ส่วนตัวผมเองเคยเจอมาบ้าง ก็ยังไม่กวนอะไรเท่าไหร่
ร้านแรก ก๋วยเตี๋ยวเป็ดดอนหวายเมื่อนานมาแล้ว
ลุงแกมารับออเดอร์ แล้วถามว่าจะสั่งเครื่องดื่มอะไร
ผมก็สั่งน้ำเปล่า ลุงแกก็เดินไปทำเสียงดังๆ "โฮะ ยังหนุ่มยังแน่นแต่กินน้ำเปล่า"
ผมก็ อ้าว งง แต่ไม่มีอะไรนะครับ สไตล์ลุงแกอาจจะเป็นแบบนั้นแหละ
ร้านที่สอง เป็นร้านข้าวแกงปักษ์ใต้ ก่อนหน้านี้ผมเคยไปกับแม่ แม่บอกชอบรสชาติร้านนี้ แต่ผมไม่ได้ไปสั่งไปอะไร แค่ไปถือของให้แม่
วันต่อมา ผมไปซื้อแทนแม่ ก็เห็นแล้วล่ะว่า คนขายหน้าตากวนๆนะ (แก่กว่าผม) ผมก็เห็นสาวๆวัยทำงานกำลังมุงอยู่หลายคน ผมก็เลยยังไม่สั่ง
พอสักพักคนเริ่มน้อย คนขายก็ยืนเก็กหน้า ไม่ถงไม่ถามสักคำ ผมก็ยืนมองแล้วมองอีก พี่แกก็หันมาสบตาเฉยๆ
จนเหลือผมคนเดียว คุณพี่เค้าเดินไปนั่งดูทีวีเฉยเลยครับ ผมก็เลยเรียก "พี่ๆเอานี่ใส่ถุงให้หน่อย" พี่เค้าหันมามองแล้วก็หันกลับไปกระดิกนิ้วเรียกลูกจ้างที่กำลังจัดผักใส่ถุงอยู่
ผมก็งงเลย คิดในใจ โหย พี่แกกวน....จริงๆเลย
ก็คิดเงิน จ่ายเงิน แยกย้ายกันไป
.... วันต่อมา แม่ให้ผมมาซื้ออีก พี่แกทำเหมือนเดิม ไม่สนใจ ผมก็เสียงดังขึ้นหน่อย "พี่ๆ เอาคั่วกลิ้ง กับไตปลา"
พี่แกก็ตักให้ แต่ท่าทางบวกกับมาดพี่เค้านี่ ทำให้เราอารมณ์ขุ่นได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรออกมา
ตอนผมจ่ายเงินให้ พี่เค้าก็เดินไปที่เก๊ะเก็บเงิน จังหวะนั้นแหละ ผมเหลือบไปเห็นหน้าจอมือถือของพี่เค้า
เป็น โนเกีย 3310 ยุครุ่งเรือง ที่หน้าจอมีวอลเปเปอร์เป็นรูป "เท้า" และมีคำภาษาไทยสองพยางค์ว่า "กวนTeen"
ผมทึ่งเลย ใช้วอลเปเปอร์ได้ตรงกับคาแรคเตอร์ที่สุดจริงๆ
หลังจากนั้น ก็ไม่ได้ไปร้านนี้อีกเลย เพราะแม่ไปเจอร้านอื่นที่ถูกกว่าอร่อยกว่า ผมเลยหมดเวรหมดกรรมกับพี่เค้าไป
เวลาคิดถึงร้านแกงปักษ์ใต้ ก็จะนึกถึงร้านนี้ทุกที แต่ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังนะครับ เพราะแม่เคยบอกว่า ร้านนี้เจ้าของร้านพูดจาดี (ตรงไหน?)
แล้วคุณล่ะครับ มีร้านสุดกวนTeen ในใจกันแล้วหรือยัง
(ปล.มีร้านที่เจ้าของร้านพกปืนมากร่างซะเองด้วย แต่ไม่ขอเล่า เดี๋ยวเค้าจำหน้าได้ อิอิ)
ประสบการณ์ชีวิตในการรับประทานอาหารนอกบ้าน คุณเคยเจอร้านที่กวน Teen สุดๆมั้ยครับ
ร้านแรก ก๋วยเตี๋ยวเป็ดดอนหวายเมื่อนานมาแล้ว
ลุงแกมารับออเดอร์ แล้วถามว่าจะสั่งเครื่องดื่มอะไร
ผมก็สั่งน้ำเปล่า ลุงแกก็เดินไปทำเสียงดังๆ "โฮะ ยังหนุ่มยังแน่นแต่กินน้ำเปล่า"
ผมก็ อ้าว งง แต่ไม่มีอะไรนะครับ สไตล์ลุงแกอาจจะเป็นแบบนั้นแหละ
ร้านที่สอง เป็นร้านข้าวแกงปักษ์ใต้ ก่อนหน้านี้ผมเคยไปกับแม่ แม่บอกชอบรสชาติร้านนี้ แต่ผมไม่ได้ไปสั่งไปอะไร แค่ไปถือของให้แม่
วันต่อมา ผมไปซื้อแทนแม่ ก็เห็นแล้วล่ะว่า คนขายหน้าตากวนๆนะ (แก่กว่าผม) ผมก็เห็นสาวๆวัยทำงานกำลังมุงอยู่หลายคน ผมก็เลยยังไม่สั่ง
พอสักพักคนเริ่มน้อย คนขายก็ยืนเก็กหน้า ไม่ถงไม่ถามสักคำ ผมก็ยืนมองแล้วมองอีก พี่แกก็หันมาสบตาเฉยๆ
จนเหลือผมคนเดียว คุณพี่เค้าเดินไปนั่งดูทีวีเฉยเลยครับ ผมก็เลยเรียก "พี่ๆเอานี่ใส่ถุงให้หน่อย" พี่เค้าหันมามองแล้วก็หันกลับไปกระดิกนิ้วเรียกลูกจ้างที่กำลังจัดผักใส่ถุงอยู่
ผมก็งงเลย คิดในใจ โหย พี่แกกวน....จริงๆเลย
ก็คิดเงิน จ่ายเงิน แยกย้ายกันไป
.... วันต่อมา แม่ให้ผมมาซื้ออีก พี่แกทำเหมือนเดิม ไม่สนใจ ผมก็เสียงดังขึ้นหน่อย "พี่ๆ เอาคั่วกลิ้ง กับไตปลา"
พี่แกก็ตักให้ แต่ท่าทางบวกกับมาดพี่เค้านี่ ทำให้เราอารมณ์ขุ่นได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรออกมา
ตอนผมจ่ายเงินให้ พี่เค้าก็เดินไปที่เก๊ะเก็บเงิน จังหวะนั้นแหละ ผมเหลือบไปเห็นหน้าจอมือถือของพี่เค้า
เป็น โนเกีย 3310 ยุครุ่งเรือง ที่หน้าจอมีวอลเปเปอร์เป็นรูป "เท้า" และมีคำภาษาไทยสองพยางค์ว่า "กวนTeen"
ผมทึ่งเลย ใช้วอลเปเปอร์ได้ตรงกับคาแรคเตอร์ที่สุดจริงๆ
หลังจากนั้น ก็ไม่ได้ไปร้านนี้อีกเลย เพราะแม่ไปเจอร้านอื่นที่ถูกกว่าอร่อยกว่า ผมเลยหมดเวรหมดกรรมกับพี่เค้าไป
เวลาคิดถึงร้านแกงปักษ์ใต้ ก็จะนึกถึงร้านนี้ทุกที แต่ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังนะครับ เพราะแม่เคยบอกว่า ร้านนี้เจ้าของร้านพูดจาดี (ตรงไหน?)
แล้วคุณล่ะครับ มีร้านสุดกวนTeen ในใจกันแล้วหรือยัง
(ปล.มีร้านที่เจ้าของร้านพกปืนมากร่างซะเองด้วย แต่ไม่ขอเล่า เดี๋ยวเค้าจำหน้าได้ อิอิ)