เมื่อวานวันลอยกระทง เบื่อคนเยอะ เลยออกไปหาอะไรกินข้างนอก เลือกที่คิดว่าคนน่าจะไม่เยอะ ในที่สุดไปจบที่ the sense ปิ่นเกล้า ไปถึงคนไม่เยอะจริงๆด้วย หรือจะเลือกว่าน้อยเลยก็ว่าได้ จนทำให้เด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งว่างจัด ป่วนปาประทัดเล่น จนคนแตกตื่นนึกว่าเสียงปืน ไอ้เราเห็นเหตุการณ์พอดี พี่รปภ.ก็วิ่งไล่กวด คาดว่าตามไม่ทัน เอาล่ะ นอกเรื่องแล้ว สรุป เดินไปเดินมา กินนี่แหละ คิงคอง! หัวละ 530 net
พอนั่งปุ๊บ... มีน้องคนนึงมารับออเดอร์ เราก็สั่งสันคอหมู เบคอน เห็ดออเรนจิ ซุปหอย กุ้ง ส่วนแฟนสั่งเนื้อทุกชนิด
พอน้องเอามาเสริฟ เราก็ถามน้องว่าอันไหนหมู อันไหนเนื้อ น้องก็ยิ้มเขินๆ บอกหนูไม่รู้ จนไปตามคนนึงมา จนแยกประเภทให้เรา เรานึกในใจ...ทำงานที่นี่ แต่ไม่รู้อันไหนหมู อันไหนเนื้อได้ไง เราก็กินไปซักพักนึง ปรากฎว่าเริ่มคันหน้านิดๆ เราเลยเรียกน้องมาถามว่า ซุปหอยนี่มีเผือกหรือเปล่า(เราแพ้เผือก เคยกินซุปที่ ootoya แล้วเค้าใส่เผือก เราคันคะเยอทั้งวัน) น้องเค้าก็ยิ้มอีก บอกเดี๋ยวหนูถามให้ค่ะ ถามว่าอะไรนะคะ เราเลยบอกว่าในนี้มีเผือกหรือเปล่า น้องเค้าดูไม่รู้จัก เดินงึมงำท่องคำว่าเผือกไปในครัว แล้วออกมาบอกว่าไม่มีค่ะ เราเลยถามแฟนว่าน้องเค้าไม่ใช่คนไทยเหรอ แฟนเราบอกว่า ดูหน้าไม่ออกหรือไง (โดนด่าอีก!) เราเซ้นท์ต่ำนี่ ซักพัก เราเรียกน้องอีกว่าพี่สั่งกุ้งไปยังไม่ได้เลย น้องเค้าก็ยิ้มหวาน รีบเข้าครัวไปเอาให้ เราก็กินไปเรื่อยๆ จนปิดท้าย สั่งของหวาน แฟนเราถามน้องว่าไอติมมีรสอะไรบ้าง น้องก็ยิ้มหวานอีก บอกว่าเดี๋ยวหนูถามให้ค่ะ ส่วนเราสั่งเยลลี่ ซักพักน้องเอาน้ำแข็งถั่วแดง กับไอติมมะม่วงมาวางให้ แล้วโต๊ะอื่นก็เรียกน้องไปพอดี เราก็อ้าปากหวอเลย แฟนแค่ถามว่ามีรสอะไรบ้าง ส่วนเราจะเอาเยลลี่ ในที่สุด...ก็เลยกินไปแบบไม่เรื่องมาก แต่ก็อยากจะกินเยลลี่อยู่ดี ก็เลยเรียกน้องมาอีกรอบ บอกว่าเมื่อกี้พี่สั่งเยลลี่นะ เลยเอาเมนูมาจิ้ม บอกพี่เอาอันนี้แบบขำๆ น้องเค้าก็ยิ้มแล้วเดินไปเอามาให้
อยากบอกว่าเราหิวมากด้วย เจอแบบนี้ยังไม่เหวี่ยงเลย เพราะรอยยิ้ม และการบริการที่น้องเค้าทำด้วยใจ แม้จะผิดพลาดหลายครั้ง แต่รอยยิ้มมันทำให้ความผิดพลาดทุกอย่างหายไป
จากกรณีชายขับรถปาด ทำไปด้วยอารมณ์ สุดท้ายเป็นอย่างไร แล้วดูผู้หญิงที่ขับรถไม่ดี แต่ลงมายกมือไหว้ขอโทษสิ ใครจะโกรธลง
เราเป็นคนไทย ยิ้มกันไว้เถิด.....จบ
ความผิดพลาดที่ให้อภัยได้ ที่คิงคอง @the sense ปิ่นเกล้า
พอนั่งปุ๊บ... มีน้องคนนึงมารับออเดอร์ เราก็สั่งสันคอหมู เบคอน เห็ดออเรนจิ ซุปหอย กุ้ง ส่วนแฟนสั่งเนื้อทุกชนิด
พอน้องเอามาเสริฟ เราก็ถามน้องว่าอันไหนหมู อันไหนเนื้อ น้องก็ยิ้มเขินๆ บอกหนูไม่รู้ จนไปตามคนนึงมา จนแยกประเภทให้เรา เรานึกในใจ...ทำงานที่นี่ แต่ไม่รู้อันไหนหมู อันไหนเนื้อได้ไง เราก็กินไปซักพักนึง ปรากฎว่าเริ่มคันหน้านิดๆ เราเลยเรียกน้องมาถามว่า ซุปหอยนี่มีเผือกหรือเปล่า(เราแพ้เผือก เคยกินซุปที่ ootoya แล้วเค้าใส่เผือก เราคันคะเยอทั้งวัน) น้องเค้าก็ยิ้มอีก บอกเดี๋ยวหนูถามให้ค่ะ ถามว่าอะไรนะคะ เราเลยบอกว่าในนี้มีเผือกหรือเปล่า น้องเค้าดูไม่รู้จัก เดินงึมงำท่องคำว่าเผือกไปในครัว แล้วออกมาบอกว่าไม่มีค่ะ เราเลยถามแฟนว่าน้องเค้าไม่ใช่คนไทยเหรอ แฟนเราบอกว่า ดูหน้าไม่ออกหรือไง (โดนด่าอีก!) เราเซ้นท์ต่ำนี่ ซักพัก เราเรียกน้องอีกว่าพี่สั่งกุ้งไปยังไม่ได้เลย น้องเค้าก็ยิ้มหวาน รีบเข้าครัวไปเอาให้ เราก็กินไปเรื่อยๆ จนปิดท้าย สั่งของหวาน แฟนเราถามน้องว่าไอติมมีรสอะไรบ้าง น้องก็ยิ้มหวานอีก บอกว่าเดี๋ยวหนูถามให้ค่ะ ส่วนเราสั่งเยลลี่ ซักพักน้องเอาน้ำแข็งถั่วแดง กับไอติมมะม่วงมาวางให้ แล้วโต๊ะอื่นก็เรียกน้องไปพอดี เราก็อ้าปากหวอเลย แฟนแค่ถามว่ามีรสอะไรบ้าง ส่วนเราจะเอาเยลลี่ ในที่สุด...ก็เลยกินไปแบบไม่เรื่องมาก แต่ก็อยากจะกินเยลลี่อยู่ดี ก็เลยเรียกน้องมาอีกรอบ บอกว่าเมื่อกี้พี่สั่งเยลลี่นะ เลยเอาเมนูมาจิ้ม บอกพี่เอาอันนี้แบบขำๆ น้องเค้าก็ยิ้มแล้วเดินไปเอามาให้
อยากบอกว่าเราหิวมากด้วย เจอแบบนี้ยังไม่เหวี่ยงเลย เพราะรอยยิ้ม และการบริการที่น้องเค้าทำด้วยใจ แม้จะผิดพลาดหลายครั้ง แต่รอยยิ้มมันทำให้ความผิดพลาดทุกอย่างหายไป
จากกรณีชายขับรถปาด ทำไปด้วยอารมณ์ สุดท้ายเป็นอย่างไร แล้วดูผู้หญิงที่ขับรถไม่ดี แต่ลงมายกมือไหว้ขอโทษสิ ใครจะโกรธลง
เราเป็นคนไทย ยิ้มกันไว้เถิด.....จบ