สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 14
ในศาสนาคริสต์ พระเจ้าสร้างสัตว์ต่างๆมาเพื่อเป็นอาหารของมนุษย์
สัตว์บนแผ่นดินโลกล้วนมีลมหายใจมีชีวิตแต่ไม่มีจิตวิญญาณ
ดังนั้นการฆ่าเพื่อนำมาเป็นอาหารจึงทำได้ และ การฆ่าเพื่อความปลอดภัยในชีวิตก็ย่อมทำได้
เช่น งู ยุง ตะขาบ สัตว์ที่มีพิษอื่นๆ ฯลฯ สรุปคือฆ่าโดยความจำเป็นนั้นทำได้
ส่วนเรื่องบาป/ไม่บาปนั้น เป็นเรื่องของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องของสัตว์
เพราะมนุษย์ทุกคนมีบาป ค่าจ้างของความบาปคือความตาย
ถ้ามนุษย์ไม่มีบาป ค่าจ้างของการไม่มีบาปนั้นคือชีวิตนิรันดร์
สัตว์บนแผ่นดินโลกล้วนมีลมหายใจมีชีวิตแต่ไม่มีจิตวิญญาณ
ดังนั้นการฆ่าเพื่อนำมาเป็นอาหารจึงทำได้ และ การฆ่าเพื่อความปลอดภัยในชีวิตก็ย่อมทำได้
เช่น งู ยุง ตะขาบ สัตว์ที่มีพิษอื่นๆ ฯลฯ สรุปคือฆ่าโดยความจำเป็นนั้นทำได้
ส่วนเรื่องบาป/ไม่บาปนั้น เป็นเรื่องของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องของสัตว์
เพราะมนุษย์ทุกคนมีบาป ค่าจ้างของความบาปคือความตาย
ถ้ามนุษย์ไม่มีบาป ค่าจ้างของการไม่มีบาปนั้นคือชีวิตนิรันดร์
แสดงความคิดเห็น
ในศาสนาพุทธ คนฆ่าสัตว์เพื่อเป็นอาหาร บาป ถ้าในศาสนาคริสต์ คนฆ่าสัตว์เพื่อเป็นอาหาร ไม่บาป จริงหรือเปล่า?
ถ้าศาสนาพุทธ บาป ถ้าฆ่าสัตว์ แต่มาก-น้อยขึ้นอยู่กับเจตนาและเป็นสัตว์ใหญ่-น้อย, มีคุณมาก-น้อย ถ้าทำตามหน้าที่ก็บาปน้อย ถ้ามีใจฝักใฝ่ชื่นชอบก็บาปมาก ส่วนคนซื้อมากินไม่มีเจตนาฆ่า มีเจตนาบริโภค ก็จริง แต่สนับสนุนให้ฆ่าจึง บาปน้อย แต่ถ้าสั่งให้ฆ่าก็ บาปมากขึ้น แต่ไม่เท่าเป็นคนที่ฆ่า ส่วนคนกินอย่างเดียวและพระที่ฉัน ไม่บาป มีเจตนาแค่บริโภค
สัตว์ใหญ่ > สัตว์เล็ก
มีคุณมาก > มีคุณน้อย
ฆ่าโดยความชอบ > ฆ่าโดยหน้าที่ > สั่งให้ฆ่าและซื้อมาบริโภค > ซื้อมาบริโภค