หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิน
กระทู้สนทนา
การเมือง
หยาดเหงื่อกูทั้งสิ้น ที่สูซดกำซาบมัน
เหงือหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น ที่แปร รวงมาเป็นกิน
เพลงของสุรชัย จันทิมาธร
ใครที่ขัดขวางการจ่ายเงินให้ชาวนา พวกอย่า-ข้าว
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ช่วยแปลบทประพันธ์ ทุกข์ของชาวนาหน่อยค่ะ
ทุกข์ของชาวนาในบทกวี เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียว
สมาชิกหมายเลข 2995313
====================เปิบข้าว...ทุกคราวคำ...!======================
เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังซิทุกข์ทน และขมขื่นจนเคียวคาว จากแรงมาเป็นรวง ร
~นายเฉิ่มศักดิ์~
จดหมายจากชาวนา ถึงคนเมืองฟ้าอมร ที่คิดว่าตนเองสูงส่ง ทุกข์ยากของชาวนาในบทกวี ความจริงที่คุณต้องเปิดใจ
เปิบข้าว บทประพันธ์ของ จิตร ภูมิศักดิ์ เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน ข้าวนี้นะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังสิทุกข์ทน
สมาชิกหมายเลข 1060306
ขอมอบบทกวีของ จิตร ภูมิศักดิ์ ให้คนที่เห็นปริญญา มีค่ากว่าเม็ดข้าว
เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจินต์ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน ข้าวนี้นะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว จากแรงมาเป็นรวง
rocklanna
ฝนหน้าหนาว
ฝนหน้าหนาว ในวันที่ท้องฟ้าสดใสของยามเช้า ถูกแทนที่ด้วยสีเทาอันมัวหม่น เม็ดฝนหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงมาจากบนฟ้าอย่างไม่ขาดสาย มันจึงทำให้ห้องโดยสารที่แต่เดิมถูกป
KTHc
[... ปณิธานกวี ...]
กลบท “นายโรงลืมกรับ” ๑ ราวสายลมเล่นไล้ล้อไอหมอก ก่อนเย้าหยอกยอดหญ้าบรรดาสัตว์ แล้วบรรเลงเพลงกล่อมเห่ล้อมชัฏ ในอ้อมหัตถ์วัฏฏะนิรมิต ฯ ๒ โปรยวัจน์หวานซ่านซึ้งรำพึ
วัคคุวัท
เพลงนี้คาราบาวแต่งเมื่อนานมาแล้วแต่ทำไมช่างเข้ากับสังคมสังคังตอนนี้จริงๆ
วันเวลาผันเปลี่ยนเวียนไป ใจของคน ก็หมุนวนเปลี่ยนแปร ตั้งแต่เด็ก น้อย จนเติบแก่ ผ่านไปพบปัญหาสาระพัน ถูกกีดกันโดยชนชั้นเอาเปรียบ เหยียบ ขย้ำ หัวใจทำลายขวัญ หยดหย
สมาชิกหมายเลข 1105377
ทำไมข้าวราคาต่ำมาก😂
เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว จากแรงมาเป็นรวง ร
สมาชิกหมายเลข 3814658
**** ชาวนาชนชาวยากไร้ ****
" ชาวนาชนชาวยากไร้ "คือผู้ใช้แรงกายอันไพศาลดูแลนาท้องทุ่งอำรุงตระการร้องเพลงดังขับขานสานสุนทรีย์"ทุกหยดหยาดเหงื่อฉาบอาบท้องทุ่งรอวันพรุ่งมีฝนหล่น
เฒ่ายาจก
อยากขาใหญ่ๆ แบบพวกโปร กล้ามมัดๆ มีเส้นเลือดโปนๆ ทำไมปั่นจักรยานมา 4 เดือนขายังเรียว
สงสัยพวกขาต้นกล้วย น่องใหญ่ๆ ต้นขาใหญ่ๆ เวลาเกร็งขาแล้วมีเส้นเลือดโปนๆ รอบขาพวกนี้ จะปั่นจักรยานแบบนี้ ได้ต้องปั่นให้ได้กี่พันกิโลเมตร กี่หมื่นกิโลเมตรและปั่นกี
สมาชิกหมายเลข 1225462
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
การเมือง
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิน
เหงือหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น ที่แปร รวงมาเป็นกิน
เพลงของสุรชัย จันทิมาธร
ใครที่ขัดขวางการจ่ายเงินให้ชาวนา พวกอย่า-ข้าว