ชอบประโยคที่เนตรนิภาพูดจัง

.ฉันไม่ได้วิ่งตามหาคนที่ใช่ เพราะฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน และฉันก็อยู่ที่เดิมเสมอ ไม่คิดก้าวออกไปให้ไฟส่อง ถ้าเขาจะเห็น ก็ขอให้เห็นเพราะมองฝ่าความมืดเข้ามา โดยที่ฉันยังอยู่ที่เดิม ไม่หนีไปไหน”
และอีกประโยคเด็ด
ความรู้สึกฉันคือ...รักนะ แต่ไม่อยากได้!”

มันเป็นอะไรที่โดนมากๆอ่ะ