เป็นการตื่นสายและขึ้นแท็กซี่ที่คุ้มที่สุด!!

วันนี้เป็นวันที่ตื่นสายฮะ ปกติบริษัทจะมีรถรับส่งให้พนักงงานช่วงเช้ากับเย็น แต่วันนี้ผมตื่นสายมากเลยไปขึ้นรถที่บริษัทไม่ทัน ทำให้ตัดสินใจว่าขี้เกียจเดินไปขึ้นรถใต้ดินละเพราะต้องขึ้นใต้ดิน ไปต่อแอร์พอร์ตลิ้ง และสุดท้ายก็ต้องนั่งแท็กซี่ไปอยู่ดี เลยโบกแทกซี่หน้าตึกนั่นแหละ ก็โบกแท็กซี่มาได้คันหนึ่งครับ พอขึ้นมาคุณลุงก็ขับรถไปได้ซักพัก บทสนทนานี้ก็เกิดขึ้นครับ

ลุง : หนุ่ม มันตรงไปใช่ไม๊ หรือจะให้เลี้ยว
เรา : อ่อ ผมก็ไม่เคยมาทางนี้ครับ เดี๋ยวผมขอดูแผนที่แปป แล้วเราก็กด google map ไป แต่เราลืมปิด guide voice ทำให้มันมีเสียงออกมา go straight on บลาๆๆๆ
ลุง : And then??
เรา : (นึกในใจ) เหยดดดดดด

จากนั้นบทสนทนาก็เริ่มต้นขึ้นใหม่ด้วยเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเส้นทางแล้ว

ลุง : ลุงเคยไปขับรถใหญ่ (เข้าใจว่าเป็นรถขนตู้ container) อยู่ต่างประเทศมาเป็นสิบปีแล้วหนุ่ม เจ้าของบริษัทเป็นคนซาอุ ลุงไปขับรถอยู่ยุโรป ขับข้ามประเทศครั้งนึงหลายพันโล
เรา : อ่อครับ งี้อภาษาอังกฤษก็พริ้วเลยดิลุง
ลุง : ก็พอได้ ไม่เก่งหรอก
เรา : แล้วลุงกลับมาทำไมอะครับ เงินน่าจะดีนี่หน่า
ลุง : ลูกสาวลุงเกิดอุบัติเหตุ โดนรถ 18 ล้อทับขาขาดสองข้างเลย เลยกลับมาดูแลลูก จริงๆลุงไม่ได้จะมาขับแท็กซี่ แต่ลูกสาวเรียนที่สตรีวิทย์ ต้องคอยไปรับไปส่งไปโรงเรียน ตอนแรกเอารถธรรมดามา แต่ลุงขี้เกียจไปนั่งรถนอนรอ ลุงก็เลยคิดว่าไหนๆก็ต้องมารับมาส่งลูกที่โรงเรียน ลุงก็ขับแท็กซี่ไปด้วยหาเงินไปด้วย ส่งลูกสาวเสร็จก็ขับไปเรื่อย ถึงเวลาก็ไปรับลูกกลับบ้าน
เรา : อ่อดีนะครับ รอเฉยๆคงน่าเบื่อเนอะ

เงียบกันไปได้ซักพัก ซักพักลุงก็พูดขึ้นมา

ลุง : จริงๆแล้วลุงมีโรงงานขนมเปี้ยะอยู่สุพรรณนะ
เรา : หมายถึงยังไงครับ มีโรงงานคือเป็นเจ้าของโรงงานเหรอครับ????
ลุง : ใช่ แต่ลุงมาอยู่กรุงเทพเพราะลูกสาวเรียนในกรุงเทพ ลูกสาวพิการอย่างที่บอกเลยมาขับแท็กซี่แก้เบื่อ พร้อมกับหยิบอัลบั้มรูปโรงงานมาให้ดู!!!!
เรา : (คิดในใจ ห๊ะ!! รวยนี่หว่าเนี้ยะ พร้อมกับดูรูปโรงงานที่ลุงส่งมาให้)
ลุง : ลุงมีโรงงานอยู่สุพรรณ มี distribution อยู่นครสวรรค์ อยู่อีสาน อยู่ใต้ ลุงทำส่งทั่วประเทศแหละ

ด้วยความเผือกและอยากรู้เพราะเราสนใจอยากทำอะไรพวกนี้อยู่เหมือนกัน ก็เอาเลย

เรา : แล้วลุงไปซื้อเครื่องจักรยังไงอะครับ คุณลุงรู้ได้ไงว่าต้องซื้อแบบไหน ยังไง
ลุง : ลุงก็ไปปรึกษาพวก agency ให้เค้าแนะนำ แล้วเราก็ไปดูโรงงานที่เค้าเอาเครื่องจักรไปลง แล้วก็ซื้อมา ลุงให้เมียเป็นคนดูแลที่โรงงาน ดูเรื่องการตลาด การผลิตทั้งหมด
เรา : สุดยอดเลย เก่งจังลุง เนี้ยะผมก็อยากทำเหมือนกัน แต่ผมอยากทำเป็น )_#*%(&%*@(&%^#&%^&@^%*

คุยกันจนเรานั่งรถถึงอ๊อฟฟิศ คุณลุงจอดรถแล้วพูดว่า

ลุง : หนุ่มอยากไปดูโรงงานลุงไม๊ เดี๋ยวลุงพาไป
เรา : จริงเหรอครับๆๆ ไปครับๆ ผมอยากเห็น
ลุง : งั้นเอาเบอร์ลุงไป อยากไปตอนไหนโทรมาเลย มีอะไรโทรมาคุยกับลุงได้เลย

แล้วเราก็ลงรถมาพร้อมกับแลกเบอร์กับคุณลุงเจ้าของโรงงานขนมเปี้ยะ เดินลงมาแล้วมาก็คิดว่าการมาสายครั้งนี้โครตคุ้มเลย รถแท็กซี่มีเป็นแสนคัน แต่เรายังได้มาเจอลุงนี่ ได้คุยกันเรื่องเปิดโรงงานนั่นนี่ที่เราสนใจอยากทำอยู่แล้ว เหยดดดด นี่มันโชคชะตาป่าววะ 555555555

ปล.1 ขนมเปี้ยะชื่อ ขนมเปี้ยะแม่สายบัว
ปล.2 ทะเบียนรถลุงคือ มช 7806
ปล.3 ลุคุยไปคุยมา บ้านผมที่บ้านนอกกับบ้านเก่าลุงอยู่ใกล้กันครับ บังเอิญไปไม๊
ปล.4 ลุงแกรวย แต่แกก็ไม่นั่งกินนอนกินนะ เข้าใจเลยว่าทำไมแกรวย
ปล.5 ลุงใส่นาฬิกา ROLEX ใส่แว่น Dolce & Gabbana

และผมก็กำลังจะไปดูโรงงานของลุงในเร็ววันนี้เพื่อศึกษาการตั้งโรงงานขนาดเล็ก และปรึกษาคุณลุงด้วยครับ อิอิ