พริบพราว

พรู กระ เซ็น เย็น ฉ่ำ ฝน พรำ พร่าง ไอ หมอก จาง เย็น ย่ำ กระ หน่ำ หนาว เกล็ด สะ ท้อน วูบ ไหว ให้ แพรว พราว สะ ท้าน ร้าว ทรวง สั่น สะ ท้าน กาย... ฝน ชะ ล้าง น้ำ รื้น บน ผืน หน้า หยาด น้ำ ตา ไหล หล

พิรุณโรยโปรยฉ่ำกระหน่ำสาย ริ้วเส้นลายหล่นปรายเป็นสายฝน ละอองน้ำชุ่มชื่นระรื่นชล หลากไหลล้นกระแสสินธ์ุร่วงรินลาม เกาะเม็ดหยาดลงสาดเรี่ยราดพื้น ดารดื่นชื่นชุ่มชะอุ่มหลาม ไม้ใบงามสอดรับ ประดับความ ฟื้น

https://www.youtube.com/watch?v=a0KibmJlxiA Cr. Net & Youtube ฝนร่วงหล่น ไม่ยอมหยุด สุดจะรั้ง รินไหลหลั่ง ดั่งธารน้ำ มิหยุดได้ ทุกเม็ดฝน นับคุณค่า ความในใจ มอบมาให้ ในรักเรา แด่นวลนาง ตกมาเถิด เ

ลดหลั่นชั้นโอบผาอีกไหลเลี้ยว น้ำเย็นเกลียวขาวพราวกระทบหิน ธรรมชาติคือแม่ของแผ่นดิน หยาดไหลรินหล่อเลี้ยงปวงชีวา ชมน้ำเย็นใสกระจ่างสล้างจิต น้ำคือมิตรประพรมพร่างอิ่มเอิบหนา หม่นห่มโศกใดใดที่มีมา ห้วงธา

0 อุษากาลทาบถิ่น .. ยามสิ้นฝน เวียนรอบดับมืดหม่นให้ป่นหาย บทเพ-ลาลมล่อง .. วันผ่องพราย เริ่มพร้อมปลายปีกวิหคที่โบกบิน 0 ทานตะวันช้อยช่อ .. ขึ้นรอแดด ที่จะแวดล้อมสู่ .. ไม่รู้สิ้น หอมเกสรเพรียกผชุมปีกภ

เกล็ดเพชรเกาะพร่างพราวหลังหมาดฝน เรื่อยเรื่อยเรียงไหลหล่นเป็นจังหวะ ความชื้นเคียงคุ้นเคยเอ่ยวาระ ลักษณะคล้ายพร้อมประจำการ สิ้นหมาดม่านมนตร์ฝนยลสดชื่น ฟอนฝุ่นขื่นหมดฤทธิ์เริงสนาน แสงสีทองเริ่มจ้าบัญชา

0 ใช่ค่อยร่วงค่อยหล่นเหมือนฝนอื่น แต่เป็นคลื่นครวญคร่ำระส่ำระสาย พื้นน้ำที่เบื้องล่างแทนทางระบาย กลบพื้นทรายมิดจมกลางหล่มลึก 0 แทนรวมหยาดรับช่วงเพื่อร่วงย้อย เป็นโศกสร้อยยอสิทธิ์เข้าปิดผนึก แผ่นน้ำกว้

0 เมื่อแสงเรื่อรองงามแห่งยามรุ่ง ค่อยค่อยฟุ้งฟายอณูเพรียกตรู่สาง คลี่ปลายปีกปักษินล้อมถิ่นทาง โลกเบื้องล่างก็ค่อยฟื้นขึ้นตื่นตัว 0 ดอกดวงมวลน้ำค้าง .. หยาดวางเม็ด พร่างราวเกล็ดแก้วบน .. ความหม่นหลัว ล