<<... เสียใจ ที่มีโอกาสได้ช่วย กลับนิ่งเฉย... แต่ไม่ทันซะแล้ว .. >>

ช่วงนี้กำลังดวงตก ตั้งใจอยากทำบุญสม่ำเสมอ
แม้จะไม่ค่อยมีเงินสักเท่าไหร่ ...

เมื่อเช้า มีเด็กหน้าตาคมขำ เดินเข้ามาในบ้าน
สองมือหิ้วขนม คล้ายๆ แซนด์วิช

อายุประมาณ 5-6 ขวบ น่าจะประมาณ ป. 1-2

ลุงจ๋า ... ช่วยซื้อขนมหน่อยค่ะ

ผมนั่งทำงานอยู่หน้าคอม เงยหน้าขึ้นมอง
ตามเสียง ที่เอื้นเอ่ย ชวนให้ซื้อขนม...

ขายอะไร จ๊ะ ??

ขายขนมค่ะ ... เด็กตอบ

ยังไม่เอาจ๊ะลูก ผมตอบไป แล้วหันหน้ามาทำงานต่อ..

ลูกของเราเกิดมาสบาย ไม่เคยลำบากเช่นนี้
มีบ้าน มีรถเก๋ง สำหรับ แม่ไปรับไปส่ง ที่โรงเรียน

วันนี้วันหยุด ....
เด็กผู้หญิง ตัวเล็กๆ อายุรุ่นราว คราวเดียวกับลูกสาวเรา
ต้องมาเดินขายขนม ..... เพื่อหาเงินค่าเล่าเรียน หรือค่าใช้จ่าย

ถ้าบ้านเขาฐานะดี คงไม่มาเดินขายแบบนี้หรอก
เด็กๆ ควรได้เล่นสนุกสนาน กับเพื่อนๆ วัยเดียวกัน

ทำไมเราไม่ช่วยสนับสนุน ให้กำลังใจ ?????

คิดได้ดังนั้น .... เดินออกไปตาม
จะช่วยซื้อซักกล่องสองกล่องก็ยังดี
เพื่อให้กำลังใจเด็กหญิงตัวน้อยๆ

แต่ไม่ทันเสียแล้ว ไม่รู้เดินไปทางไหน

น้อง ไม่ได้เดิน มาขอทาน
แต่เดินมาขายของ ทำงานสุจริต ..

แต่เรากลับเฉยเมย ไม่เกื้อหนุนให้กำลังใจ

เรามานั่งนึกเสียใจ ...
แค่เล็กๆน้อย เพื่อเป็นกำลังใจ

มีโอกาสได้ทำบุญ กลับไม่ทำ...