สิ่งที่ผมจะบอกต่อจากนี้..มิใช่ผมจะเอวดอ้างหรือแสดงว่าผมเป็นลูกที่ดีของแม่ แต่ผมจะพูดแทนแม่ผม เพื่อให้ทุกท่านได้แสดงความรู้สึกของคนเป็นลูกและเป็นแม่...แม่ผมมีลูก9คน ผมเป็นคนที่4 ลูกๆอีก8คนทิ้งแม่กันไปหมด(ผมขอใช้คำว่าทิ้ง)แม่เคยบอกขอให้มาหาแม่บ้างแม่ขอแค่5นาทีนั่งคุยกับแม่หรือมองดูแม่บ้างได้ไหม..แต่ลุกทั้ง8คนไม่มีใครมีเวลามาหาแม่เลย..นานทีถึงจะเห็นสักคนทั้งๆที่อยู่ห่างกันไม่กี่กิโล..ผมบอกช่างเขาเถอะแม่ว่างเขาคงมาเอง.ขนาดแม่นอนป่วยยังไม่มีใครมา ..เมื่อไม่นานมานี้ผมบอกพี่น้องผมว่าขอเงินให้แม่สัก500/เดือนได้ไหมแม่จะได้มีตังไว้ใช้.ทุกคนก็จะพูดเหมือนกันว่าถ้าให้500กล้วยน้ำว้าหรือของกินอื่นก็ไม่ต้องเอา.เพราะจะเลยงบ500.สุดท้ายเงินก็ไม่ได้แถมโดนดุอีีก.โทรมาว่าแม่ต่างๆนาๆ...ตั้งแต่ผมจำความได้จนถึงปัจจุบัน(อายุมากแล้วนะ)ผมยังคงอยู่กับแม่มาตลอดครับ..ผมควรจะบอกพี่น้องผมยังไงดีเขาถึงจะมาหาหรืออยู่กับแม่บ้าง..หรือทุกคนมองผมว่าผมอยู่กับแม่ก็ต้องดูแลไป..ช่วยหาคำตอบให้ผมหน่อยครับ ในบางครั้งผมก็อดน้อยใจไม่ได้..ควรทำไงดีครับ..
ลูก9คน ไม่มีใครดูแลหรือคิดจะอยู่กับแม่ แม่ขอแค่5นาที ไม่มีใครทำได้..ทำใงดี..?