กวีเดียวดาย

ยามราตรี ดาวเดือนเคลื่อนคล้อยลับ ความเงียบงัน เยือกเย็นยากทานไหว ความคิดถึง ท่วมท้นเกินบรรยาย น้ำตาไหล รินรดหมอนเปียกปอน ภาพอดีต หวนคืนมาหลอกหลอน ความทรงจำ ย้ำเตือนให้ใจสั่น ความรักเรา จบลงอย่าง

******** https://www.youtube.com/watch?v=ieSqO1R7L34 ๐ ค่ำคืนนี้ดาวไสวไกลสุดเหงา ตึกทาบเงาเศร้ากว่าราตรีไหน ลมทะเลพัดเฉือนเลือนสั่นใจ เหมือนเตือนให้รักนี้อาจพลาดกลาย ๐ เมืองหลวงหลับ แต่ใจฉันย

รำลึก .. แด่ ๐ คลื่นโถมถั่ง พลังบ้า เข้าหาฝั่ง เพียงให้หลัง ครั้งหรรษา ราตรีล่วง กลายกลับเป็น เข่นคร่า ประดาดวง วิญญ์หลุดร่วง ฤๅ .. สรวงเซ่น เป็นเภทภัย ๐ เก้าปีพ้น จนวันนี้ ที่ยังหมอง น้ำตานอง ครองท

อยู่หนใดกันเล่า หนอเจ้าเอ๋ยจากพรากเลยลับหายไม่คืนหวนสื่อเสียงเพลงเพรียกพร่ำเฝ้าคร่ำครวญใจปวดแปลบปั่นป่วน...วอนหวนคืน ท่องสถานผ่านทาง ว้างเหว่ว้ายามหลับตาคะนึงย้อน ถอนสะอื้นวันเราสองปองฝันหมายมั่นยืนวั