รู้สึกยังไงเวลา "เหนื่อยและเมื่อยมากๆ" กับการเสียสละยืนบนรถเมล์ หรือ รถไฟฟ้า

คือผมอายุ 22 สูง180 หนัก 80 ตัวใหญ่ แต่ เมื่อก่อนผมหนัก 120 เลยมีปัญหา หัวเข่าน็อค คือขาเก (สังเกตุคนอ้วนๆที่เดินขาถ่างๆ) ผมเป็นแบบนั้น  ไปหาหมอ(ตอนตรวจร่างกายจะเกณฑ์ทหาร) หมอบอกว่า จะหัวเข่าเสื่อมก่อนวัย แล้วผมจึงมีปัญหากับหัวเข่า และส้นเท้ามากๆ เวลายืนหรือเดินนานๆ จะปวดแบบมากๆ ต้องยืนโยกไปโยกมา เพื่อให้มันผ่อน แต่ก็ช่วยได้นิดหน่อย  แต่ไอนี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ตรงที่

ผมจะลุกตลอดเวลาขึ้นรถเมล์ คนขึ้นมาเยอะๆ เพื่อให้ ใครก็ได้ได้นั่ง กับ BTS ก็เหมือนกัน แต่พอนานวันเข้าเวลาไปเดินที่อื่นที่ไหนไกลๆ แล้วพอถึงเวลาเดินทางกลับบ้าน แล้วเราอยากนั่ง เราอยากนั่งเหลือเกิน แต่พอมีคนขึ้นมา ผมก็ต้องยืน ทั้งๆที่ โคตรอยากนั่งต่อเลย แต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อเห็นคนแก่ หรือเด็กๆ  ก่อนหน้านี้ผมเคยทำงานเก็บของ จัดของแล้วใส่รองเท้าพื้นแข็งเดินทั้งวัน มันมีปัญหากับส้นเท้ามากๆครับ มันจะเมื่อยยยยยยยยยยแบบ มากๆ  คืออยากถามเพื่อนๆว่า เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมครับ  เวลาที่ผมนั่ง แล้วคนมองมา ผมก็เป็นพวกคิดเยอะ รู้สึกผิด แอบคิดในใจ(ตัวก็ใหญ่ ทำไมนั่ง ไม่มีน้ำใจ) ผมคิดว่าพวกเขาคงคิดยังงั้น บางทีมันไม่ไหวจริงๆอย่างแรงเลยครับ  ช่วยแชร์ประสบการณ์กันหน่อยนะครับ

ปล. นี่เป็นกระทู้แรกของผมครับถ้า อธิบายงงๆ หรือไม่ค่อยเข้าใจ ขอโทษด้วยนะครับ ติดตามพันทิพมานาน