ผู้หญิงนี่ยังไงคับ เดี๋ยวบอกว่าต้องการเรา ไม่มีเราจะตาย เดี๋ยวก็บอกอยากมีโลกส่วนตัว บ้าบอคอแตก

พอเราหายไปก็หา ๆ เล่านึ้นร้องห่มร้องไห้นั่นนี่ให้ปลอบใจ

พอคุยนาน ๆ ก็รำคาญ อยากอยู่เงียบ ๆ


เอาใจไม่ถูก  ตกลงอยากอยู่ใกล้ ๆ ผมหรืออยากให้ผมอยู่ห่าง ๆ

หรือแล้วแต่อารมณ์

ผมว่าผมอยู่นิ่ง ๆ ของผมดีกว่านะ


มีคนสอนว่าให้วางใจเป็นกลางไว้ ไม่ต้องยินดียินร้ายกับสตรี จิตใจจะเป็นสุขสงบ ผมเชื่อนะ