ผมเคยมีเเฟน อยู่คนหนึ่งผมคบกับเธอคนนั่นประมาณ 3 เดือนได้ครับ เเล้วทีนี้ก๊เลิกกัน เพราะตอนนั้น ผมทำตัวเเย่มาก(ใช้ว่า
คงน้อยไปเพราะผมไม่มีเวลาให้เค้าเลย) เเต่พอเราเลิกกัน เราก๊ยังคุยกันอยู่นะ ครับ ผมก๊เริ่มชอบเธอมากขึ้นๆ มากขึ้น เริ่มรู้สึกว่าผมได้รู้จักเธอจิงๆ เราก็คุยกันมาได้ 2 ปี ครับ แบบคุยทุกวันเลย ปกติคุยช่วง 2ทุ่ม-5ทุ่ม ทุกวันทุกวัน ไม่เคยเบื่อ (บางวันอาจจะไม่ได้คุยเพราะเหนื่อย+ง่วงนอน) เเต่อยู่ดีๆๆวันหนึ่งเธอก๊บอกกับผมว่า ''วันนี้เราจะคุยกันเป็นวันสุดท้ายเเล้วนะ'' พอผมได้ยินประโยคนี้ผมก๊รู้สึกว่า โลกของผมนั้นได้พังลงไปเเล้ว เธอได้หายไปจากชีวิตผมประมาณ 2 ปี ผมเเทบจะไม่มีวันที่จะไม่นึกถึงเธอเลย ใน2ปีที่เธอจากผมไป .... เเต่เเล้วมีอยู่วันหนึ่ง มีคนโทรมาหาผมเป็นเบอร์ที่ผมไม่รู้จัก ผมก็รับสาย พอผมได้ยินเสียง ผมตกใจมากเป็นเธอนั่นเอง ''เธอถามว่าผมเป็นยังไงบ้าง? สบายดีไหม? '' ผมดีใจจน บอกไม่ถูกน้ำตามันไหลออกมาไม่หยุด ผมบอกเธอไปว่า '' นั่นเธอจิงๆใช่ไหม เราไม่ได้เป็นบ้าไปเเล้วใช่ไหม '' หลังจากวันนั่น เราก๊กลับมาคุยกันอีกผมจึงลองถามเหตุผลว่า ทำไมวันนั่น '' เธอถึงจากผมไป '' เธอไม่ยอมบอก เธอบอกเเค่ '' ไม่ร็ '' ผมก๊เลยบอกไปว่า '' ไม่เป็นไรเเค่ เราได้กลับมาคุยกันเเบบนี้ผมก๊ดีใจมากเเล้ว ''
ผมกับเธอก็ยังคงคุยกัน ต่อจนผ่านมาประมาณ 1-2เดือน ผมก๊ได้ร็ว่าทำไม เธอถึงได้จากผมไปในวันนั่น เธอบอกว่า '' เธออยากให้เราสองคนตัดใจ เพื่อเราสองคนจะได้ไปเจอคนที่ดีกว่า '' ผมบอกไปว่า ผมยังคงรอเธออยู่นะ ..... เเล้วหลังจากนั้นเราก๊คุยกันเเบบ ปกติ โน้นนี่นั่น ไปเรื่อยๆ เป็นเวลา 1ปีกว่าๆ จนถึงทุกวันนี้ ผมบอกเธอว่าอยากให้เธอมา ทานข้าวกับครอบครัวของผม (พ่อผมถูกใจเธอมากเพราะเธอเป็นคนที่เปลียนผมได้มาก ถึงขนาดนี้ ''จากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยก็ว่าได้ '') เเต่เเล้วพ่อก๊บอกผมว่า '' สุดท้ายเเล้วผมก็จะไม่ได้เป็นคนที่เธอรัก คงเป็นได้เเค่เพื่อนเธอ '' ผมลองกคุยกับเธอเรื่องนี้ เธอก๊ไม่ได้ ปฏิเศษหรืออ่ะไร เธอพูดเพียง เเต่ว่า ต้อนนี้เป็นเเค่เพื่อน กันไปก่อน เราสองคนอาจจะได้ เจอคนที่ดีกว่าในอนาคต พอผมได้ยินผมก๊เเทบใจสลายอีกครั่งหนึ่ง เเต่สำหลับผม ผมมั่นใจว่า เธอคือคนที่ผมอยากจะใช้ชีวิตทั่งหมดที่เหลือด้วยเเน่ๆ ล้าน %
ผมอยากกจะรู้ว่าผมควรจะทำไงยังดี ?
จะยังชอบเธอต่อไปเรื่อยๆ เเล้วพยายามเป็นคนที่เธอต้องการจะใช้ชีวิตด้วย หรือ จะย้อมเเพ้ เเล้ว เฝ้ามองเธอต่อไป หวังให้เธอมีความสุขกับคนไหม่ ?
P.S ผมไม่สามารถตัดใจจากเธอได้ ผมลองทำมา 2ปี เเล้ว ทุกๆๆคืนผมยังคงคิดถึงเรื่องเธอก่อนนอนเสมอ เธอเป็นไงบ้าง? สบายดีไหม? มีความสุขหรือป่าว? อยากให้ช่วยอ่ะไรไหม ? คำถามเหลานี้ลอยอยู่ในหัวผมตลอดเวลา2ปีที่ผ่านมา ทุกคืนๆ สำเเล้วสำอีก
ผม ควร จะทำ อย่าง ไร ดี ...... ลองเสียเวลาสักนิดเข้ามาอ่าน เเล้ว ช่วยผม ด้วยนะครับ T^T
ผมกับเธอก็ยังคงคุยกัน ต่อจนผ่านมาประมาณ 1-2เดือน ผมก๊ได้ร็ว่าทำไม เธอถึงได้จากผมไปในวันนั่น เธอบอกว่า '' เธออยากให้เราสองคนตัดใจ เพื่อเราสองคนจะได้ไปเจอคนที่ดีกว่า '' ผมบอกไปว่า ผมยังคงรอเธออยู่นะ ..... เเล้วหลังจากนั้นเราก๊คุยกันเเบบ ปกติ โน้นนี่นั่น ไปเรื่อยๆ เป็นเวลา 1ปีกว่าๆ จนถึงทุกวันนี้ ผมบอกเธอว่าอยากให้เธอมา ทานข้าวกับครอบครัวของผม (พ่อผมถูกใจเธอมากเพราะเธอเป็นคนที่เปลียนผมได้มาก ถึงขนาดนี้ ''จากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยก็ว่าได้ '') เเต่เเล้วพ่อก๊บอกผมว่า '' สุดท้ายเเล้วผมก็จะไม่ได้เป็นคนที่เธอรัก คงเป็นได้เเค่เพื่อนเธอ '' ผมลองกคุยกับเธอเรื่องนี้ เธอก๊ไม่ได้ ปฏิเศษหรืออ่ะไร เธอพูดเพียง เเต่ว่า ต้อนนี้เป็นเเค่เพื่อน กันไปก่อน เราสองคนอาจจะได้ เจอคนที่ดีกว่าในอนาคต พอผมได้ยินผมก๊เเทบใจสลายอีกครั่งหนึ่ง เเต่สำหลับผม ผมมั่นใจว่า เธอคือคนที่ผมอยากจะใช้ชีวิตทั่งหมดที่เหลือด้วยเเน่ๆ ล้าน %
ผมอยากกจะรู้ว่าผมควรจะทำไงยังดี ?
จะยังชอบเธอต่อไปเรื่อยๆ เเล้วพยายามเป็นคนที่เธอต้องการจะใช้ชีวิตด้วย หรือ จะย้อมเเพ้ เเล้ว เฝ้ามองเธอต่อไป หวังให้เธอมีความสุขกับคนไหม่ ?
P.S ผมไม่สามารถตัดใจจากเธอได้ ผมลองทำมา 2ปี เเล้ว ทุกๆๆคืนผมยังคงคิดถึงเรื่องเธอก่อนนอนเสมอ เธอเป็นไงบ้าง? สบายดีไหม? มีความสุขหรือป่าว? อยากให้ช่วยอ่ะไรไหม ? คำถามเหลานี้ลอยอยู่ในหัวผมตลอดเวลา2ปีที่ผ่านมา ทุกคืนๆ สำเเล้วสำอีก