จากใจนักศึกษาคนหนึ่ง ใครที่กำลังเรียนมหาลัยต้องเข้ามาแชร์ความคิดเห็นกันนะ

คือเราเรียนคณะศิลปศาสตร์เอกอังกฤษค่ะความจริงต้องขึ้นปี 3 แต่ดรอปไปปีนึงเลยอยู่ปี 2 เพื่อนๆเคยเป็นไหมคะแบบว่าเราตั้งใจเรียนแล้ว เลคเช่อร์ทุกอย่างที่อาจารย์บอก อาจจะขาดเรียนบ้างสายบ้างมันเป็นธรรมดาใช่ไหมคะ แต่เราสงสัยอยู่อย่างนึงทั้งที่เราตั้งใจเรียน พยายามอ่านหนังสือแต่เวลาสอบดันติดเอฟ แต่กับพวกที่ขาดมากเกิน เข้าเรียนเอาแต่เล่นโทรศัพท์ทำเหมือนไม่ตั้งใจเรียนแต่ดันได้เกรดดีๆไม่ติดเอฟ บางทีเราก็ท้อนะเราพยายามแล้วแต่ทำไมถึงสอบได้เกรดดีๆไม่ได้สักที ตั้งแต่เรียนมหาลัยมา 2  ปีไม่กล้าอวดเกรดให้พ่อกับแม่ดูเลยเราสงสารท่าน เวลาเห็นเกรดหน้าท่านทั้งสองคนตอนทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำมันก็ลอยเข้ามาทำให้เรารู้สึกผิด ชีวิตมหาลัยมันไม่ง่ายเลยทุกคนรู้ใช่ไหมคะมันไม่เหมือนการเรียนมัธยมหรือปวช. ปวส. เราอยากรู้วิธีที่ทำให้เรียนเก่งๆ ท่องจำแม่นๆ ใครมีวิธีมาบอกกันบ้างนะคะ เราไม่ไหวแล้วขืนเป็นต่อไปแบบนี้เราเครียดตายแน่ๆ อ่อ เราไม่ค่อยเก่งอังกฤษมากเท่าไหร่พอไปวัดไปวาได้ บางทีการศึกษาไทยที่เราเรียนมาบางสื่งบางอย่างมันก็ไม่จำเป็นต้องใช้อย่างการหาสแควร์รูท ไซน์ คอส แทน เรียนจบไปได้ใช้จริงๆเหรอภาษาอังกฤษพวกสัทศาสตร์เงี้ยมันยากสุดๆ คือเราไม่เข้าใจการศึกษาไทยเลยว่าทำไมถึงไม่เอาหลักสูตรที่จำเป็นต้องเรียนจริงๆมาสอน กระทรวงศึกษาธิการเคยรู้ไหมคะว่าเด็กไทยจะเครียดตายทั้งประเทศอยู่แล้ว แปปๆเดียวมิดเทอม กระพริบตาอีกทีไฟนอลทั้งๆที่ยังเรียนไม่เข้าใจ แล้วเวลาออกสอบทีนึงวิชานึงออก 6-7 บทใครจะไปจำหมด ไหนจะต้องจำวิชาอื่นอีกเราเป็นคนสมาธิสั้นแต่เราก็พยายามตั้งใจเรียน พยายามตั้งใจทำข้อสอบแต่เกรดก็ยังออกมาไม่ดี สงสารนักศึกษาแบบพวกหนูบ้างนะคะเวลาออกข้อสอบช่วยออกตรงที่สอนบ้าง บอกจะออกตรงนี้นะแต่พอถึงเวลาทำข้อสอบมันกลับไม่มี !! ออกอะไรก็ไม่รู้ สุดท้ายถ้าเราพิมผิดขาดตกบกพร่องยังไงก็ขออภัยไว้ด้วยนะคะนี่กระทู้แรกในชีวิตเลย อย่าลืมมาแชร์ประสบการณ์การเรียนให้ได้เกรดดีๆนะคะ มาบอกกันบ้างเผื่อเราจะฉลาดขึ้น ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่อ่านกระทู้เราจนจบ ปล. เราเครียดมากแล้วอย่าด่าเราเลยนะคะ ขอบคุณค่ะ