ถ้าเราทำใจให้สงสารคนที่เค้าทำไม่ดีกับเราได้แล้ว จำเป็นไหมที่เราต้องไปคุยกับเค้าด้วย

ก่อนหน้านี้ มีบุคคลหนึ่งทำให้เรารู้สึกเกลียดมาก เพราะเค้าทำไม่ดีกะเราทั้งคำพูด และการกระทำ สั่งสมมาเป็นปี เกลียดขนาดอยากน้ำลายใส่อาหารที่เค้าจะกิน

เราเองก็รู้สึกรุ่มร้อน และเริ่มกลัวปาบจากการคิด และด่าเค้าลับหลัง

พอมาอ่าน วิธีกำจัดความเกลียดจากท่าน ว.วชิรเมธี ก็เริ่มรู้สึกว่าเราจะละความเกลียดเปลี่ยนเป็นสงสารที่เค้ามีพฤติกรรมแบบนี้ และเชื่อผลของการกระทำ ใครทำสิ่งใดไว้ย่อมเกิดผลของการกระทำตามมาแน่นอน

ซึ่งก็พอทำใจตรงนี้ได้ว่าจะเปลี่ยนเป็นความสงสาร มองอย่างเข้าใจ

แต่สิ่งหนึ่งที่เราไม่อาจทำได้ คือ การเข้าไปพูดจากับเค้า คือคิดว่าถ้ามีการพูดคุยเพื่องานคงพอคุยได้ แต่ไม่สามารถไปเข้าหา หรือเข้าไปคุย สนิทสนมได้

อยากถามว่าการละความเกลียดด้วยการเมตตา แต่เราไม่ต้องไปสุงสิงกับเค้า มันถูกต้องใช่ไหม