รักแรกพบ...เป็นยังไง?

สติสตังค์เซซังดับอนาถ สภาพอากาศแล้งขาดความชุ่มชื่น สบักสะบอมงอมหง่อมต่อมไม่ตื่น สมองฝืดฝืนไม่ไหลลื่นเหมือนดังเคย สงบเสงี่ยมเจียมตัวขยับต่ำ สลาตันซ้ำผ่าวกระหน่ำอ้าวย้ำเย้ย สลบไสลพ่ายฤทธิ์อาทิตย์เกย สโ

ต่อเนื่องจากกระทู้ที่แล้วครับ https://m.pantip.com/topic/42202571 วันหยุดประจำสัปดาห์วันนี้ผมไปเรียนขับรถมาครับทุกคน 5555 ต้องบอกก่อนว่าผมอายุ 25 26 ละยังขับรถยนต์ไม่เป็นเลยครับ ปกติเขาเริ่มขับกันตั้

สวัสดีครับ ขอเตือนก่อนอ่าน นี่ไม่ใช่เรื่องผี แต่เป็นเรื่องที่น่ากลัวกว่านั้น เพราะมันเกิดขึ้นกับร่างกายผมจริง ๆ คืนหนึ่ง ผมนั่งทำงานดึก ออฟฟิศเงียบ ไฟฟลูออเรสเซนต์สว่างจ้า เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดดังอยู่คน

สวัสดีครับชาวพันทิป ขอเล่าต่อจากเรื่องเดิม ในมุมผู้ชายออฟฟิศธรรมดา ๆ ที่คิดว่าชีวิตมันคงวนอยู่แค่นี้ ผมทำงานย่านสุขุมวิท ตึกสูง รถติด กาแฟแพง และเดดไลน์ที่ไล่กัดส้นเท้าทุกวัน ออฟฟิศผมไม่ใหญ่ โต๊ะทำงาน

  คืนฝนพรำ... ที่บ้านเกิด I. ร่มคันเดิม ในโลกที่ต่างกัน สายฝนพรำในตัวเมือง ชะล้างฝุ่นดินแดงให้จางลง ธนาในวัยสิบห้า ยืนรอรถโรงเรียนมารับอยู่ที่ศาลาริมทาง เขาเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ลูกชายคนโตของคร

คือเราเป็นคนที่กลัวการตกหลุมอากาศมาก ตอนที่สัญญาณรัดเข็มขัดขึ้นหรือตอนที่กัปตันประกาศว่าอยู่ในสภาพอากาศแปรปรวน มือเราจะเหงื่อออก หน้าเราจะร้อนผ่าวๆ และตอนที่ตกหลุมอากาศเราไม่ได้กลัวว่าเครื่องจะตกนะคะ