พี่ และ น้อง !

สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าเกี่ยวกับ ความรักที่ควรได้รับ ระหว่าง พี่กับน้องค่ะ..
ไม่รู้นะคะว่ามีปัญหาหรึป่าวเกี่ยวกับหัวข้อนี่ เเต่มันเกิดเป้นความรู้สึกน้อยใจเวลาเราเห็นเเม่หรือคนในครอบครัว ใช้งานเราแบบมากๆ เเต่กลับมองข้ามน้องไป ก็รู้นะคะว่าการมองข้ามน้องสาวเเล้วใช้งานเราเเทนเป็นเรื่องที่..แบบว่า.. เขาเอาใจใส่เรามากกว่าน้องสาว เเต่กับบางที เราล้างจานอยู่เงี๊ย น้องกับคนในครอบครัว ก็เอา แก้วน้ำหรือจานมาให้เราล้างเพิ่ม เเล้วน้องเราก็กลับไปนั่งเล่นเกมส์เฉย เเล้วถ้าเราบ่น เเม่หรือคนในครอบครัวก็จะบอกกลับมาว่า "น้องยังเด็กอยู่(?)" ปัจจุบันตอนนี้น้องเรากำลังจะขึ้นมอสองเเล้วค่ะ ถ้าเป็นเรื่องเด็ก ทำไมเราถึงไม่ฝึกน้องละคะ? แล้วถ้ายิ่งเป็นลูกชายนี่ รักยิ่งกว่าหัวแก้วหัวแหวนอีก มองเราเป็นขี้เลย--' อย่างเช่น ให้ตั้งไปรร. เราได้ห้าสิบบาท น้องชายเราได้100บาท ไรงี้... เอาจริงๆ เราใช้ชีวิตได้ตามปรกตินะคะ ไม่มีปัญหา(?) เเต่มันเป็นความน้อยใจ ลึกๆ ที่ว่า เราเป็นผญ. เเต่โตไป เราก็ทำงานหาเงินเลี้ยงพ่อเเม่ได้ไม่ต่างกับลูกชาย เราเป็นพี่คนโต ก็กลายเป็นว่าเราต้องเสียสละในทุกๆเรื่องเลยหรอ? เเล้วความถูกต้องก็กลายเป็นเรื่องมองข้ามไป? ใครมีปัญห่แบบนี้มาเล่าสู่กันฟังค่ะ55555555555

ปล1.อย่างที่บอกไปว่า มันไม่ใช่ปัญหาในการใช้ชีวิต เเต่มันเป็นความน้อยใจที่มันกำลังจะสะสม

ปล.2. ตั้งกระทู้ครั้งเเรกค่ะ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย555555555