เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
จึงทำให้คนใกล้เหมือนไกลห่าง
ยิ่งนานวันยิ่งเหมือนคนหลงทาง
เกิดช่องว่างระหว่างเราสองคน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
จึงทำให้เธอฉันนั้นสับสน
น้อยใจเจ็บร้าวและทุกข์ทน
เราสองคนต่างเจ็บไปด้วยกัน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
รุมเร้าให้ใจเธอเศร้าโศกศัลย์
ฟุ้งซ่านทำให้ใจเธอจาบัลย์
ยิ่งทำให้ใจฉันทรมาน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
เรายอมให้ทุกข์นั้นย่างกรายผ่าน
เปลี่ยวเหงาซึมเซาและร้าวราน
ยิ่งเนิ่นนานกัดกร่อนทั้งสองเรา
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
เราแบกทุกข์ไว้ใจหมองเศร้า
ฉันเคียงอยู่ข้างเธอเสมอเงา
แต่กลับเหงาเพราะเรา...ไม่เข้าใจ
ขอบคุณภาพสวยๆจากอากู๋ค่ะ
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
จึงทำให้คนใกล้เหมือนไกลห่าง
ยิ่งนานวันยิ่งเหมือนคนหลงทาง
เกิดช่องว่างระหว่างเราสองคน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
จึงทำให้เธอฉันนั้นสับสน
น้อยใจเจ็บร้าวและทุกข์ทน
เราสองคนต่างเจ็บไปด้วยกัน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
รุมเร้าให้ใจเธอเศร้าโศกศัลย์
ฟุ้งซ่านทำให้ใจเธอจาบัลย์
ยิ่งทำให้ใจฉันทรมาน
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
เรายอมให้ทุกข์นั้นย่างกรายผ่าน
เปลี่ยวเหงาซึมเซาและร้าวราน
ยิ่งเนิ่นนานกัดกร่อนทั้งสองเรา
เพราะเหตุไม่เข้าใจ...
เราแบกทุกข์ไว้ใจหมองเศร้า
ฉันเคียงอยู่ข้างเธอเสมอเงา
แต่กลับเหงาเพราะเรา...ไม่เข้าใจ
ขอบคุณภาพสวยๆจากอากู๋ค่ะ