ถ้าเครื่องบินรบบินไปโจมตีประเทศศัตรู แต่ประเทศศัตรูมีแซมฐานติดตั้งอยู่เต็มไปหมด เค้าจะมีวิธีจัดการอย่างไรครับ

***ขอนอกเรื่องหน่อยนะครับ***

     สมัยก่อนผมเองก็พยายามจะเข้ามาตอบกระทู้ของ "คุณต้นเอง" เท่าที่เวลาและความสามารถของตนเองจะเอื้ออำนวยนะครับ  แต่ขอบอกตรงๆหวังว่าคงไม่โกรธกันผมว่าหลังๆมานี้เหมือน "คุณต้นฯ" จะไม่ได้เก็บเกี่ยวความรู้จากคำตอบที่เพื่อนสมาชิกนำมาเผยแพร่ให้เท่าไหร่  อย่างเรื่องฐานยิงจรวดแซมกับระบบป้องกันภัยทางอากาศนั้นผมและเพื่อนๆสมาชิกอีกหลายคนก็เคยตอบไปหลายครั้งแล้วว่าให้ดูตัวอย่าง "มะริกัน" เวลาทำสงคราม  กล่าวคือใช้ "จรวดร่อน" (โทมาฮอว์ค) และอาวุธพิสัยไกลระดมโจมตีก่อนจากนั้นจึงค่อยใช้บริการเครื่องบินรบทางยุทธวิธีเพื่อระดมทิ้งระเบิดเป้าหมายสำคัญทางการทหาร (ถ้าเป็นปัจจุบันก็คงต้องเพิ่มโดรนไร้คนขับเข้าไปด้วย)  กระทั่งสรรพกำลังทางอากาศของข้าศึกพังพินาศย่อยยับไปจนเกือบหมดแล้วเขาจึงค่อยส่งกองทัพภาคพื้นบุกเข้าไปเพื่อปิดบัญชีอีกทีหนึ่ง  

     ซึ่งจากกรณีนี้จะสังเกตุเห็นว่ากองทัพมะริกันนั้นมักทำการรบแบบ (Safety First) หรือปลอดภัยไว้ก่อนเพื่อรักษาชีวิตของทหารอันเป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุดโดยอาศัยสรรพกำลังและเทคโนโลยีที่เหนือกว่าบดขยี้ข้าศึก (แต่บางประเทศกลับสนใจแต่ความมั่นคั่งทางทรัพย์สินของใครบางคนหลังเกษียณมากกว่า)  ดังนั้นกองทัพใดก็ตามที่อาจหาญต่อกรกับมะริกันด้วยสรรพกำลังในลักษณะเดียวก็ย่อมไม่มีทางจะเอาชนะได้แน่นอน  วิธีที่จะเอาชนะยักษ์ได้นั้นมิใช่การเอากำปั้นที่เล็กกว่าของตนเองไปแลกกับยักษ์แต่ต้องอาศัยการยื้อเวลาและเล่นงานในจุดที่เปราะบางที่สุดของยักษ์  ซึ่งถ้าเป็นปัจจุบันคงเปรียบได้กับการใช้ยุทธวิธีกองโจรและการทำสงครามนอกแบบเพื่อตอดเล็กตอดน้อยไปเรื่อยๆ  ถึงต่อให้คุณล้มยักษ์ด้วยกำลังมิได้ก็ตามแต่เมื่อเวลาผ่านไปยักษ์ก็จะเบื่อและเลิกสนใจกับคุณเองในที่สุด (นอกเสียจากคุณบังเอิญใส่ทองเส้นโตที่ยักษ์ต้องการจะเอาให้ได้ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงต้องเต้นฟุตเวิร์คกันนานหน่อย)  

     อนึ่งที่ผมต้องออกมาพูดถึงคุณต้นเช่นนี้เพราะถ้าการตั้งกระทู้ถามนั้นมีเพื่อต้องการหาความรู้เราก็ควรจะเก็บเกี่ยวความรู้จากคำถามที่ตนเองได้ถามไปจริงๆ  แต่ถ้าเป็นการตั้งเพื่อต้องการจะแสดงอัตลักษณ์ของตนเองนานวันเข้าคนที่มีความรู้และสนใจที่จะตอบตำถามให้คุณก็จะทยอยลดน้อยลงไปเรื่อยๆ  และจากการที่ผมสัมผัสกับเว็บแห่งนี้มาหลายปีดีดักจึงขอแนะนำว่าผู้ที่สร้างเอกลักษณ์ของตนเองในลักษณะนี้มักอยู่ได้ไม่ยาวนานครับ  เพราะเมื่อถึงวันใดวันหนึ่งถ้าคนรอบข้างไม่พาลเบื่อเข้าตัวของผู้ตั้งนั่นล่ะที่จะเบื่อเองเสียก่อน  และขอให้เข้าใจว่าที่ผมกล่าวเช่นนี้เป็นเพราะรู้สึกห่วงใยและชื่นชม "คุณต้นเอง" ในระดับหนึ่ง  เพราะถึงใครจะมองว่าผมชอบล้อเลียนคุณต้นด้วยโปสเตอร์ภาพยนตร์หรือการตอบกระทู้แบบใดแบบหนึ่งก็ตามทีแต่ที่ผมทำไปก็เพราะความรักใคร่สนิทสนมและนับถือคุณในฐานะเพื่อนสมาชิกคนหนึ่ง  เนื่องจากถ้าผมไม่ชอบใครจริงๆแล้วสิ่งที่ผมจะทำก็คือการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือตอบโต้สนทนาอะไรกับเขาคนนั้นอีกครับ!

(May the Spoil be with you)
ขอสปอยล์จงสถิตย์อยู่กับท่าน