ร่มของจิ้งจอก

บนฟ้าแต้มสีเทาเทาดูเศร้านัก หมู่มวลปักษารีบบินหลบหลบฉากไป แว่วเสียงดังกัมปนาทนั้นบาดใจ ฟ้าร้องเปรี้ยงเหมือนใครกำลังทำcpr ฝนเทมากระหน่ำซ้ำซ้ำชอกทรวง จำบอกผ่านบทกลอนสื่อนำพา พูดไม่เก่งเกร็งตลอดเมื่อพบห

** ลมเอยลมหอบฝนระคนพลิ้ว พัดวาบหวิวแผ่วหวานผ่านเงาร่ม เปียกเนื้อหนุ่มชุ่มชื้น ... เย็นภิรมย์ เม็ดฝนพรม พรายย้อมกระท่อมปลาย ** เริงร่าขึ้นยืนมอง ณ.หนองน้ำ หมู่เมฆดำกฤษณาลาสลาย ไหวภาพสาวสวยหยาดบาดตาชาย

.... ' เดียวดาย ' .... เดียวดาย คืนเงียบ ใจเหงา คงเรา เหม่อมอง ฟ้ากว้าง เดือนลอย เทาเมฆ บดทาง เวิ้งว้าง ไร้ลม โลมกาย ยามนี้ เธออยู่ หนไหน หนาวไหม..ห่มผ้า สุขหมาย ? รู้ไหม ใครเขา เดียวดาย ? เ

- เมื่อเมฆหม่นลอยคลุมท้องฟ้า - หยาดฝนโปรยลงมาช้า ๆ จากฟ้าไกล - เสียงหยดน้ำกระทบพื้นดังแผ่วเบา - เหมือนบทเพลงที่ธรรมชาติขับขาน - ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างเงียบงัน - กลิ่นดินหลังฝนพรำลอยมาแผ่ว ๆ - โลกทั้งใบ

ครั้งนึงในวันที่ฝนตก ฉันเคยใช้ร่มคันเดียวกันกับบางคน  ไหล่ของฉันไม่เคยเปียกเลย เพราะไหล่ของเขาเปียกแทน... คงกลับในตอนนี้ ในวันฝนตกที่ฉัน.. ใช้ร่มคันนั้นแต่ฉันเปียกคนเดียว ร่มคันเดียว ที่เคยมีคนส

“คุณนายผู้พันครับ”  เสียงของจ่าแสนดังขึ้นเมื่อเขาเดินเข้ามาในห้องคอมพิวเตอร์ ทำให้ฉันหันไปมอง นายทหารหน่วยยานยนต์ ที่เดินเข้ามาใกล้ “ผู้พันหมอสั่งให้ผมมารับคุณห

บทนำ: ความบังเอิญในวันที่ฝนตก เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในฤดูใบไม้ผลิที่เต็มไปด้วยความสดใสของดอกซากุระบาน เมืองเล็ก ๆ ในชนบทของญี่ปุ่นกลับดูเงียบเหงาเพราะฝนที่ตกโปรยปรายตั้งแต่เช้าจรดเ