เข้าใจนะคะว่าน้องอยู่ในช่วงวัยรุ่น(น้องเรียนม.ปลาย เราอยู่มหาลัย) เค้าก็มีสังคมของเค้า คงสนใจเพื่อนแวดวงเดียวกับเค้ามากกว่าตามประสาผช น้องเรามีรถใหม่ที่ได้จากพ่อแม่มาปีกว่าแล้ว และมีมอเตอร์ไซด์คันอ้วนๆเล็กๆ(เราไม่รู้ชื่อ)อีก ทั้งๆที่ไม่จำเป็นเลย ไปรร.ป๊าแม่ไปส่งก็ได้ แต่เราก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรนะคะ คิดว่าเดินทางยังไงก็ได้ ปกติน้องเราก็ไม่ค่อยตั้งใจเรียนอยู่แล้ว พอมีรถก็ยิ่งไปสนใจรถ ไม่สนใจเรียนหนักกว่าเก่า น้องมีรถ มีเงินแต่งรถใหญ่รถเล็กของมันทีละหลายๆหมื่น แต่งรถเท่าไหร่แต่งได้ แต่มันไม่ใช้ตังค์ตัวเองเติมน้ำมันค่ะ มาขอตังค์เรา ขอไม่เท่าไหร่นะคะเราให้ได้ แต่ว่า แต่ละครั้งเวลาน้องมาหาหรือชวนไปไหนด้วย มันดูไม่จริงใจว่าอยากเจอพี่อยากไปกับพี่จริงๆ เหมือนมาทำทีขอตังค์มากกว่า น้อยใจก็ใช่นะคะ น้องชายตัวเองทำไมไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกเราเลย อีกอย่างเราเป็นห่วงเรื่องเรียนน้องมาก คือเค้าไม่ค่อยสนใจเรียนเลย วันๆเอาแต่แต่งรถ ไอเรื่องแต่งรถนี่เราก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเสียหายหรือผิดตรงไหนนะคะ เวลาที่น้องได้ลงหนังสือรถ เราก็ภูมิใจอยู่บ้างแต่มันก็ไม่เต็มที่ คือเราคิดว่าวัยนี้ควรจะโฟกัสเรื่องเรียนมากกว่า แต่บางทีก็คิดบวกไว้ค่ะว่ายังดีที่น้องเราไม่ไปติดยา สูบบุหรี่ กินเหล้าก็ไม่ค่อยมี
ที่เล่ามานี้ก็อาจจะมีเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันบ้าง..แต่โดยรวมก็คือ เรารู้สึกว่าน้องไม่ค่อยสนใจหรือแคร์ความรู้สึกเราเลยค่ะ มีอีกหลายๆเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกน้อยใจ แต่เราคงเอามาเล่าได้ไม่หมด เราควรทำยังไงให้ความสัมพันธ์มันดีขึ้นคะ? อยากให้น้องใส่ใจความรู้สึกเรามากกว่านี้ รู้สึกว่าน้องไม่รักเราเลย
น้อยใจน้องชาย อยากให้น้องรักเรามากกว่านี้ ทำไงดีคะ
ที่เล่ามานี้ก็อาจจะมีเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันบ้าง..แต่โดยรวมก็คือ เรารู้สึกว่าน้องไม่ค่อยสนใจหรือแคร์ความรู้สึกเราเลยค่ะ มีอีกหลายๆเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกน้อยใจ แต่เราคงเอามาเล่าได้ไม่หมด เราควรทำยังไงให้ความสัมพันธ์มันดีขึ้นคะ? อยากให้น้องใส่ใจความรู้สึกเรามากกว่านี้ รู้สึกว่าน้องไม่รักเราเลย