การ์ตูนแก๊กที่ผมนึกถึงก็ยังขำมาจนทุกวันนี้ ...ขำเหมือนผมไหมครับ

เรื่องนี้ไม่รู้จะทำยังไงกัยมันดี เราเด็กมอปลายคนนึง เพิ่งเจอเรื่องแบบนี้ครั้งแรก โดนคนในห้อง แซะเรา เวลาเราทำไร เขาจะชอบมองเราละไปขำกะเพื่อน ไม่พอบางที มองหน้ากัน ละทำหน้าทำตา เราโดนคนในห้องไม่ชอบ โดย

จริงๆเราไม่ได้ตั้งใจดูเรื่องนี้นะคะ แอบเห็นในสีสันบันเทิงแล้วเดาว่ามันต้องเป็นละครตลกฝืดแน่เลย แต่ด้วยความที่ชอบทั้งโป๊บและมิวเลยบอกกับตัวเองว่า เอาวะ ดูมันสักหนึ่งตอน ถ้าไม่สนุก รีโมทอยู่ในมือเรา กดด

ผมเคยอ่าน และเคยดู ดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่ แต่ก็นานมาแล้ว แต่ทุกวันนี้พอนึกถึงมุกตลกบางมุกที่ยังจดจำได้อยู่ หรืออยู่ในความทรงจำ ของการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นมาทีไรก็อดขำหรือยิ้มไม่ได้ทุกที จริงๆ ตอนอาจ

กรณีน้องอุ้ยเดินหาเสียงสวนผ่านลุงอิสระ เดินสวนกันแต่ทำเหมือนไม่รู้จัก ทำเป็นมองไม่เห็น ในสายตาคนนอกบอกได้เลยว่า เสียมารยาทอย่างชัดเจน การมาอ้างว่าเพราะเจ็บใจที่การเลือกตั้งครั้งก่อนมาขอให้พรรคก้าวไก

ส่วนตัวคิดว่าตุ๊กกี้ บางมุกก็ฝืดฝืดเหมือนกัน แต่ยังขำ ส่วนหนูเล็กก่าก๊า ตลกเป็นบางครั้ง โวกเวกเสียงดังไปหน่อย คุณคิดเห็นยังไงบ้าง ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่สุดค่ะ

สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ วันนี้ขอมาเล่าเรื่องยาวหน่อย เป็นความทรงจำที่ยังชัดเจนทุกครั้งที่นึกถึง งานกาชาดที่สวนลุมพินี คืนหนึ่ง ซึ่งสำหรับใครหลายคนอาจเป็นแค่การเดินเที่ยวงาน แต่สำหรับฉัน มันคือจุดเริ่มต้นของ

พออายุมากขึ้น วงเพื่อนมันไม่ได้กว้างเหมือนตอนเรียนอีกแล้ว ไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้โกรธใคร แค่เริ่มรู้ว่า… เราไม่จำเป็นต้องนั่งฟังทุกวงสนทนา ไม่จำเป็นต้องหัวเราะกับทุกมุก ไม่จำเป็นต้องสนิทกับทุกคน

ปัจจุบันมีเพจมุกควายหลายเพจ ขอสอบถามว่า​ เพจมุกควายเพจไหน​ ที่คุณชอบที่สุด​ เพจไหนมุกแป้ก​ ขำกริบ​ ตลกฝืดในใจคุณ​​