๕๕๕๕ จนทางรัก

กลับใจเคยเชื่อเจ้า    ใจจริง
เจอหลอกราวดูลิง       หยอกเย้า
เคยหวังพึ่งพาพิง        พวกท่าน
ใจร่วงกองแทบเท้า      อับสิ้นจนทาง
  มากมายสะอึกช้ำ      จำลา
มิตรคดซดน้ำตา          ต่างน้ำ
ขวัญหายล่องชีวา      กำสรด
คำบ่นบอกยากย้ำ        โปรดได้เอ็นดู
  มึนงงสุดคิดรู้             ทำใด
ทางปิดมิดมืดไป          มิแจ้ง
อยากนอนหลับลืมใจ    เคยมอบ
วอนจากคนใจแห้ง       เหือดแล้วพลังตน