ขอโทษทุกคนที่ผมต้องต้องมาระบาย
ผมยังเรียนอยู่มหาลัยอาจจะเด็กไปกับเหตุการ์ณที่เจอ
ผมเริ่มทำงาน เป็นงานฟรีแล้นซ์ แน่นอนผมไฟแรง ผมไม่เคยมาสายแม้ว่าบ้านผมไกล้( นั้งรถเมล์ไปกลับรวม 5 ชม), ตั้งใจ, มีแผนการทำงาน,เอางานไปคิดไปทำ แม้เป็นวันหยุด คิดๆ
จนกระทั้งกลับบ้าน ก็เก็บเอาเรื่องงานไปคิด คิดว่า"ทำยังไงให้ลูกค้าพอใจ"
พยายามทำเกินกว่าหน้าที่ จ่ายมาเท่านี้ แต่เราให้มากกว่าใคร เพราะต้องการให้ลูกและองค์กรของเราดูดีและเป็นที่น่าพอใจ ผมทำเพื่อภาษลักษณ์องค์กร "แต่ผมรู้สึกว่าผมทำอยู่คนเดียว"
คนเดียวจริงๆ ที่ทำอะไรมากกว่าคนอื่นๆ แต่สิ่งที่ผมได้รับ ...
"มันได้น้อยกว่าคนอื่น หรือเท่ากัน " คนอื่นอยู่เฉยๆทำปกติแต่ได้งานมากกว่า ผมที่ทำมากกว่าปกติ
ผมมักจะปลีกตัวไปมุมเล็กๆ เพื่อคิดงานและพัฒนาตัวเอง หรือดูนั้นนี้โน้นเพื่อหาความรู้เพิ่ม อาจจะไม่ได้คุยอะไรกับเพื่อนร่วมงานมากนัก แต่ผมไม่ได้ทะเลาะกับใครนะครับ ยังกินข้าว กลับบ้านพร้อมกันอยู่
แต่มักจะมีคนเอามาฟ้องผมว่าผม" เป็นยังนั้นยังนี้ นินทาอะง่ายๆ" ทั้งๆที่เราก็ อืมไม่ได้ทำงานอะไรบกพร่องหรือทำให้ใครเดือดร้อนนะ
หรือผมพูดเอาใจคนไม่เก่ง เลียแข้งเลียขาไม่เป็น ??
ตอนนี้ผมท้อมาก ผมอยากร้องไห้หลายครั้ง ผมเชื่อเรื่องการทำงานหนัก การมีความมุ่งมั่น
แต่ทำไม สิ่งที่ผมได้รับกลับน้อยกว่าที่คิด หรือว่านี้คือเมืองไทย ที่อย่าทำอะไรมาก แล้วจะดี....
ขอกำลังใจ และทางออกด้วยครับ ว่าผมจะคิดยังไงต่อไป ? T-T ผมอ่อนแรงจริงๆ
ทำมากกว่า ทุ่มเทมากกว่า แต่ทำไหม ได้น้อยกว่าคนอื่น ?? T-T
ผมยังเรียนอยู่มหาลัยอาจจะเด็กไปกับเหตุการ์ณที่เจอ
ผมเริ่มทำงาน เป็นงานฟรีแล้นซ์ แน่นอนผมไฟแรง ผมไม่เคยมาสายแม้ว่าบ้านผมไกล้( นั้งรถเมล์ไปกลับรวม 5 ชม), ตั้งใจ, มีแผนการทำงาน,เอางานไปคิดไปทำ แม้เป็นวันหยุด คิดๆ
จนกระทั้งกลับบ้าน ก็เก็บเอาเรื่องงานไปคิด คิดว่า"ทำยังไงให้ลูกค้าพอใจ"
พยายามทำเกินกว่าหน้าที่ จ่ายมาเท่านี้ แต่เราให้มากกว่าใคร เพราะต้องการให้ลูกและองค์กรของเราดูดีและเป็นที่น่าพอใจ ผมทำเพื่อภาษลักษณ์องค์กร "แต่ผมรู้สึกว่าผมทำอยู่คนเดียว"
คนเดียวจริงๆ ที่ทำอะไรมากกว่าคนอื่นๆ แต่สิ่งที่ผมได้รับ ...
"มันได้น้อยกว่าคนอื่น หรือเท่ากัน " คนอื่นอยู่เฉยๆทำปกติแต่ได้งานมากกว่า ผมที่ทำมากกว่าปกติ
ผมมักจะปลีกตัวไปมุมเล็กๆ เพื่อคิดงานและพัฒนาตัวเอง หรือดูนั้นนี้โน้นเพื่อหาความรู้เพิ่ม อาจจะไม่ได้คุยอะไรกับเพื่อนร่วมงานมากนัก แต่ผมไม่ได้ทะเลาะกับใครนะครับ ยังกินข้าว กลับบ้านพร้อมกันอยู่
แต่มักจะมีคนเอามาฟ้องผมว่าผม" เป็นยังนั้นยังนี้ นินทาอะง่ายๆ" ทั้งๆที่เราก็ อืมไม่ได้ทำงานอะไรบกพร่องหรือทำให้ใครเดือดร้อนนะ
หรือผมพูดเอาใจคนไม่เก่ง เลียแข้งเลียขาไม่เป็น ??
ตอนนี้ผมท้อมาก ผมอยากร้องไห้หลายครั้ง ผมเชื่อเรื่องการทำงานหนัก การมีความมุ่งมั่น
แต่ทำไม สิ่งที่ผมได้รับกลับน้อยกว่าที่คิด หรือว่านี้คือเมืองไทย ที่อย่าทำอะไรมาก แล้วจะดี....
ขอกำลังใจ และทางออกด้วยครับ ว่าผมจะคิดยังไงต่อไป ? T-T ผมอ่อนแรงจริงๆ