ปรึกษาเรื่องพ่อแม่ ........ ใครเจอสถานการณ์แบบนี้บ้างคะ

จขกท.อายุ 29 แล้วค่ะ

พื้นเพที่บ้านเป็นเด็กเรียนมาตลอด เรียนม.กลางกรุงเทพ เลิกเรียนกลับบ้าน ไม่เคยเที่ยวกลางคืน เพื่อนมีไม่ค่อยเยอะ
จนเรียนจบ ต่อปริญญาโท แล้วก็ทำงาน เลิกงานก็กลับบ้าน เสาร์อาทิตย์อยู่กับพ่อแม่
ที่บ้านอนุญาตให้ไปตจว.หรือตปท.กับเพื่อนได้ค่ะ นานๆไปที


1. ปัญหาเกิดครั้งแรก ตอนย้ายงานที่แรก ตอนนั้นจขกท.อายุ 27 ค่ะ ที่ทำงานนัดกันไป rca
พ่อแม่ของจขกท.ไม่ให้ไปค่ะ บอกว่าเป็นที่อโคจร ผู้หญิงดีๆเค้าไม่ไปกัน แล้วก็ว่าเพื่อนจขกท.แรงๆ
พอคุยไปมา ที่บ้านบอกว่าจขกท.รู้ไม่ทันภัยรอบตัวที่จะเกิดขึ้นในที่อโคจรแบบนั้นหรอก อาจจะมีคนคิดไม่ดีก็ได้
สุดท้ายจขกท.ขอไปจนได้ สัญญาจะกลับ 5 ทุ่ม และมีข้อแม้ต้องโทรกลับบ้านทุกครึ่งชั่วโมง

วันที่ไปเที่ยว น้องชายจขกท. (อายุน้อยกว่า 1 ปีค่ะ จบหมอ) โทรหาตอนถึงร้านได้ 15 นาที ตอนนั้นเวลา 21.30
โทรมาสั่งจขกท.กลับบ้านทันที ไม่งั้นจะไม่ให้เข้าบ้าน และด่าว่าอกตัญญูทำให้พ่อแม่ไม่สบายใจ
จขกท.บอกแล้วว่าพ่อแม่ให้ไป บอกว่าจะกลับ 5 ทุ่ม น้องบอกว่าพ่อแม่ให้ไปเพราะห้ามจขกท.ไม่ได้ จขกท.กำลังทำบาปกับพ่อแม่
จขกท.เลยสัญญาว่าอีก 30 นาทีจะกลับ แล้ววางหูไป
ระหว่างนี้ได้ sms มาเป็นระยะค่ะ น้องชายส่งมาหยาบๆคายๆ เนรคุณมั่ง อกตัญญูมั่ง สารพัด
จนต้องกลับบ้าน พี่ๆเพื่อนๆที่ทำงานตกใจค่ะ จขกท.ก็ไม่กล้าบอก
หลังจากวันนั้น (อีกอาทิตย์ถึงย้ายงานค่ะ) ทุกคนก็คุยกันเรื่องที่บ้านจขกท.เข้มงวด ไม่มีใครกล้าชวนจขกท.ไปไหนอีกเลย
ขนาดตอนที่ทุกคนที่ทำงานเก่ากลับไปทานข้าวหรือรวมกลุ่มเที่ยวตจว.กันก็ไม่มีใครพูดชวนอีก
จขกท.เห็นใน fb เพื่อน เพื่อนสนิทในที่ทำงานจขกท.ไม่กล้าชวนค่ะ เพราะแม่จขกท.เคยขอสายคุยกับคนนี้แล้วว่าไปรอบ
(เพื่อนจขกท.มาจากตจว. เรียนราม ทำงานแล้วอยู่หอค่ะ)


2. ที่ทำงานใหม่ (ที่เดิม ต่างสาขา) ระยะเวลาห่างจากครั้งแรก 1 ปี
คราวนี้ที่ทำงานใหม่นัดไปเลี้ยงเพราะเพื่อนคนนึงออกจากงานค่ะ ไปกินข้าวและคาราโอเกะ
จขกท.ไม่รู้ว่าเพื่อนจะอยู่ถึงกี่โมง ที่บ้านก็ไม่ได้ถาม เลยไม่ได้บอกเวลาไปกลับค่ะ แต่ร้านที่ไปอยู่แถวบ้าน ห่างไป 3 กิโล
22.30 แม่จขกท.โทรมาตาม จขกท.บอกว่ากำลังเริ่มร้องเพลง
23.00 จขกท.กำลังร้องเพลง คราวนี้แม่โทรมาให้กลับบ้านได้แล้วเพราะข้างนอกอันตราย
23.15 รอเช็คบิล ทุกคนอึ้ง วงแตก .... น้องชายจขกท.โทรมาด่า คำพูดเหมือนเหตุการณ์แรก  อกตัญญู เนรคุณ ทำให้พ่อแม่ไม่สบายใจ
หลังจากนั้นก็ตามเดิมค่ะ ทุกคนก็วางตัวกับจขกท.เปลี่ยนไป ไม่ชวนไปไหนอีก
(ผลเสียหนักๆ คือ ผลประโยชน์ในงานค่ะ พอเราไม่สนิทกับเค้า มีอะไรเค้าก็บอกกันเอง ไม่บอกเรา)


3. ปจบ. จขกท.อายุ 29 กำลังจะไปเรียนต่อต่างประเทศ
เพื่อนสนิทชวนไปพักที่รร.กลางกทม.เพราะได้อภิสิทธิ์พักฟรีจากงานที่ทำ กลางวันไปเที่ยวไหว้พระ กินข้าวแถวเยาวราช กลับมานอนเม้าท์กัน
เมื่อค่ำลองขอที่บ้าน แม่บอกว่าไปนอนที่อื่นในกทม.เหมือนกัน ยังไงก็ไม่สมควร ไม่เหมาะ (แต่ไปตจว. ปีละหนอนุญาต?!?)
จขกท.บอกว่าเพื่อนเลิกงาน 1 ทุ่ม ถ้ากลับก็จะดึกก็สู้พักกับเพื่อนดีกว่าไหม รร.ก็ดีราคาแพง ปลอดภัยแน่ ดีกว่าขับรถกลับมืดๆ
แม่บอกว่าแล้วทำไมต้องกลับมืด กินข้าวก็กลับได้แล้ว
สุดท้าย แม่ตัดบทว่าโตแล้ว คิดเองแล้วกันว่าทำอะไรเหมาะสมไหม ลูกไม่กลับหรือกลับมืด แม่ก็นอนไม่หลับด้วยความเป็นห่วง


เราเครียดนะ อายุก็จะ 30 แล้ว มีเพื่อนกี่กลุ่มก็เกิดเหตุการณ์แบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
กลุ่มเพื่อนสนิทที่เรียนป.ตรีด้วยกันมากลุ่มเดียวที่เข้าใจและยังคบอยู่ แต่เพราะงานต่างกัน นานๆเจอกันทีนึง
บอกตามตรงทุกครั้งที่เราขอไปไหนดึกๆ คนในบ้านเราจะว่าแล้วก็ดูถูกเพื่อนเราตลอดค่ะ หาว่าเป็นเด็กใจแตก พ่อแม่อยู่ตจว. จบม.ไม่ดี
ทั้งๆที่เราเคยแย้งแล้วว่าหลายคนก็จบม.รัฐ บ้านรวย การศึกษาดี ทำไมต้องไปดูถูกเค้า
คือ ไปตจว.หรือไปเมืองนอกมันอันตรายกว่าหรือเปล่า ทำไมให้เราไปได้เรื่อยๆ แต่พอจะไปเที่ยวกลับดึกบ้าง (1-2 ปีครั้ง) ไม่ให้ไป
ครั้งสุดท้ายเราเคยพูดนะว่าเราไม่มีสังคม เราจะไม่มีเพื่อนที่ทำงานแล้ว เราโดนบีบ ก็บอกว่าเราไม่เก่งเองเลยเข้ากับเค้าไม่ได้
เราเคยร้องไห้เพราะเครียดแล้วบอกว่าเราไม่ใช่หมานะ เลี้ยงเราไว้แต่ในบ้าน ห้ามคบใคร ห้ามไปไหนนอกบ้านนอกจากที่ทำงาน
(จริงๆก็ไม่ใช่หรอกค่ะ ถ้าไปตปท.หรือตจว.ไปได้ แต่ตอนนั้นอารมณ์มันสุดๆแล้วจริงๆ)
แล้วพอเรายืนกรานจริงๆ พ่อแม่ก็อึ้งค่ะ แต่ก็พูดเรื่องกตัญญูขึ้นมา ว่าเรากำลังเนรคุณ ถ้าคิดไม่ได้อยากไปก็ไป

เพื่อนเราบอกว่าให้เราโกหกไปไหมว่าไปตจว.จะได้ดูเหมาะกว่าขอนอนค้างในกทม.
บอกตามตรงเราไม่อยากโกหกค่ะ เราถึงขอไปตามตรง แต่ผลมันก็อย่างที่เห็น
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่