ลดความอ้วนจาก 90 เป็น 67 ได้ เพราะไม่ให้อยากให้แฟนอายเวลาเดินข้างเรา

กระทู้สนทนา

วันนี้จะขอมาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เพื่อนๆที่กำลังลดน้ำหนัก เพราะตัวมาร์คก็เป็นคนหนึ่งที่ได้รับกำลังใจ วิธีการต่างๆที่ช่วยในการลดน้ำหนัก จาก 90 เป็น 67 จากพี่ๆในพันทิปเลยอยากจะส่งต่อกำลังใจในการลดน้ำหนักให้เพื่อนๆ ให้มีกำลังบากบั่นสู้ต่อไปนะ เอาชนะความอ้วนของเราให้ได้ ฮึ้บบบบบบบบ

มาร์คไม่เคยใช้ยาลดน้ำหนักนะครับ พลุ

ห้ามเอารูปไปแอบอ้างว่ากินยาลดน้ำหนักนะครับ

ช่วงก่อนที่มาร์คนั้นยังไม่ลดความอ้วนก็เป็นช่วงประมาณ ม.6 ปี1 ครับ น้ำหนักของมาร์คก็อยู่ประมาณ 87-90 โล (น่าจะนะ เพราะตอนนั้นไม่กล้าช่างน้ำหนักเลย กลัวมากกก) ไม่ชอบออกกำลังกายเลยครับ พ่อกับแม่ก็บ่นนะไม่อยากผอมหรอ แต่เราก็ไม่สนใจ ยังสนุกกับการกิน สนุกกับการใช้ชีวิตปรกติทั่วไป เลยไม่ได้สนใจอะไร แม้กระทั่งแฟชั่น อารมณ์แบบแม่ซื้ออะไรให้ใส่ก็ใส่อันนั้น 5555

แต่จุดเปลี่ยนของมาร์คมันมาเริ่มจาก มาร์คทำกิจกรรมของคณะครับ เป็นลีดมะพร้าว (สันทนาการ) และบวกกับการเข้ารับน้องเข้าห้องเชียร์ ยิ่งการซ้อมลีดมะพร้าว มันคือการฝึกการอดทนมากๆ ทั้งร้องทั้งเต้นทั้งวิ่ง โอ้ยมันส์มากครับ สนุกมาก ผลคือ มาร์คลดน้ำหนักไปได้ 10 โล ป้าดดดดดดดด จำได้ว่า เหลือประมาณ 77 78 นี้แหละครับ โอ้ยยดีใจมาก ตอนเข้ามาใส่กางเกงนิสิตเอว 38 ไปซื้อกางเกงใหม่ เอว 36 ใส่ได้อะ ใส่เสื้อตัวเล็กลงได้ นิดหนึ่ง (เบอร์Lเริ่มใส่ได้หละ) ตอนกลับบ้านครั้งแรก แม่มารับแม่จับไม่ได้เลย ทั้งๆที่เราอยู่ตรงหน้า แต่ยกมือถือโทรหาเราเฉยเลย มันฟินมากช่วงนั้นอะ

แต่หลังจากกิจกรรมของคณะได้หมดลง เวลาว่างก็มีมากขึ้น แล้วคนที่ชอบกินแบบผมแล้ว เนี้ยกิจกรรมย่ามว่างของผมเนี้ยก็ไม่พ้นหาของอร่อยๆกิน แล้วประเด็ดคือมีแต่ของเด็ดๆทั้งนั้น ก็แดรกแม่มมันหมด เอะอะกิน เอะอะกินอะครับ แล้วผลสุดท้ายคือน้ำหนักกลับมาเท่าเดิมครับ!!!! ชุดนิสิตก็ต้องกลับมาใส่ชุดเดิม ชุดที่ซื้อมานั้นใส่ไม่ได้ครับ กระดุมปริ ต้องเสื้อผ้าชุดเดิมมาใส่ครับครับ เศร้ามากกก

และเศร้าสุดคือ สาวที่ผมแอบปลื้มเมื่อแรกเห็นตอนปฐมนิเทศ และมีโอกาสได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน ศึกษากัน จนวันเกิดผมซึ่งเป็นวันครบรอบที่เราศึกษากันมาสักพัก ผมขอเธอคบเป็นแฟน แต่เธอกลับบอกว่า เป็นเพื่อนกันเถอะ ผมเหมือนถูกฟ้าฝ่าเปรี้ยงลงมาที่กลางอก มองตัวเองในกระจกแล้วถามตัวเองว่า ทำไมเธอจึงไม่รับรักผม คิดไปคิดมา ประเด็นแรกเลย หรือเพราะผมเหมือนเกย์ ทุกคนเห็นผมตอนแรกมองว่าผมเป็นเกย์หมด แต่ผมไม่ได้เป็นเน้ออ เพื่อนๆเขาก็ไม่อยากให้ผมคบกัน เพราะไอ้ที่ผมเหมือนเกย์นี้แหละ เสียใจมากครับตอนนั้น จะทำไรได้หละครับ นอกจากกิน กิน กิน แล้วก็กิน ชีวิตเด็กปี1ที่อยู่ไกลบ้านแล้วมาเจอเรื่องแบบนี้มันก็เศร้านะครับ ผมเศร้าอยู่หลายเดือน และมารู้เรื่องเขาอีกทีเขาก็มีแฟนไปแล้ว เสียใจเข้าไปอีก แต่สิ่งที่ทำให้ผมเปลี่ยนความคิดไปได้นั้นก็คือ พี่Itthimon Punyarataban (ชื่อเฟส) ที่พี่เขาลดน้ำหนักลงมาได้ผมอึ้งมาก พี่เขาอ้วนมาก และลดน้ำหนักได้เยอะมาก จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ผมอยากลดน้ำหนัก แต่ก็ได้แค่คิดนะครับ แค่คิดจริงๆ 555
แต่เริ่มจะมาจริงจังก็ช่วงปลายปี 2555 ครับ ผมมีโอกาสได้มาคุยกับสาวที่ผมเคยแอบปลื้มสมัยมัธยมปลาย ที่เกือบจะได้คบกัน แต่มีเหตุการณ์ที่ทำให้เราไม่ได้คุยกันต่อ จนวันที่ผมมีLineและผมเห็นLineเธอ จึงเข้าไปทักทาย เราคุยไม่นานนัก ผมเลยหยอดเธอไปเล่นๆว่า ให้โอกาสเราอีกสักครั้งได้ไม๊ มาคบกันไม๊ เธอตอบตกลงครับบบ!!! ตอนแรกกผมก็อยากจะคิดนะครับว่าเธอจะจริงจัง เธออาจจะอยากแค่หาคนคุย
และเราก็ศึกษากันไปสักพัก ผมก็ไม่อยากให้เหตุการณ์เดิมผมจึงเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง ด้วยจากการเริ่มลดน้ำหนักนี้แหละ ผมคิดว่าผมจะทำยังไงก็ได้ที่จะทำให้แฟนผมไม่อายใครเวลาที่เดินข้างผม!!! เพี้ยนไฟลุก

เข้าเรื่องสักที!!!

ผมจึงค้นหาวิธีต่างๆในอินเทอร์เน็ตต่างๆว่าควรทำอย่างไร และทุกคนก็แนะนำเว็บพันทิปนี้แหละ ซึ่งก็คนมารีวิวหลายๆวิธีอยู่มากมาย และสำหรับผมนั้นต้องเป็นการลดน้ำหนักที่ใช้งบไม่เยอะเพราะผมก็เป็นแค่นิสิต ยังต้องขอเงินจากพ่อแม่ใช้อยู่
ผมเริ่มต้นจากว่ายน้ำครับมีคนแนะนำผมมาว่าถ้าคนนำหนักเยอะๆอย่างผมเนี้ย ควรว่ายน้ำก่อนเพราะถ้าไปวิ่งเลยอาจทำให้เขาเสื่อมได้ ตัวผมเองก็เป็นคนที่ชอบว่ายน้ำอยู่แล้วเลยลองดู ชุดว่ายน้ำก็มีอยู่แล้ว แต่วิธีนี้สำหรับผมแล้วไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร เพราะติดเล่นไม่ได้ว่ายจริงๆ และเสียดายค่าสระครับ 80บาทเชียวที่ผมไปเล่นอะ เพราะไม่ชอบไปเล่นที่สระมหาลัย มันลึกครับและคนเยอะมากก
เปลี่ยนมาเป็นการวิ่งที่สวนนันทนาการของมหาวิทยาลัยเอง คิดว่าน่าจะดีกว่า ช่วงแรกวิ่งไม่ค่อยได้นานหรอกครับเหนื่อยมาก แต่ต้องอดทนครับ และผมก็ใช้วิธีควบคุมอาหารไปด้วย หลายๆคนแนะนำมาว่าอย่าอดใช่ไม๊ครับ แต่พวกเด็กมหาลัยอย่าผมเนี้ยพยายามจะทำเท่าไหรก็ไม่ได้ เพราะถ้าเรียน 8.00 โมง ผมก็ตื่นปาไป 07.30 กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนเนี้ยก็รีบแล้ว สรุปคือข้าวเช้าไม่ได้กินไปกินมื้อเที่ยง ตอนเย็นก็ไม่อยากจะกินแหละเพราะกลัวอ้วน ก็กินเป็นผลไม้หรือนมแทน ไม่รู้มันช่วยหรือป่าว แต่ผมก็คิดว่าก็ยังดีว่าไม่กิน เพราะจะทำให้เราไปกินหนักมื้อต่อไป ผมทำไปเรื่อยๆ จนน้ำหนักผมเริ่มลดครับมันฟินมากก และตอนนี้มันเหลือ 67 ครับพี่น้องงงง ปรบมืออออ แต่ก็ยังอยากลดต่อนะครับ เอาให้ผอมกว่านี้ 555 เจ้าคิกคัก

วิธีลดน้ำหนักของผมทุกวันนี้นะครับ

1.    วิ่งรอบสวนนันทนาการประมาณ 5 รอบต่อวัน รอบละ 1 กิโลเมตร เดินพักประมาณ 200 เมตร วิ่งประมาณ 5-6วันต่อสัปดาห์ ให้เวลาออกกำลังกายประมาณ 1-2 ชั่วโมงต่อวัน
2.    ต้องถ่ายทุกวัน ถ่ายไม่ถ่ายนั่งมันไปเลยครับ นั่งให้มันชิน (ปรกติผมไม่ค่อยถ่ายนะ) ผมว่าวิธีนี้เจ๋งสุดอะ ช่วยได้มาก
3.    ดื่นน้ำอุณหภูมิห้องหลังจากตื่นนอนตอนเช้า (ช่วยให้ถ่าย) และดื่มน้ำในแต่ละวันให้เยอะๆครับ
4.    ควบคุมอาหาร สิ่งนี้สำคัญมากก ผมเริ่มจากไม่กินอาหารในห้างทั้งหลาย งดขนมและของหวาน กินผักให้มากขึ้น งดของมันของทอด
5.    ชั่งน้ำหนักครับ ผมชั่งทุกวันเพื่อที่เราจะได้รู้ว่าเราหนักเท่าไหรแล้ว ลงไปกี่กิโลแล้ว
6.    ผมเปลี่ยนความคิดจากอยากทำยังไงก็ได้ให้ผอมไวไว มาเป็นการออกกำลังกายแล้วได้สุขภาพดี (จะทำให้เราไม่หักโหม แต่ก็อยากคิดบวกเกินไปจนทำให้เราขี้เกียจออกกำลังกาย)
7.    สนุกกับออกำลังกายครับ จะทำให้เรามีความสุขกับสิ่งที่ทำ (หาการออกกำลังกายที่ตนชอบ)
8.    สำคัญที่สุด ไม่ใช่ยาลดน้ำหนักครับ!!!!
9. ต้องอดทนและมีวินั้ยมากๆครับ อย่าท้อ คิดไว้ ต้องผอม ต้องดูดี

ข้อเสียของการลดน้ำหนักที่ผมเจอมานะครับ
1.    ช่วงวิ่งแรกๆจะเกิดอาการคันตามตัวจนไม่อยากวิ่งต่อเลยครับ (ประมาณ1อาทิตย์หายครับ)
2.    มีการอารรู้จึกจุกที่ท้อง และเจ็บหัวไหล่ ในขณะวิ่ง (ทุกวันนี้ก็เป็นบ้าง)
3.    อาการตาพร่ามัวครับ ทุกวันก็ยังเป็น ตอนแรกคิดว่าตัวเองเป็นความดันต่ำหรือเปล่า แต่พอไปตรวจแล้วก็ไม่ได้เป็นครับ ไม่รู้เป็นเพราะอะไรผู้รู้ช่วยตอบทีครับ (จะเป็นบ่อยตอนลุก นั่ง หรือเวลาอยู่ในห้องแล้วเดินออกไปเจอแสง)
4.    น้ำหนักอาจจะคงที่อยู่สักระยะหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายเราปรับสภาพ ไม่ต้องซีเรียสมากครับ
5. การชั่งน้ำหนักอาจทำให้เราเป็นโรคจิตได้ครับ ช่วงหนึ่งผมจิตตกมาก ชั่งทุกชั่วโมง และไม่อยากให้น้ำหนักขึ้น โดยการไม่ดื่มน้ำซึ่งเป็นวิธีที่ไม่ดรยะครับ ควรระวังมากๆ!!!

สิ่งมหัศจรรย์ที่ผมได้จากการลดความอ้วน
1. ผมหาลูกกระเดือกผมเจอ
2. พุงหาย ขาเล็ก แขนเล็ก ผิวกระชับ
3. เริ่มเห็นข้อต่างๆตามมือ เส้นเอ็นเส้นเลือที่ไม่เคยเห็นมาก่อน 555
3. สิวไม่ค่อยมีไม่รู้เกี่ยวป่าว 5555
4. กล้ามมันเริ่มมาครับพี่น้อง
5. หาเสื้อผ้าใส่ง่ายขึ้น เริ่มแต่งตัวตามแฟชั่นได้แว้วว
6. ผมเป็นขนขุดครับ เยอะมากมันค่อยๆหายได้ด้วยยย
7. แฟนรักแฟนหลงสิครับพี่น้อง

ยังไงผมก็ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เพื่อนๆนะครับ มันลำบากแน่ครับในการลดน้ำหนัก แต่ต้องผ่านมันไปได้ เปลี่ยนแรงเศร้าแรงดูถูกขึ้นมาเป็นพลังในการลดน้ำหนักครับ ผมโดนเรียกจากครอบครัวมาตลอดจนกลายเป็นฉายาว่า “อ้วน” ทุกวันนี้แม่ก็เรียกอ้วน เพราะติดปากไปซะแล้ว เพื่อนตอนมอปลายก็เรียกอ้วน หนักสุดคือไปซื้อเสื้อผ้าเราแค่ถามราคาว่าเท่าไหร แม่ค้าตอบมาว่า ตัวนี้หนูใส่ไม่ได้หรอก เจ็บสิครับ ผลเปลี่ยนแรงดูถูก แรงที่ไมอยากถูกใครทิ้ง แรงที่อยากดูดี แรงที่อยากทำเพื่อคนที่เรารักนั้น มาเป็นพลังครับ และทำให้ผมมีทุกวันนี้ได้ 5555

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านจบนะครับ ใช้ชีวิตแบบอ้วนๆมานานหละ ขอผอมมั่งเนอะ

สุดท้ายนี้ขออวดความหวานกับแฟนหน่อยเนอะ ผมรู้สึกว่าทำให้เธอไม่อายเวลาเดินข้างผมแล้วตอนนี้