ขอถามผู้รู้ครับ จากเรื่อง ศพที่ยังสด ในพระไตรปิฎกครับ

กระทู้คำถาม
จากเรื่อง

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑  พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๑
มหาวิภังค์ ภาค ๑


เรื่องศพที่ยังสด
             [๑๓๔] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งไปป่าช้าแล้ว ถือเอาผ้าบังสุกุลที่ศพสด และ
ในร่างศพนั้นมีเปรตสิงอยู่ จึงเปรตนั้น ได้กล่าวกะภิกษุนั้นว่าท่านผู้เจริญ ท่านอย่าได้ถือเอาผ้า
สากฎของข้าพเจ้าไป ภิกษุนั้นไม่เอื้อเฟื้อ จึงได้ถือเอาไป ทันใดศพนั้นลุกขึ้นเดินตามหลังภิกษุ
นั้นไป ภิกษุนั้นเข้าไปสู่วิหารปิดประตู ร่างศพนั้นได้ล้มลง ณ ที่นั้นทันที เธอได้มีความรังเกียจ
ว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้วกระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาค
ตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติปาราชิก ดูกรภิกษุทั้งหลาย อันผ้าบังสุกุลที่ศพสด ภิกษุ
ทั้งหลายไม่พึงถือเอา ภิกษุใดถือเอา ต้องอาบัติทุกกฏ.

ผมลองเปิดตรง อนาปิตติวร มีข้อที่บอกว่า ภิกุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติคือ ภิกุถือเอาศัพท์ที่เปรตครอบครอง


ผมเลยอยากทราบว่าเพราะอะไร ทำไม ภิกษุรูปนี้ถึงไม่ผิดครับ

พอจะมีตรงไหนในพระไตรปิฏกอธิบาเรื่องนี้ไว้หรือป่าวครับ

รบกวนผู้มีความรู้หน่อยนะครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่