เคยเจออาการแบบนี้กันบ้างไหมครับ

คือแบบว่าตัวผมเองส่วนมากจะทำสมาธิทางสายพอง-ยุบ แต่ตอนนอน จะภาวนา พุท-โธ จนหลับไป แต่อาการแบบที่จะเล่านี้เกิดกับตัวเองจนหลังๆเริ่มชินเริ่มหายกลัว ขอเล่าเลยละกัน คือแบบว่าก่อนจะนอนจะพยายามดูลมหายใจพร้อมท่องพุท โธ กำกับไปด้วย จนสักพักเริ่มมีอาการแบบว่าร่างกายเบาๆ วิงเวียนๆอาการคล้ายๆผีอำนะครับ คือแบบขยับตัวเองไม่ได้  จะว่าหลับก็ไม่ช่าย จะตื่นก็ไม่เชิง อธิบายไม่ถูกเหมือนกาน -*- แรกๆที่เป็นก็กลัวนะครับ แต่หลังๆเหมือนใจกล้าขึ้นก็ท่องจับลมหายใจต่อ จนอาการมานเปลี่ยนไป บางครั้งรู้สึกตัวหมุนแบบเข็มนาฬกาเร็วมากๆจนกลัว บางครั้งรู้สึกตัวบิวเบี้ยวได้ บางครั้งเหมือนตัวเองตัวพุ่งขึ้นไปบนฟ้าอย่างไว แลัวพักตกลงมา แต่สติตอนที่เป็นทุกครั้งไม่ลืมกำหนดพุท โธ พร้อมกับลมหายใจนะครับ แต่อาจมีเผลอไปกำนดสายหนออยู่ แบบว่ากลัวหนอๆๆรู้หนอ ๆๆ แต่พอตื่นลืมตาขึ้นมา ตัวเองก็นอนในท่าเดิมมือไม้ก็ไม่ได้ขยับไปจากเดิม  ผมก็เลยอยากถามพี่ๆที่ห้องว่าเคยพบเจออาการแบบนี้หรือไม่ครับ เพราะก่อนจะตื่นทุกครั้งผมก็รู้ตัวตลอด แบบกำหนด พุทโธ ธัม โม สังโฆ ก่อนถึงจะพยามยามขยับตัวกับลืมตา แต่ตัวผมเองก็คิดๆอยู่ว่าถ้าหลับไปแล้วทำไมยังกำหนดคำภาวนาได้เองอยู่ บางครั้งนอนแล้วฝัน แต่สักพักเหมือนๆสติมาเตือนปะมาณว่านี้ความฝันนะไม่ช่ายความจิง ก็เลยตื่น  
แหะๆ อ่านอาจงงๆซักนิดนะครับครั้งแรก   ไงพี่ๆช่วยวิเคราะอาการให้หน่อยว่าเป็นเพราะอารายนะครับ