เราเกิดมาในครอบครัวที่ฐานะปานกลาง พ่อเราสร้างตัวมาด้วยตัวเอง ไม่ได้มีมรดกตกทอดใด ๆ มาจาก 0 จนวันนี้ มีกิจการเป็นของตัวเอง ลูก ๆ สบาย มีงานทำ สืบทอดกิจการของพ่อ ไม่ได้ลำบาก ลำบน มีบ้านอยู่ มีรถขับ พ่อเราเป็นคนที่รักลูกมาก สร้างทุำอย่างมา เพื่อให้ลูกไม่ลำบาก เด็ก ๆ แม้ที่บ้านแทบจะไม่มีเงิน แต่พ่อก็จะวางเงินค่าขนมไว้ให้เราที่หลังตู้เย็นเสมอ ไม่เคยมีวันไหนที่เราและพี่น้องอดอยาก
บ้านเรามีพีน้อง 4 คน ญ 3 ช 1 พี่ชายกับพีสาวเรา แม่เดียวกัน เราแม่คนที่สอง และ น้องเรา ก็แม่อีกคนนึง ภรรยาพ่อทุกคนเลิกไปด้วยเหตุเดียวกัน คือ ทนความเจ้าชู้ไม่ไหว แม่ของน้อง พ่อเราได้มาด้วยการปล้ำ และตั้งแต่เล็กจนโต เรารับรู้เรื่องความไม่พอของพ่อเรามาตลอด และพยายามมองข้าม โดยพยายามคิดว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เรื่องส่วนตัว ในความเป็ฯพ่อ เค้าทำหน้าที่ได้ดีมาก รักลูกมาก
ที่หนัก ๆ ที่เราแทบรับไม่ได้ คือการมอมพยายามมอมเหล้า พยายามใส่ยา ในเครื่องดื่มให้คนงานสาว ๆ ที่บ้าน แม่บ้าน พยายามกล่อม พยายามซื้อด้วยเงิน และถึงขั้นงัดห้อง เรารับรู้มาตลอด ทั้งด้วยตาตัวเอง และเรื่องแดงมาถึงหูเรานับไม่ถ้วน ย้ำว่านับไม่ถ้วนจริง ๆ แต่กับลูก ๆ พ่อเราไม่เคยคิดทำแน่นอน
จนตอนนี้พ่อเรา 65 แล้ว และป่วยเดินแทบไม่ค่อยไหว สมองเสื่อมบางจุดเนื่องจากเส้นเลือดสมองตีบ แต่...พ่อเราก็ยังให้พี่ชายเราพาไปเที่ยวอ่าง จน โดนหมอนวดเอาเงินไปหมดกระเป๋า ซื่งเราใส่เงินไว้ให้ 1 หมื่นบาท พอลงมาจะจ่ายเงินก็ไม่มีเงินจ่าย พี่เราต้องรีบจ่ายให้เพราะพ่อเราโวยวาย ว่าเงินหายดังลั่น จนครั้งต่อ ๆ มา พี่เราจึงเป็นคนถือกระเป๋าเงินของพ่อ อันนี้ เราพอทำใจมองข้าม ๆ ไป
แต่ล่าสุด เนื่องจาก ปัจจุบันบ้านเราเป็นโรงงาน มีคนงานเดินเข้าออกหน้าโรงงานเวลาเลิกงาน พ่อเราก็ไปนั่งเล่นหน้าโรงงาน กวักมือเรียกคนงานเด็กสาว คนงานไม่กล้าขัด เดินไปใกล้ พ่อเราจับมือ ไม่ปล่อย แล้วขอเบอร์ ทำอยู่หลายครั้งหลายหน และมีไปชวนน้องพม่าที่มีสามีอยู่แล้ว มาอยู่ด้วย มีคนบอกพ่อเราว่าเค้ามีสามีแล้ว พ่อเราไม่สนใจ บอกว่าพ่อมีเงินเยอะ
เค้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่เราเกิด จนเรา 33 ปี เราขอทางสว่างในการรักษาใจ เราไม่อยากบาปที่คิดขยะแขยงการกระทำของพ่อเรา เราพยายามคิดแต่สิ่งดีดี และบุญคุณของพ่อ แต่ตอนนี้ เราแทบไม่อยากคุยกับพ่อเราเลย TT_TT
ใครมีข้อคิดดีดี ข้อเตือนสติดีดี ช่วยเตือนสติเราด้วยค่ะ
ขอข้อคิดดีดี คำเตือนสติ มุมมอง ถ้าต้องเจอเรื่องแบบนี้ "พ่อ"
บ้านเรามีพีน้อง 4 คน ญ 3 ช 1 พี่ชายกับพีสาวเรา แม่เดียวกัน เราแม่คนที่สอง และ น้องเรา ก็แม่อีกคนนึง ภรรยาพ่อทุกคนเลิกไปด้วยเหตุเดียวกัน คือ ทนความเจ้าชู้ไม่ไหว แม่ของน้อง พ่อเราได้มาด้วยการปล้ำ และตั้งแต่เล็กจนโต เรารับรู้เรื่องความไม่พอของพ่อเรามาตลอด และพยายามมองข้าม โดยพยายามคิดว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เรื่องส่วนตัว ในความเป็ฯพ่อ เค้าทำหน้าที่ได้ดีมาก รักลูกมาก
ที่หนัก ๆ ที่เราแทบรับไม่ได้ คือการมอมพยายามมอมเหล้า พยายามใส่ยา ในเครื่องดื่มให้คนงานสาว ๆ ที่บ้าน แม่บ้าน พยายามกล่อม พยายามซื้อด้วยเงิน และถึงขั้นงัดห้อง เรารับรู้มาตลอด ทั้งด้วยตาตัวเอง และเรื่องแดงมาถึงหูเรานับไม่ถ้วน ย้ำว่านับไม่ถ้วนจริง ๆ แต่กับลูก ๆ พ่อเราไม่เคยคิดทำแน่นอน
จนตอนนี้พ่อเรา 65 แล้ว และป่วยเดินแทบไม่ค่อยไหว สมองเสื่อมบางจุดเนื่องจากเส้นเลือดสมองตีบ แต่...พ่อเราก็ยังให้พี่ชายเราพาไปเที่ยวอ่าง จน โดนหมอนวดเอาเงินไปหมดกระเป๋า ซื่งเราใส่เงินไว้ให้ 1 หมื่นบาท พอลงมาจะจ่ายเงินก็ไม่มีเงินจ่าย พี่เราต้องรีบจ่ายให้เพราะพ่อเราโวยวาย ว่าเงินหายดังลั่น จนครั้งต่อ ๆ มา พี่เราจึงเป็นคนถือกระเป๋าเงินของพ่อ อันนี้ เราพอทำใจมองข้าม ๆ ไป
แต่ล่าสุด เนื่องจาก ปัจจุบันบ้านเราเป็นโรงงาน มีคนงานเดินเข้าออกหน้าโรงงานเวลาเลิกงาน พ่อเราก็ไปนั่งเล่นหน้าโรงงาน กวักมือเรียกคนงานเด็กสาว คนงานไม่กล้าขัด เดินไปใกล้ พ่อเราจับมือ ไม่ปล่อย แล้วขอเบอร์ ทำอยู่หลายครั้งหลายหน และมีไปชวนน้องพม่าที่มีสามีอยู่แล้ว มาอยู่ด้วย มีคนบอกพ่อเราว่าเค้ามีสามีแล้ว พ่อเราไม่สนใจ บอกว่าพ่อมีเงินเยอะ
เค้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่เราเกิด จนเรา 33 ปี เราขอทางสว่างในการรักษาใจ เราไม่อยากบาปที่คิดขยะแขยงการกระทำของพ่อเรา เราพยายามคิดแต่สิ่งดีดี และบุญคุณของพ่อ แต่ตอนนี้ เราแทบไม่อยากคุยกับพ่อเราเลย TT_TT
ใครมีข้อคิดดีดี ข้อเตือนสติดีดี ช่วยเตือนสติเราด้วยค่ะ