เราได้รับจากทางบ้าน และเราต้องบริหารจัดการเพื่อจ่ายส่วนต่างๆ) แล้วเราจะต้องทิ้งภาระหน้าที่ของตัวเองไปดูแลแม่แฟน (แค่แฟนที่คบกันมา 3 เดือนนะ ไม่ใช่แม่สามีที่รวมครอบครัวกันเป็นเรื่องเป็นราว)

คือถ้าพูดกันจริงๆคือ เรามีภาระหน้าที่หลายอย่างที่ทำให้ไม่สะดวกไปเฝ้าแม่เค้าที่อีสาน (เฝ้าหลายวัน)แต่ถ้าจำเป็นจริงๆ เราก็คงต้องไป แต่เราต้องทิ้งภาระหน้าที่ทั้งหมดของเรา ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือการเรียน และการพรีเซ้น  เราเลยไม่รู้ว่าควรจะแก้ปัญหายังไงดี เราไม่อยากทิ้งการเรียน ไม่อยากโกหกพ่อแม่แล้วหนีไปอีสาน ที่สำคัญเราคิดว่าเงินไม่พอ ช่วงนี้เราก็ชอตบ่อยๆ เพราะแฟนเราครั้งก่อนที่แฟนเรากลับบ้านเบี้ยเลี้ยงไม่ออก ไม่มีเงิน ทั้งค่ากิน ค่าใช้จ่าย ค่าเดินทาง เราก็เอาเงินเก็บเรามาแชร์ให้ เพราะเราไม่ได้คิดอะไร เรารักเค้า บางอาทิตย์ก็ต้องโอนให้แม่แฟนด้วย เราก็เลยไม่มีเงินเหลือแล้ว (เงินเดือนแฟนออก แม่แฟนก็ขออีก ตอนนี้เรากับแฟนเลยแทบไม่เหลือเงิน)
แต่เราก็สงสารเค้า สงสารแม่เค้า เพราะเค้าย้ำแต่ว่าพี่ไม่มีใคร แม่ไม่มีใคร ต้องดูแลทั้งแม่ทั้งน้อง  พี่คนเดียวไม่ไหว พี่สาวก็ไม่มาแน่ๆ เพราะนางบอกไม่มีเงิน เราก็ไม่รู้จะทำยังไง ใจหนึ่งก็อยากช่วยเค้า แต่ตัวเราก็ยังเอาไม่รอด

เราไม่กล้าเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาที่บ้าน เพราะเราเชื่อว่าที่บ้านเราจะต้องมองเค้าในแง่ลบแน่ๆ พ่อแม่เราเลี้ยงเรามายังไม่ค่อยยอมปล่อยให้เราเดินทางไปไหนคนเดียวเลย ยิ่งที่ไกลๆ ยากมาก ถ้ารู้ว่าเราจะไปอีสานเพื่อไปดูแลแม่แฟน ต้องไม่พอใจแน่ๆ (ที่ไม่พอใจเพราะว่าเหมือนเราละเลยหน้าที่ตัวเอง เราต้องทิ้งการเรียน ทิ้งงานไป)

ขอบคุณทุกคนมากๆค่ะ