ลองของ โรงเรียนวัด

สวัดดีครับอันนี้ประสบการณ์โดยตรงจากผู้เขียนที่อยากลองของโรงเรียนวัดแห่งหนึ่งที่มีตำนานว่า "ป่าช้าเก่า" ความที่ผู้เขียนยังไม่จบม.3เรื่องมันก็จะใหม่นิดนึง ใครที่รู้ว่าโรงเรียนนี้ชื่อว่าอะไรขอร้องอย่าเอ่ยชื่อโรงเรียนเลยนะครับเนื่องจากยังเปิดดการเรียนการสอนอยู่ ผู้เขียนฉลาดจากโรงเรียนนี้แหละ ไปอ่านกันเลยครับ

ย้อนไปสดๆร้อนปี 2566 ตอนผมอยู่ป.6ได้ยินตำนานของโรงเรียนมามากอยู่ แต่ตำนานที่ไม่มีใครกล้าพิสูจน์คือ "ตำนานบันไดอาคารป.6" ได้ยินมาว่ามีผู้หญิงถูกครูล่วงละเมิดและฆตก.ในห้องเก็บของข้างบันได หลายคนก็คิดกันต่างไป บ้างก็ว่าเธอไปเกิดแล้ว บ้างก็ว่าเธอยังอาฆาตอยู่ บ้างก็ว่าวิณญาณของเธอถูกขังอยู่ในนั้นและออกไปไม่ได้ แต่ที่ข้อมูลตรงกันทุกคนคือ "เธอเฮี้ยนมาก" ผมกับเพื่อนอีก3คนสมมุติว่าชื่อ นิว นนท์ นันท์ แก็ง3น.1อ คือผมเองครับ
เมื่อได้ยินก็อยากลองของเลยนัดกันมาโรงเรียนตอนตี2เมื่อถึงเวลาก็มากันครับพวกเราปีนกำแพงวัดเข้าไปจากนั้นก็เอากิ๊ฟที่ขอแม่มางัดแต่ก็งัดไม่ได้ซักทีลุงที่เฝ้าวัดที่ออกมาดูว่าใครเข้ามาจึงถามว่าทำอะไรพวกผมไม่รู้จะทำอะไรผมเลยบอกว่า "ผมลืมการบ้านไว้ในห้องครับพี่มีกุญแจมั้ย" ลุงเลยตอบผมว่า "ลุงไม่มีหรอกแต่เดี๋ยวงัดให้" พองัดได้แกก็ขอโทษเจ้าที่โรงเรียนแล้วบอกให้พวกเรารีบเข้าไปเอาผมที่รู้ว่าแกจะยืนเฝ้าเลยบอกแกว่า "ลุงกลับได้เลยครับผมล็อกเป็นอยู่" ลุงแกก็ไม่อะไรก็กลับไปนอน ส่วนพวกผมก็มองหน้ากันแล้วไปที่บันได้นั้นซึ่งได้ปิดเป็นห้องปิดตายแล้วพวกเราที่คุยกันว่าแค่จะมาพิสูจน์จึงเอาขนมที่ซ่อนลุงไว้มาวาง(เด็กครับไหว้ด้วยขนมก็เด็กดีแล้ว)แล้วบอกว่า "พวกเราไม่ได้มาลบหลู่เราแค่มาพิสูจน์เองอย่าโกรธนะ" ไหว้เสร็จก็กราบและวางไว้ตรงข้ามห้องนั้นพวกเงี้ยหูฟังในห้องนั้นอยู่นานก็ไม่พบอะไรนิวเลยบอกว่า "ตำนานนี้มีจริงมั้ยวะไม่เห็นไรเลย" ผมเลยบอกให้มันใจเย็นแล้วฟังต่อไป ต่อมานนท์ก็สกิดผมแล้วบอกว่า "เอาโบว์มาถวายมั้ย" ผมที่ไม่เข้าใจมันก็เลยตอบว่า "เงียบไปดิ๊ แล้วกูจะเอาโบว์มาถวายได้ไง ไอเหี้*นี่พูดไม่คิด" ทุกคนหันมาถามผมแล้วทุกคนก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า "ดูที่ขนม" และใช่ครับ มันมีโบว์ที่มีคราบเลือดติดอยู่วางไว้จริงๆไอนิวที่หมดความอดทนเลยบอกว่า "เอาแต่แดกโผล่มาให้เห็นดิวะ" ทุกคนถึงกับห้ามไม่ทันและใช่ครับ มันไม่ทันแล้ว เพราะหลังจากนั้นในห้องก็มีเสียงผู้หญิงร้องไห้เบาๆ
ฮืออ..ฮืออออ
หลังจากนั้นก็มีคำพูดที่จับประโยคไม่ได้เท่าที่ผมและเพื่อนๆฟังก็ได้ใจความว่า
ครูอย่าทำหนูเลยย
พวกผมก็มองหน้ากันสายตามันบอกให้เปิดพวกเราเลยหาอุปกรณ์มางัดจนเปิดได้สิ่งแรกที่ได้คือ กลิ่นเน่าของศพที่ถูกหมกมานานไอนนท์เลยบ่นว่า "แม่*เน่าโรงเรียนไม่ทำความสะอาดหน่อยหรอวะ" ผมที่ไปเจอตู้ล็อคเกอร์ตู้นึงที่มียันต์แปะอยู่ผมกับเพื่อนที่เห็นเลยคิดว่ามันก็แค่ตำนานแหละไอนันท์เลยบอกว่า "ปะ กลับบ้านดีกว่าว่ะ" พวกเราที่คิดเหมือนเลยกำลังจะออกแต่เมื่อมาถึงด้านหน้า ทุกคนจำขนมได้มั้ยครับขนมที่พวกผมเอามาถวายตอนนี้มันถูกแกะกินผมแล้วครับผมกับเพื่อนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่งงเพราะพวกเราไม่เห็นอะไรเลยแถมทุกคนก็อยู่ในห้องกันหมด ผมกับเพื่อนก็มองหน้ากันแล้วขาก็ขยับถอยหลังเองโดยอัตโนมัติ พอถอยหลังได้ประมาณ 4-5 ก้าวผมก็รู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างหลังผมเลยมองตาเพื่อนและใช่ครับเพื่อนแค่มองตาก็รู้ใจไอนันท์หันไปมองข้างหลังผมแล้วพบว่า มีเด็กผู้หญิงก้มหน้าจนผมปิดหน้าใส่ชุดนักเรียนที่มีคราบเลือดอยู่ พอผมรู้แทนที่จะเดินหน้าสมองผมดันสั่งให้หันไปข้างหลัง(จะบ้าตายเลยตอนเขียน)หันไปพบว่าสิ่งกล่าวไปข้างต้นได้หายไปแล้ว ใช่ครับเด็กคนนั้นหายไปแล้วผมก็โล่งอกบอกไอนันท์ว่า "ไม่เห็นมีเลยกวนตี*กูหรอ" ทุกคนก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "เห็นจริงๆ" ผมก็ไม่ได้เชื่อและกำลังจะออกไปแต่พอหันหลังกลับไปข้างหน้าที่เคยโล่งที่แต่ประตูดันมีตู้ล็อคเกอร์แปะยันต์มาขวาง ผมคิดในใจว่า "มันมาได้ไงวะหรืออะไรอยู่ในนี้ หรือกูต้องแกะยันต์ออก" ตอนนั้นผมที่ใช้คำว่าแพ้เสียงในหัวก็ได้ก็แกะยันต์ออกแล้วบอกเพื่อนให้รีบออกแล้วปิดประตู ผมที่ถือยันต์ไว้ก็ถ่ายรูปแล้วเอาไปเช็คในกูเกิ้ลพบว่ามันคือยันต์ที่เอาไว้กักขังวิญญาณ คืนนั้นผมนอนฝันว่ามีเด็กผู้หญิงใส่ชุดนักเรียนเปื้อนเลือดมาขอบคุณที่ปลดปล่อยเธอ ในวันจันทร์ทางโรงเรียนก็พบศพของเธอและได้ทำพิธีอย่างถูกต้องและแน่นอนผมไปด้วย แต่เมื่อมองดีๆเด็กคนนั้นหน้าตาเหมือนน้องสาวยายผมที่เสียไปอย่างไร้สาเหตุเลยนี่หว่า
จบแล้วครับอาจไม่หลอนแต่ก็ได้อ่านไว้นะครับ
***ชี้แจงหลังอ่านจบ***
1.เรื่องนี้มีเรื่องจริงอยู่ 90% เรื่องแต่ง 5% ยังไม่ลงรายละเอียดเพิ่ม 5%
2.เนื่องจากโรงเรียนนี้ยังเปิดอยู่ขอให้ทุกคนพกมารยาทมาอ่านกระทู้นี้ด้วยนะครับ
3.ชื่อต่างๆในเรื่องเป็นชื่อสมมุติรวมถึงชื่อแก๊งด้วยนะครับ(ชื่อแก๊งจริงๆมันหยาบนิดนึง)
ตอนนี้ ลองของ โรงเรียนวัด แบบรายเอียด 100% เรื่องจริง 100% กำลังเขียนให้กำลังใจคนเขียนด้วยนะครับเจอกันในภาคสมบูรณ์ครับ