ปกติเราไปออกกำลังกายประจำทั้งเล่นเวท(เวทนี่หล่ะเปลี่ยนชีวิตเราโดยสิ้นเชิงเลยจากหน้าตาบ้านๆมาเป็นคนฮอตหุ่นน่าเขมือบได้)และไปวิ่งที่สวนสาธารณะ
เมื่อไม่กี่วันก็ไปวิ่งเหมือนปกติทุกวันเสียบหูฟังเปิดเพลงเสียงดังวิ่งมองตรงไปข้างหน้าไม่อยากสนใจสิ่งรอบข้างใดๆ
แต่แปลกไปคือเราวิ่งของเราเรื่อยๆก็เห็นคนกลุ่มนึงเราก็ได้วิ่งผ่านไปไม่สนใจอะไร
1ในกลุ่มนั้นก็วิ่งขนาบข้างเราแบบชิดจนไหล่จะชนกันเราจะชลอเขาก็ชลอตามเราจะเร่งความเร็วเขาก็เร่งตามเราไม่อยากแม้แต่จะเหลือบตามอง(กลัวเรดาร์ทำงานและถ้าอีกฝ่ายมีเรดาร์ก็กลัวว่าจะจับปฏิกิริยาได้)ตอนนั้นใจเราคิดว่าต้องมีอะไรผิดปกติในตัวเราแน่นอน ขนจมูกโผล่ขี้ตาเกรอะกรังหน้าเลอะของตกหรือว่ากางเกงตูดขาดกันนะ(แต่ก็ยังไม่เบาเสียงหูฟัง)ทางนั้นก็ไม่พูดอะไรเราก็ไม่หางตามองพยายามเลี่ยง เราลองชลอให้เขาวิ่งนำเขาก็ไม่ยอมวิ่งนำอีกเอ๊ะ หรือว่าเคยรู้จักกันที่ไหนมาก่อนก็ไม่ใช่ถ้าคนรู้จักจริงๆปกติเห็นเราจะทราบว่าเราฟังเพลงจะวิ่งไปดักหน้าไม่ก็จะแตะที่บ่าเลยแต่นี่ไม่ใช่หรือว่าคู่อริเจ้าหนี้กันนะ
ปกติถ้าวิ่งตามกันหรือวิ่งเกาะกันแบบให้คนวิ่งรักษาจังหวะดึงกันเขาจะวิ่งตามหลังไม่วิ่งขนาบข้างไหล่แทบชนกันแบบนี้หรอกคนรู้จักก็ไม่ใช่เพราะธรรมชาติของมนุษย์จะมีระยะปลอดภัยของตัวเองเป็นบาเรียในพื้นที่รอบสุดมือกางรอบตัว
จนเราทนไม่ไหวเราเร่งสปีดอีกฝ่ายพยายามตีตื้นให้วิ่งขนาบข้างเราแต่เขาก็คงไม่ไหวได้หยุดวิ่งและหอบโยน เราหัวเราะ หึๆๆๆๆ เลยใจก็คิดว่า อ่อนว่ะ..
แต่เอ เสียดายนะ โอกาสกำลังเข้ามาหา(เข้าข้างตัวเอง)แต่ในหัวคิดเราไม่อยากคิดว่ามีโอกาสเข้ามาหาคนหน้าเต้าหู้ยี้อย่างเราหรอก แต่พิจารณารูปร่างเท่าที่เห็นๆในกลุ่มก็ตัวล่ำใหญ่ค่อนไปอวบ ใจเราทำไมไม่ยอมถอดหูฟังแล้วหันไปมองพร้อมส่งยิ้มสยองให้เขานะ เผื่อจะได้รู้ๆกันไปเลยว่าเขาวิ่งขนาบข้างเพราะอะไรในตัวเราเลอะที่เรามองไม่เห็น55555 แต่ใจก็อยากให้เป็นพวกเดียวกันนะ....
เจอคนทำพฤติกรรมแปลกๆใส่เลยแปลกใจ [Y]
เมื่อไม่กี่วันก็ไปวิ่งเหมือนปกติทุกวันเสียบหูฟังเปิดเพลงเสียงดังวิ่งมองตรงไปข้างหน้าไม่อยากสนใจสิ่งรอบข้างใดๆ
แต่แปลกไปคือเราวิ่งของเราเรื่อยๆก็เห็นคนกลุ่มนึงเราก็ได้วิ่งผ่านไปไม่สนใจอะไร
1ในกลุ่มนั้นก็วิ่งขนาบข้างเราแบบชิดจนไหล่จะชนกันเราจะชลอเขาก็ชลอตามเราจะเร่งความเร็วเขาก็เร่งตามเราไม่อยากแม้แต่จะเหลือบตามอง(กลัวเรดาร์ทำงานและถ้าอีกฝ่ายมีเรดาร์ก็กลัวว่าจะจับปฏิกิริยาได้)ตอนนั้นใจเราคิดว่าต้องมีอะไรผิดปกติในตัวเราแน่นอน ขนจมูกโผล่ขี้ตาเกรอะกรังหน้าเลอะของตกหรือว่ากางเกงตูดขาดกันนะ(แต่ก็ยังไม่เบาเสียงหูฟัง)ทางนั้นก็ไม่พูดอะไรเราก็ไม่หางตามองพยายามเลี่ยง เราลองชลอให้เขาวิ่งนำเขาก็ไม่ยอมวิ่งนำอีกเอ๊ะ หรือว่าเคยรู้จักกันที่ไหนมาก่อนก็ไม่ใช่ถ้าคนรู้จักจริงๆปกติเห็นเราจะทราบว่าเราฟังเพลงจะวิ่งไปดักหน้าไม่ก็จะแตะที่บ่าเลยแต่นี่ไม่ใช่หรือว่าคู่อริเจ้าหนี้กันนะ
ปกติถ้าวิ่งตามกันหรือวิ่งเกาะกันแบบให้คนวิ่งรักษาจังหวะดึงกันเขาจะวิ่งตามหลังไม่วิ่งขนาบข้างไหล่แทบชนกันแบบนี้หรอกคนรู้จักก็ไม่ใช่เพราะธรรมชาติของมนุษย์จะมีระยะปลอดภัยของตัวเองเป็นบาเรียในพื้นที่รอบสุดมือกางรอบตัว
จนเราทนไม่ไหวเราเร่งสปีดอีกฝ่ายพยายามตีตื้นให้วิ่งขนาบข้างเราแต่เขาก็คงไม่ไหวได้หยุดวิ่งและหอบโยน เราหัวเราะ หึๆๆๆๆ เลยใจก็คิดว่า อ่อนว่ะ..
แต่เอ เสียดายนะ โอกาสกำลังเข้ามาหา(เข้าข้างตัวเอง)แต่ในหัวคิดเราไม่อยากคิดว่ามีโอกาสเข้ามาหาคนหน้าเต้าหู้ยี้อย่างเราหรอก แต่พิจารณารูปร่างเท่าที่เห็นๆในกลุ่มก็ตัวล่ำใหญ่ค่อนไปอวบ ใจเราทำไมไม่ยอมถอดหูฟังแล้วหันไปมองพร้อมส่งยิ้มสยองให้เขานะ เผื่อจะได้รู้ๆกันไปเลยว่าเขาวิ่งขนาบข้างเพราะอะไรในตัวเราเลอะที่เรามองไม่เห็น55555 แต่ใจก็อยากให้เป็นพวกเดียวกันนะ....