พอดีผมมีเพื่อนคนนึงที่เรียนจบ ป.ตรี มาด้วยกัน และเป็นเพื่อนกันใน Facebook ..
ทีนี้ เวลาเพื่อนผมคนนี้พิมพ์ ข้อความต่างๆ มักจะใช้ภาษาไทยแบบผิดๆ จนติดเป็นนิสัย
ตัวอย่าง..
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ให้ = หั้ย
ได้ = ดั้ย
นะ = น๊ / ณ๊
ไม่ = มั่ย
คะ = ค๊
จ๊ะ = จ๊
ไร = รัย
รู้ = รุ๊
อยู่ = ยุ
เลย = เรย / รุย
เศร้า = เส้า / เศ้า
แล้ว = แร้ว / แร๊ว
จัง = จุง
ส่วนบางคำเป็นภาษาวัยรุ่น ก็พอเข้าใจนะครับ อย่างเช่นคำว่า จุงเบย อันนี้เป็นเพราะว่าค่านิยมมากกว่า
ส่วนตัวความคิดผม คิดว่า มันไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ หากเราพิมพ์เล่น คุย เฉยๆ บางทีคำบางคำเพื่อความรวดเร็ว
แต่สิ่งนึงที่อยากจะเตือนคือ อย่าให้มันติดเป็นความเคยชินจนเป็นนิสัย อย่างกรณีเพื่อนผมท่านนี้ เค้าไปสมัครงาน หรือว่าพิมพ์เอกสารต่างๆที่ส่งอาจารย์ มักจะใช้คำผิดๆ จนโดนติเตือน และก็ไม่เข้ารับทำงาน ในที่สุด
จนกระทั่งตอนนี้ เพื่อนผมคนนี้ก็ยังไม่ปรับเปลี่ยน พฤติกรรม ที่แย่ไปกว่านั้น ภาษาไทยบางคำ ยังไม่รู้ว่าสะกดอย่างไร ลืมไปหมดแล้ว เนื่องจากติดภาษาวัยรุ่น และคำยากๆ อย่างเช่น "ประกาศนียบัตร" "เกียรติ" "อรุณสวัสดิ์" "สังเกต" "อนุญาต" "ญาติพี่น้อง" "อุบัติเหตุ"
จนต้องเปิดหาคำใน google เลยทีเดียว
ผมก็เตือนไปบ้าง แต่ก็ เหมือนไร้ความหมาย จึง Unfriend เพื่อความสบายใจส่วนตัว
บางครั้งเราไปเตือนก็หาว่าเราโลกสวยบ้าง จริงจังไปหรือเปล่า ทั้งๆที่เราแค่หวังดี :'(
จึงอยากจะขอฝากไว้เป็นอุทาหรณ์เรื่องการพิมพ์ภาษาไทยนะครับ
ปล.ผมไม่ได้โลกสวยนะ ผมเองก็มีพิมพ์ภาษาวัยรุ่นบ้าง เพื่อความรวดเร็ว และขำๆ แต่ผมไม่มีเหตุการณ์แบบเพื่อนผมที่ติดจนเป็นนิสัย
ปล.2 หากเห็นว่ากระทู้นี้มีประโยชน์ ขอคนละโหวตนะครับ ผมไม่อยากให้เป็นเหมือนเพื่อนผม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ขอบคุ๊ณน๊คั๊บที่มะอ่านเท่เก๊าร๊บาย เก๊าดีจัยม้วกๆรุยยยยยย แอร้ยยยยยย ถรุยยยยย
[ด้วยความปรารถนาดี] มีเพื่อนจบ ป.ตรี เหมือนกัน แต่ติดพิมพ์ภาษาไทยผิดๆ..จนติดเป็นนิสัย เจ้านายว่า อาจารย์บ่น
ทีนี้ เวลาเพื่อนผมคนนี้พิมพ์ ข้อความต่างๆ มักจะใช้ภาษาไทยแบบผิดๆ จนติดเป็นนิสัย
ตัวอย่าง..
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ส่วนบางคำเป็นภาษาวัยรุ่น ก็พอเข้าใจนะครับ อย่างเช่นคำว่า จุงเบย อันนี้เป็นเพราะว่าค่านิยมมากกว่า
ส่วนตัวความคิดผม คิดว่า มันไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ หากเราพิมพ์เล่น คุย เฉยๆ บางทีคำบางคำเพื่อความรวดเร็ว
แต่สิ่งนึงที่อยากจะเตือนคือ อย่าให้มันติดเป็นความเคยชินจนเป็นนิสัย อย่างกรณีเพื่อนผมท่านนี้ เค้าไปสมัครงาน หรือว่าพิมพ์เอกสารต่างๆที่ส่งอาจารย์ มักจะใช้คำผิดๆ จนโดนติเตือน และก็ไม่เข้ารับทำงาน ในที่สุด
จนกระทั่งตอนนี้ เพื่อนผมคนนี้ก็ยังไม่ปรับเปลี่ยน พฤติกรรม ที่แย่ไปกว่านั้น ภาษาไทยบางคำ ยังไม่รู้ว่าสะกดอย่างไร ลืมไปหมดแล้ว เนื่องจากติดภาษาวัยรุ่น และคำยากๆ อย่างเช่น "ประกาศนียบัตร" "เกียรติ" "อรุณสวัสดิ์" "สังเกต" "อนุญาต" "ญาติพี่น้อง" "อุบัติเหตุ"
จนต้องเปิดหาคำใน google เลยทีเดียว
ผมก็เตือนไปบ้าง แต่ก็ เหมือนไร้ความหมาย จึง Unfriend เพื่อความสบายใจส่วนตัว
บางครั้งเราไปเตือนก็หาว่าเราโลกสวยบ้าง จริงจังไปหรือเปล่า ทั้งๆที่เราแค่หวังดี :'(
จึงอยากจะขอฝากไว้เป็นอุทาหรณ์เรื่องการพิมพ์ภาษาไทยนะครับ
ปล.ผมไม่ได้โลกสวยนะ ผมเองก็มีพิมพ์ภาษาวัยรุ่นบ้าง เพื่อความรวดเร็ว และขำๆ แต่ผมไม่มีเหตุการณ์แบบเพื่อนผมที่ติดจนเป็นนิสัย
ปล.2 หากเห็นว่ากระทู้นี้มีประโยชน์ ขอคนละโหวตนะครับ ผมไม่อยากให้เป็นเหมือนเพื่อนผม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้