นายกฯ ขอโทษ

บทบรรณาธิการ
นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งผู้นำทางการเมืองในฝ่ายบริหาร หากเกิดความผิดพลาด ในการบริหาร ผู้ที่ขอโทษได้ดีมีน้ำหนักที่สุดย่อมเป็นนายกรัฐมนตรี
วิลลี บรันต์ นายกรัฐมนตรีเยอรมนีระหว่างปี 2512-2514 ลงนั่งคุกเข่าหน้าอนุสาวรีย์วีรชนชาวโปแลนด์ ในกรุงวอร์ซอ เมื่อปี 2513 เพื่อขอโทษต่อสิ่งที่นาซีเยอรมันเคยก่อกรรมทำเข็ญไว้ เป็นการขอโทษครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์โลก
ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เมื่อปี 2553 สมัยที่นายนาโอโตะ คัง เป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เคยกล่าวขอโทษต่อกรณีญี่ปุ่นยกทัพไปรุกรานเกาหลีใต้เป็นเมืองขึ้นเมื่อร้อยปีก่อน
ทั้งสองตัวอย่างนี้ แม้นายกรัฐมนตรีผู้ขอโทษจะไม่ได้ก่อเหตุโดยตรง แต่ต้องทำในนามผู้นำประเทศเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่มีค่าทางจิตใจต่อผู้ได้รับผลกระทบจากความผิดพลาดนั้น
สําหรับไทย รักษาการนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เพิ่งกล่าวคำขอโทษ ต่อชาวนา ระหว่างการแถลงถึงสถานการณ์ ในโครงการรับจำนำข้าว
ขอโทษที่ทำให้ชาวนาตกเป็นตัวประกัน ในสถานการณ์ที่รัฐบาลถูกประท้วงต่อต้าน จนโครงการไม่อาจดำเนินไปด้วยความราบรื่น
คำขอโทษนี้เกิดขึ้นหลังจากมีชาวนาจำนวนมากไม่ได้รับเงินจำนำข้าวตามกำหนด เนื่องจากหน่วยงานของรัฐ รวมไปถึงสถาบันการเงิน ถูกกระแสกดดันจากการประท้วง
แน่นอนว่า คำขอโทษนี้ไม่ทำให้รัฐบาลหลุดพ้นจากภารกิจที่ต้องจัดการให้ชาวนาได้รับเงินตามโครงการ แต่คำขอโทษเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องกล่าวต่อชาวนาผู้ได้รับความเดือดร้อน
ไม่ว่าผู้ก่อความเดือดร้อนอื่นๆ จะกล่าวขอโทษหรือไม่ก็ตาม
วัฒนธรรมของการขอโทษเช่นนี้จะเป็นตัวอย่างทางการเมืองต่อไปได้
หลังจากในอดีตแทบไม่มีนายกรัฐมนตรีกล่าวขอโทษต่อความผิดพลาดในการตัดสินใจหรือบริหารงาน
ในที่นี้รวมถึงเหตุการณ์นองเลือดทาง การเมืองที่มีผลให้พลเรือนเสียชีวิตโดยตรง จากการใช้อาวุธของเจ้าหน้าที่รัฐ
หรือเสียชีวิตทางอ้อมจากการกล่าวหา หรือสร้างความเกลียดชังให้พลเรือนสังหาร กันได้
เมื่อไม่เอ่ยคำขอโทษ การให้อภัยจึงเป็นไปได้ยาก
ที่มา
http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNNU1qa3dOVEEyTXc9PQ%3D%3D§ionid
คำที่น่าฟังที่สุด ที่ออกจากปาก นายกยิ่งลักษณ์ ที่อดูดนายกชายบางคนไม่กล้าพูดคือคำว่า "ขอโทษ"
บทบรรณาธิการ
นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งผู้นำทางการเมืองในฝ่ายบริหาร หากเกิดความผิดพลาด ในการบริหาร ผู้ที่ขอโทษได้ดีมีน้ำหนักที่สุดย่อมเป็นนายกรัฐมนตรี
วิลลี บรันต์ นายกรัฐมนตรีเยอรมนีระหว่างปี 2512-2514 ลงนั่งคุกเข่าหน้าอนุสาวรีย์วีรชนชาวโปแลนด์ ในกรุงวอร์ซอ เมื่อปี 2513 เพื่อขอโทษต่อสิ่งที่นาซีเยอรมันเคยก่อกรรมทำเข็ญไว้ เป็นการขอโทษครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์โลก
ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เมื่อปี 2553 สมัยที่นายนาโอโตะ คัง เป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เคยกล่าวขอโทษต่อกรณีญี่ปุ่นยกทัพไปรุกรานเกาหลีใต้เป็นเมืองขึ้นเมื่อร้อยปีก่อน
ทั้งสองตัวอย่างนี้ แม้นายกรัฐมนตรีผู้ขอโทษจะไม่ได้ก่อเหตุโดยตรง แต่ต้องทำในนามผู้นำประเทศเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่มีค่าทางจิตใจต่อผู้ได้รับผลกระทบจากความผิดพลาดนั้น
สําหรับไทย รักษาการนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เพิ่งกล่าวคำขอโทษ ต่อชาวนา ระหว่างการแถลงถึงสถานการณ์ ในโครงการรับจำนำข้าว
ขอโทษที่ทำให้ชาวนาตกเป็นตัวประกัน ในสถานการณ์ที่รัฐบาลถูกประท้วงต่อต้าน จนโครงการไม่อาจดำเนินไปด้วยความราบรื่น
คำขอโทษนี้เกิดขึ้นหลังจากมีชาวนาจำนวนมากไม่ได้รับเงินจำนำข้าวตามกำหนด เนื่องจากหน่วยงานของรัฐ รวมไปถึงสถาบันการเงิน ถูกกระแสกดดันจากการประท้วง
แน่นอนว่า คำขอโทษนี้ไม่ทำให้รัฐบาลหลุดพ้นจากภารกิจที่ต้องจัดการให้ชาวนาได้รับเงินตามโครงการ แต่คำขอโทษเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องกล่าวต่อชาวนาผู้ได้รับความเดือดร้อน
ไม่ว่าผู้ก่อความเดือดร้อนอื่นๆ จะกล่าวขอโทษหรือไม่ก็ตาม
วัฒนธรรมของการขอโทษเช่นนี้จะเป็นตัวอย่างทางการเมืองต่อไปได้
หลังจากในอดีตแทบไม่มีนายกรัฐมนตรีกล่าวขอโทษต่อความผิดพลาดในการตัดสินใจหรือบริหารงาน
ในที่นี้รวมถึงเหตุการณ์นองเลือดทาง การเมืองที่มีผลให้พลเรือนเสียชีวิตโดยตรง จากการใช้อาวุธของเจ้าหน้าที่รัฐ
หรือเสียชีวิตทางอ้อมจากการกล่าวหา หรือสร้างความเกลียดชังให้พลเรือนสังหาร กันได้
เมื่อไม่เอ่ยคำขอโทษ การให้อภัยจึงเป็นไปได้ยาก
ที่มา http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNNU1qa3dOVEEyTXc9PQ%3D%3D§ionid