สวัสดี ค่ะ เพื่อนๆ
ช่วงนี้ก็ใกล้วันพ่อ แล้ว เนอะ เรามาแชร์ ความน่ารักของ ป๊ะป๋า ของพวกเรากันค่ะ
เริ่มของ จขกท. ก่อนเลยนะคะ
คุณพ่อที่บ้าน จขกท. เป็นประเภท รักนะแต่ไม่แสดงออกค่ะ สืบเนื่องจาก คุณพ่อ เป็นอดีตครูฝึกทหาร เค้าเลยมีบุคลิกที่ ครึมๆเคร่งๆ พูดน้อย ไม่แสดงความรู้สึก เท่าไหร่ จะเน้นการกระทำซะมากกว่า เวลาจะสื่อสารข้อความถึงลูกสาว จะบอกผ่านคุณแม่ค่ะ (แปลกเนอะ เจอหน้ากัน ไม่ยักจะบอก) .
เรื่องน่ารักๆ ที่ จขกท คิดว่า เค้าน่ารัก และประทับใจ จะเล่าให้ฟังมีอยู่ว่า. เมื่อหลายเดือนก่อน ช่วงหน้าฝนที่ฝนตกหนักๆ ด้วยความที่ว่าบ้าน จขกท อยู่ต่ำกว่าถนน และพอฝนตกหนัก น้ำจะเอ่อท่วม และวันนั้นแจ๊คพอตค่ะแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้น (น้ำขึ้น) ทำให้น้ำระบายไม่ทัน (บ้าน จขกท ใกล้ กับ แม่น้ำเจ้าพระยาค่ะ) เลยเกิดน้ำท่วมซอยคะ่ พอ จขกท ขับรถมาถึงบ้านก็เข้าบ้านไม่ได้ ลงรถมาจะต้องเดินลุยน้ำเข้าบ้านค่ะ (จอดรถหน้าปากซอยแล้วเดินเข้าบ้าน ระยะทาง ประมาณ 50 เมตร) แต่สิ่งที่เห็น คือ "พ่อมากางร่มยืนแช่น้ำรอ จขกท. พร้อม เก้าอี้พลาสติก อีก 2 ตัว"
สิ่งที่พ่อทำคือ ยื่นร่มให้ จขกท เพื่อไม่ให้ จขกท เปียก แล้วเอาเก้าอี้ มาต่อให้ จขกท เดิน ก้าว ต่อ ก้าว ขณะที่มืออีกข้างของพ่อถือรองเท้าส้นสูงที่ จขกท ใส่ และ พ่อ เดินตกฝน ทำแบบนี้จนถึงบ้าน โดยที่ จขกท ไม่เปียกฝน สักกะนิด
นี่คือ หนึ่งความประทับใจ ที่เราอยากแบ่งปัน ค่ะ ยังไม่นับเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างเช่น ตอนเช้า จขกท บ่นอยากกิน "ผัดไร้น้ำใจ" นี่เป้นเมนูประจำบ้าน ที่พ่อทำได้คนเดียว มันคือผัดกระเพราซี่โครงไก่แบบแห้งๆเผ็ดๆ เครื่องเยอะๆ พอบ่นเสร็จตอนเช้า เย็นกลับบ้านมา ก็จะเจอเมนูนี้เป็นมื้อเย็น โดยปกติ พ่อไม่ค่อยเข้าครัวเท่าไหร่ ค่ะ
แล้วเพื่อนๆละคะ มีความประทับใจอะไร ของป๊ะป๋า บ้าง มาแชร์ กันหน่อยเร๊วว
ใกล้วันพ่อแล้ว มาแชร์ ความน่ารักของ ป๊ะป๋า กันเถอะ (กระทู้อวดพ่อ)
ช่วงนี้ก็ใกล้วันพ่อ แล้ว เนอะ เรามาแชร์ ความน่ารักของ ป๊ะป๋า ของพวกเรากันค่ะ
เริ่มของ จขกท. ก่อนเลยนะคะ
คุณพ่อที่บ้าน จขกท. เป็นประเภท รักนะแต่ไม่แสดงออกค่ะ สืบเนื่องจาก คุณพ่อ เป็นอดีตครูฝึกทหาร เค้าเลยมีบุคลิกที่ ครึมๆเคร่งๆ พูดน้อย ไม่แสดงความรู้สึก เท่าไหร่ จะเน้นการกระทำซะมากกว่า เวลาจะสื่อสารข้อความถึงลูกสาว จะบอกผ่านคุณแม่ค่ะ (แปลกเนอะ เจอหน้ากัน ไม่ยักจะบอก) .
เรื่องน่ารักๆ ที่ จขกท คิดว่า เค้าน่ารัก และประทับใจ จะเล่าให้ฟังมีอยู่ว่า. เมื่อหลายเดือนก่อน ช่วงหน้าฝนที่ฝนตกหนักๆ ด้วยความที่ว่าบ้าน จขกท อยู่ต่ำกว่าถนน และพอฝนตกหนัก น้ำจะเอ่อท่วม และวันนั้นแจ๊คพอตค่ะแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้น (น้ำขึ้น) ทำให้น้ำระบายไม่ทัน (บ้าน จขกท ใกล้ กับ แม่น้ำเจ้าพระยาค่ะ) เลยเกิดน้ำท่วมซอยคะ่ พอ จขกท ขับรถมาถึงบ้านก็เข้าบ้านไม่ได้ ลงรถมาจะต้องเดินลุยน้ำเข้าบ้านค่ะ (จอดรถหน้าปากซอยแล้วเดินเข้าบ้าน ระยะทาง ประมาณ 50 เมตร) แต่สิ่งที่เห็น คือ "พ่อมากางร่มยืนแช่น้ำรอ จขกท. พร้อม เก้าอี้พลาสติก อีก 2 ตัว"
สิ่งที่พ่อทำคือ ยื่นร่มให้ จขกท เพื่อไม่ให้ จขกท เปียก แล้วเอาเก้าอี้ มาต่อให้ จขกท เดิน ก้าว ต่อ ก้าว ขณะที่มืออีกข้างของพ่อถือรองเท้าส้นสูงที่ จขกท ใส่ และ พ่อ เดินตกฝน ทำแบบนี้จนถึงบ้าน โดยที่ จขกท ไม่เปียกฝน สักกะนิด
นี่คือ หนึ่งความประทับใจ ที่เราอยากแบ่งปัน ค่ะ ยังไม่นับเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างเช่น ตอนเช้า จขกท บ่นอยากกิน "ผัดไร้น้ำใจ" นี่เป้นเมนูประจำบ้าน ที่พ่อทำได้คนเดียว มันคือผัดกระเพราซี่โครงไก่แบบแห้งๆเผ็ดๆ เครื่องเยอะๆ พอบ่นเสร็จตอนเช้า เย็นกลับบ้านมา ก็จะเจอเมนูนี้เป็นมื้อเย็น โดยปกติ พ่อไม่ค่อยเข้าครัวเท่าไหร่ ค่ะ
แล้วเพื่อนๆละคะ มีความประทับใจอะไร ของป๊ะป๋า บ้าง มาแชร์ กันหน่อยเร๊วว