ระยะหลังเวลาเราพักผ่อน ไปเที่ยวชิลๆอะไรแบบนี้ เราจะยังคิดเรื่องงานอยู่ในหัวเกือบตลอดเลย
มารู้ตัวว่าเป็นเอามากจริงๆวันนี้นั่งดูหนัง ไม่ได้อินกับหนังเลย นั่งคิดเรื่องงาน
ว่าอะไรทำเสร็จแล้ว อะไรต้องทำต่อไปอีก อาจจะเกิดปัญหาอะไร ต้องแก้ยังไง
บางเวลารู้สึกอยากรีบกลับไปทำงาน ทั้งๆที่เป็นเวลาพักผ่อน และก็ใช่ว่าทำงานไม่ทัน
เวลารออะไรนานๆ ความคิดแว้บแรกของเราจะเป็นเสียเวลา เอาเวลาไปทำงานเสร็จไปได้อีกตั้งเยอะ
คืองานจะโผล่มาในแว้บแรกของความคิดเราเสมอ
ทำให้ช่วงหลังไปเที่ยวแล้วไม่สนุกเท่าที่ควร เพราะแอบกังวล อยากกลับไปเคลียร์งาน
อยู่กับงานแล้วเรารู้สึกปลอดภัย รู้สึกว่าเป็นคนขยัน ประสบความสำเร็จ(ในระดับนึง) รู้สึกดีกับตัวเอง
เวลาคุยกับคุณพ่อคุณแม่ หรือแฟน เราก็ชอบวกไปเรื่องงานตลอด ซึ่งแฟนเราบอกว่ามันเริ่มเยอะไป
จนดูเหมือนจะเป็นทั้งชีวิตเรา ทำให้เรากังวลกับมันตลอดเวลา ไม่มีความสุขเท่าที่ควร
ซึ่งพอเอามาคิดมันก็จริง ก่อนหน้านี้ชีวิตเราดูมีความสุขมากกว่านี้ เครียดน้อยกว่านี้มาก
แต่จริงๆเวลาทำงานแล้วเราก็ใช่ว่าไม่มีความสุขนะ เรามีความสุขแต่มันเริ่มเบียดบังความสุขส่วนอื่นและความสุขของคนใกล้ตัวเรา
เพราะอารมณ์เราก็ส่งผลกระทบกับอารมณ์เค้าด้วย
สรุป เราก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องกำจัดงานออกไปจากหัวเราได้ยังไง...
อยากทำได้แบบเวลาทำงานก็ทำ เวลาเที่ยวเล่นก็เล่น
ปกติเราไม่ใช่คนจริงจังกับชีวิตจะออกเล่นๆซะมากกว่า เพิ่งมาจริงจังอะไรแปลกๆก็ช่วงนี้แหละ เลยไม่รู้จะจัดการยังไง
หรือช่วงนี้งานเยอะจนหลอนก็ไม่รู้ 555+
ขอขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกๆคำแนะนำค่ะ ^^
ต้องทำยังไงถึงจะแยกเวลางานออกจากเวลาส่วนตัวให้เป็น
มารู้ตัวว่าเป็นเอามากจริงๆวันนี้นั่งดูหนัง ไม่ได้อินกับหนังเลย นั่งคิดเรื่องงาน
ว่าอะไรทำเสร็จแล้ว อะไรต้องทำต่อไปอีก อาจจะเกิดปัญหาอะไร ต้องแก้ยังไง
บางเวลารู้สึกอยากรีบกลับไปทำงาน ทั้งๆที่เป็นเวลาพักผ่อน และก็ใช่ว่าทำงานไม่ทัน
เวลารออะไรนานๆ ความคิดแว้บแรกของเราจะเป็นเสียเวลา เอาเวลาไปทำงานเสร็จไปได้อีกตั้งเยอะ
คืองานจะโผล่มาในแว้บแรกของความคิดเราเสมอ
ทำให้ช่วงหลังไปเที่ยวแล้วไม่สนุกเท่าที่ควร เพราะแอบกังวล อยากกลับไปเคลียร์งาน
อยู่กับงานแล้วเรารู้สึกปลอดภัย รู้สึกว่าเป็นคนขยัน ประสบความสำเร็จ(ในระดับนึง) รู้สึกดีกับตัวเอง
เวลาคุยกับคุณพ่อคุณแม่ หรือแฟน เราก็ชอบวกไปเรื่องงานตลอด ซึ่งแฟนเราบอกว่ามันเริ่มเยอะไป
จนดูเหมือนจะเป็นทั้งชีวิตเรา ทำให้เรากังวลกับมันตลอดเวลา ไม่มีความสุขเท่าที่ควร
ซึ่งพอเอามาคิดมันก็จริง ก่อนหน้านี้ชีวิตเราดูมีความสุขมากกว่านี้ เครียดน้อยกว่านี้มาก
แต่จริงๆเวลาทำงานแล้วเราก็ใช่ว่าไม่มีความสุขนะ เรามีความสุขแต่มันเริ่มเบียดบังความสุขส่วนอื่นและความสุขของคนใกล้ตัวเรา
เพราะอารมณ์เราก็ส่งผลกระทบกับอารมณ์เค้าด้วย
สรุป เราก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องกำจัดงานออกไปจากหัวเราได้ยังไง...
อยากทำได้แบบเวลาทำงานก็ทำ เวลาเที่ยวเล่นก็เล่น
ปกติเราไม่ใช่คนจริงจังกับชีวิตจะออกเล่นๆซะมากกว่า เพิ่งมาจริงจังอะไรแปลกๆก็ช่วงนี้แหละ เลยไม่รู้จะจัดการยังไง
หรือช่วงนี้งานเยอะจนหลอนก็ไม่รู้ 555+
ขอขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกๆคำแนะนำค่ะ ^^