คิดว่าเขารักที่จริงรักเขามาก

เรื่องมีอยู่ว่า  เรามีเพื่อนผู้ชายคนนึงตั้งเเต่เข้ามหาลัยมาเขาก้มีท่าทางเหมือนจะชอบเราเขาไม่ได้บอกนะ(เราอาจคิดไปเอง555) เขาดูเเลดีมากทำงานส่งอาจารย์ให้ ชอบทักเเชทมา เรากับเขาเปนคนที่เรียนเก่งนะ มีช่วงนึงที่เราไม่สนใจเรียน  เขาก้จะว่า  เขาบอกว่า ก้เปนห่วงก้อะไร ตอนนั้นใจเราสัมผัสว่าเขาห่วงเราจากใจ  ช่วงที่ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับอาจารย์เพื่อนๆเขาก้ชวนเราไปดูคอนเสิร์ตสองคน เเล้วอันนี้อาจจะบังเอิญนะเขาย้ายมาอยู่หอไกล้ๆหอเรา เเต่ทุกๆอย่างที่เขาทำให้เราเราลำคาญมาก เรียกได้ว่าเรารังเกียจผู้ชายคนนี้เลย กะว่าได้
จนได้ตัดพ้อว่าออกไปจากชีวิตฉันที เราพยายามพูดถึงผู้ชายคนอื่นที่น่าสนใจต่อหน้าเขา เเต่ไม่รู้ว่าเราเริ่มมองหาเขาตอนไหนเวลาไปเรียนเราจะมองหาเขาคนเเรก  เเต่เราไม่เเสดงออกนะ จากที่ไม่เคยสนใจเรื่องของเขาเลยเราก้เริ่มสนใจใส่ใจเรื่องของเขาเเต่ช่วงที่เราสนใจเรื่องของเขา เรารู้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิม ไม่ทัก ไม่สนใจเราเลย  เเถมยังคุยไลน์กับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเรา
เอาจริงๆเราไม่รู้เลยว่าเขาคิดยังไงกับเรา  เเต่เราคงรักเขามากอะ  ถ้าวันนึงเขามีเเฟนเเล้วเราต้องเผชิญหน้ากับทั้งเขาเเละเเฟนเขาเราจะทำยังไงดี เราไม่อยากเสียเขาให้ใคร(เเต่เขาไม่ได้เปนของเรา) เขาเปนคนดีมาก  เราไม่อยากบอกเขาเพราะจะไม่มีใครเชื่อเลยเพราะเพื่อนชอบเเซวเเต่เราจะปฎิเสธเขาเสียงเเข็งตลอด อีกทั้งเรากับเขาต้องเปนเพื่อนที่ไกล้ชิดกันไปอีกนาน คงต้องให้เวลาเปนเครื่องพิสูจน์  คำถามคือถ้าวันนึงเขามีเเฟนเราจะทำหน้ายังไงเวลาเขาเเนะนำเเฟนเขาให้เรารู้จัก