เราเป็นผู้หญองอายุ 21 เรียนมหาวิทยาลัยปี 3 ไม่ไหวต้องดรอปเพราะว่าที่บ้านติดหนี้เยอะมาก ทีนี้เลยคิดจะไปทำงาน นี่ก็คิดว่าไหนๆก็ได้ดรอปเรียนแล้วอยากจะไปอยู่กับแฟนดีกว่า เรากะแฟนคบกันทางไกล อุบล-เชียงใหม่ ไปมาหาสู่กันเป็นช่วงๆ เปิดเผยกันกับครอบครัว คบมา 5 ปี ตอนนี้แฟนกำลังจะเรียนจบมหาลัย อยากไปอยู่กับแฟนเพราะว่าถ้าไปอยู่ก็จะได้ลองใช้ชีวิตคู่แล้วก็ได้ไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่สะดวก ก็ทำงานไปด้วย เที่ยวด้วย
แต่ปํญหาคือพ่อแม่ไม่อณุญาติ ให้ไปอยู่กับแฟน เพราะกลัวเราจะเสียเปรียบฝ่ายชาย กลัวว่าเราจะพลาด กลัวว่าฝ่ายนั้นจะเอาแล้วทิ้งเรา และก็เรื่องสำคัญคือ ยังไม่แต่งงานกัน เราก็ค่อนข้างมั่นใจในทางเลือกของเรา ก็ได้ให้เหตุผลกับพ่อแม่ไปแล้วว่า เชียงใหม่เมืองเจริญหางานง่าย แถมแฟนก็คอยช่วยเหลือ ดีกว่าอยู่บ้านนอกแบบนี้ พวกแกก็ไม่ยอม ถึงปากจะยอม แต่ในใจคือเป็นห่วงสุดๆ แกถึงขั้นร้องไห้กับเรา เพราะไม่อยากให้เราไป พวกแกชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับบ้านอื่น ที่ลูกสาวเขาได้สินสอดเป็นแสนๆถึงยอมให้นอนด้วย แม่อกว่าสงสารเราที่แฟนเราไม่ให้สินสอดแม้แต่บาทเดียว เราก็ตอบไปว่า แฟนพึ่งเรียนจบนางไม่มีตังแต่ง แต่เราก็เริ่มลังเลใจว่า ขนาดคนบ้านนอกเขายังได้สามีที่มีความพร้อมจ่ายค่าสิดสอดให้เขา ดูมีค่าสุดๆ ไปปรึกษาแฟน แฟนก็มีแต่บอกว่า เราเด็กกันยุ เรายังไม่พร้อมแต่งงาน การแต่งงานมันเร็วเกินไปนะ แล้วนี้จะมาอยู่แค่1ปี เดะเราก็กลับไปเรียน แต่งตอนนี้อาจจะยัง
คือเรามีหลายเรื่องที่ทำให้เริ่มลังเลว่าจะเลือกอะไรดีระหว่าง ครอบครัว หรือ แฟน
ความคิดเรื่องสินสอด
ความคิดครอบครัว : อยากให้แฟนเรามาจ่ายค่าหมั้นก่อนถึงจะอนุญาตให้อยู่ด้วยกันได้อย่างถูกต้อง แกเรียก 1 แสน
ความคิดแฟน: ไม่พร้อมแต่ง พึ่งเรียนจบมหาลัย และมีความคิดว่าแต่งงานแต่งตอนไหนก็ได้ และมันยังเร็วเกินไปที่จะแต่ง
ความคิดตัวเรา : จริงๆก็เห็นด้วยกับครอบครัวเข้าใจว่าอยากให้เราดูดีดูเป็นผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรีไม่ใช่ผู้ชายหน้าไหนจะมาเอาเราไปง่ายๆได้ แต่อีกใจนึงก็เข้าใจแฟนว่าไม่พร้อมก็คือไม่พร้อมจริงๆ จะเอาเราไปเปรียบเทียบกับข้างบ้านไม่ได้ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าข้างบ้านเขาโชคดีจังที่ได้ผู้ชายที่สามารถให้ค่าสินสอดเข้าได้เลย โดยไม่ต้องมาอ้างเรื่องความพร้อม เพราะผู้ชายที่จะแต่งงานยังไงมันก็แต่ง บางครั้งก็คิดว่าเราดูไม่มีค่าสำหรับผู้ชายจังเลย ไม่มีค่าพอให้หาเงินมาหมั้นก่อนที่จะเอาเราไปอยู่ด้วยด้วยซ้ำ
ช่วยคิดหน่อยว่าเราควรจะทำยังไงดีตอนนี้เราควรจะอยู่กับพ่อแม่ที่บ้านนอกต่อไปรอ 1 ปีแล้วกลับไปเรียนหรือไปหางานทำได้อยู่กับแฟนที่เชียงใหม่ไม่ต้องคิดมากแต่อาจจะต้องทำให้พ่อแม่เสียใจ
เลือกครอบครัว หรือ แฟนดี?
แต่ปํญหาคือพ่อแม่ไม่อณุญาติ ให้ไปอยู่กับแฟน เพราะกลัวเราจะเสียเปรียบฝ่ายชาย กลัวว่าเราจะพลาด กลัวว่าฝ่ายนั้นจะเอาแล้วทิ้งเรา และก็เรื่องสำคัญคือ ยังไม่แต่งงานกัน เราก็ค่อนข้างมั่นใจในทางเลือกของเรา ก็ได้ให้เหตุผลกับพ่อแม่ไปแล้วว่า เชียงใหม่เมืองเจริญหางานง่าย แถมแฟนก็คอยช่วยเหลือ ดีกว่าอยู่บ้านนอกแบบนี้ พวกแกก็ไม่ยอม ถึงปากจะยอม แต่ในใจคือเป็นห่วงสุดๆ แกถึงขั้นร้องไห้กับเรา เพราะไม่อยากให้เราไป พวกแกชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับบ้านอื่น ที่ลูกสาวเขาได้สินสอดเป็นแสนๆถึงยอมให้นอนด้วย แม่อกว่าสงสารเราที่แฟนเราไม่ให้สินสอดแม้แต่บาทเดียว เราก็ตอบไปว่า แฟนพึ่งเรียนจบนางไม่มีตังแต่ง แต่เราก็เริ่มลังเลใจว่า ขนาดคนบ้านนอกเขายังได้สามีที่มีความพร้อมจ่ายค่าสิดสอดให้เขา ดูมีค่าสุดๆ ไปปรึกษาแฟน แฟนก็มีแต่บอกว่า เราเด็กกันยุ เรายังไม่พร้อมแต่งงาน การแต่งงานมันเร็วเกินไปนะ แล้วนี้จะมาอยู่แค่1ปี เดะเราก็กลับไปเรียน แต่งตอนนี้อาจจะยัง
คือเรามีหลายเรื่องที่ทำให้เริ่มลังเลว่าจะเลือกอะไรดีระหว่าง ครอบครัว หรือ แฟน
ความคิดเรื่องสินสอด
ความคิดครอบครัว : อยากให้แฟนเรามาจ่ายค่าหมั้นก่อนถึงจะอนุญาตให้อยู่ด้วยกันได้อย่างถูกต้อง แกเรียก 1 แสน
ความคิดแฟน: ไม่พร้อมแต่ง พึ่งเรียนจบมหาลัย และมีความคิดว่าแต่งงานแต่งตอนไหนก็ได้ และมันยังเร็วเกินไปที่จะแต่ง
ความคิดตัวเรา : จริงๆก็เห็นด้วยกับครอบครัวเข้าใจว่าอยากให้เราดูดีดูเป็นผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรีไม่ใช่ผู้ชายหน้าไหนจะมาเอาเราไปง่ายๆได้ แต่อีกใจนึงก็เข้าใจแฟนว่าไม่พร้อมก็คือไม่พร้อมจริงๆ จะเอาเราไปเปรียบเทียบกับข้างบ้านไม่ได้ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าข้างบ้านเขาโชคดีจังที่ได้ผู้ชายที่สามารถให้ค่าสินสอดเข้าได้เลย โดยไม่ต้องมาอ้างเรื่องความพร้อม เพราะผู้ชายที่จะแต่งงานยังไงมันก็แต่ง บางครั้งก็คิดว่าเราดูไม่มีค่าสำหรับผู้ชายจังเลย ไม่มีค่าพอให้หาเงินมาหมั้นก่อนที่จะเอาเราไปอยู่ด้วยด้วยซ้ำ
ช่วยคิดหน่อยว่าเราควรจะทำยังไงดีตอนนี้เราควรจะอยู่กับพ่อแม่ที่บ้านนอกต่อไปรอ 1 ปีแล้วกลับไปเรียนหรือไปหางานทำได้อยู่กับแฟนที่เชียงใหม่ไม่ต้องคิดมากแต่อาจจะต้องทำให้พ่อแม่เสียใจ