สวัสดีค่ะ Happy Valentine's ช่วงนี้ไม่ค่อยเอา ส้มตำ มาให้ชิมเลย แต่มาส่อง ก้นครัวทุกวัน เพราะเราวุ่นอยู่กับการเปิดร้าน ส้มตำเล็กๆๆให้แม่
เราเป็นคนจัดการเองทุกอย่าง ทั้งเรื่องทุน จัดอุปกรณ์ต่างๆๆ การซื้อข้าวของ แค่ร้านเล็กๆๆก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ก่อนหน้านี้เรามีโครงการ
ที่จะเปิดร้านส้มตำเป็นของตัวเอง แต่เกิดปัญหาขึ้น อีกทั้งธุรกิจที่ทำตอนนี้ก็ยุ่งพอสมควร ก็เลยชะลอเอาไว้ก่อน.....แต่ใจเราอยากเปิดร้านน่ะ
แทบขาดใจ คิดในหัวตลอดๆๆว่าจะทำยังไงให้ได้มี ร้านส้มตำขึ้น.......
แม่เราแกเคยเปิดร้านส้มตำมาก่อน เลิกขายมาได้ 7 ปีแล้ว เพราะเรื่องสุขภาพ เพราะตอนนั้น ส้มตำร้านแม่ขายดีมาก แม่เป็นแม่ครัวตำเองทำให้สุขภาพของแม่เดี้ยง จนต้องนอนโรงพยาบาล ประกอบกับแม่ก็ต้องการพักผ่อน ก็เลยต้องปิดกิจการลง
ช่วงนี้แม่เราว่าง แม่บอกว่าเหงาอยากเปิดร้านส้มตำ เราก็บอกแม่ เอาสิแม่ถ้าอยากทำเดี๋ยว ลูกเปิดร้านให้ ลงทุนให้
สองแม่ลูกตกลงว่าจะทำ เราดีใจมากที่จะได้เปิดร้านส้มตำ ถึงแม้ว่าจะเป็นร้านของแม่ก็เหอะ ...... เราเปิดให้แม่เป็นร้านเล็กๆๆเพราะว่าแม่ทำคนเดียว (พ่อทำงานประจำและเราก็ทำธุรกิจของเราอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง) เพราะแม่ไม่อยากจ้างคนมาทำ แม่อยากทำเองคนเดียว.........
การเปิดร้านส้มตำ ของสองแม่ลูกของเราเป็นอะไรที่ง่ายมากๆๆ เพราะเรารู้จักกับส้มตำได้เกือบทุกซอกทุกมุม ตั้งแต่น้ำปลาร้า และวัตถุดิบต่างๆๆ
เพราะเราคิดว่า ถ้าเราจะเปิดร้านอะไรสักอย่าง เราควรเปิดร้านที่เราถนัด มีความรู้ในเรื่องนั้นๆๆ มันจะได้ไม่เกิดปัญหา......
ในการเปิดร้านส้มตำ(อีกครั้งของแม่)ครั้งนี้ เชื่อมั้ยค่ะ 2 วันแรกไม่มีลูกค้าเลย เพราะยังไม่มีใครรู้ว่าเราเปิดร้าน เราก็บอกแม่ว่า พวกเราเลิกขายส้มตำมาเกือบ 7 ปี มันต้องใช้เวลาที่จะให้ลูกค้ากลับมาซื้ออีกครั้ง พอวันที่ 3 มีลูกค้ามาซื้อ เพราะเขาขับรถผ่านหน้าร้าน เห็นว่าเราเปิดร้านส้มตำเขาเลยแวะจอดรถซื้อ เขาบอกว่าเขาเคยเป็นลูกค้าประจำส้มตำร้านเรา เขาคิดถึงรสส้มตำร้านเรามาก ลูกค้าแซวแม่ว่าคิดนานจังกว่าจะเปิดร้านอีกครั้งใช้เวลาตั้งเกือบ 7ปี ตอนนี้ร้านส้มตำของแม่ ก็เปิดมาได้ 3 อาทิตย์แล้ว ลูกค้าก็เริ่มกลับมาก็ขายดีขึ้นเรื่อยๆๆๆ แม่ก็เริ่มบ่นว่าเหนื่อย 5555... หน้าที่ของเราก็คือเป็นคนซื้อของเข้าร้าน เช่น มะละกอ พริก มะเขือเทศ มะนาว และอื่นๆๆ แม่มี 2 หน้าที่ก็คือ เป็นแม่ค้าตำส้มตำ และเป็นคนเก็บเงิน
ในอนาคตถ้าอะไรๆๆๆลงตัวแล้ว เราก็อยากมีร้านส้มตำของตัวเองให้ได้ เรายังไม่พับโครงการนี้ ก็ขอบคุณพี่น้องก้นครัวหลายๆๆคนที่ยุให้เปิดร้านขึ้น ถ้าไม่โดนยุ เราก็คงไม่อยากทำ เราเป็นคนที่ยุง่าย 5555.... ยังไงก็อยากขอกำลังใจให้เรามีร้านเป็นของตัวเองเร็วๆๆๆ ด้วยนะคะ
ปอลิง ถ้าใครอยากเปิดร้านส้มตำ แล้วอยากปรึกษา ถามอะไรเราก็ติดต่อมาได้ เราอยากจะช่วยค่ะ
ดีใจๆๆๆ ร้านส้มตำ.........ของแม่ก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
เราเป็นคนจัดการเองทุกอย่าง ทั้งเรื่องทุน จัดอุปกรณ์ต่างๆๆ การซื้อข้าวของ แค่ร้านเล็กๆๆก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ก่อนหน้านี้เรามีโครงการ
ที่จะเปิดร้านส้มตำเป็นของตัวเอง แต่เกิดปัญหาขึ้น อีกทั้งธุรกิจที่ทำตอนนี้ก็ยุ่งพอสมควร ก็เลยชะลอเอาไว้ก่อน.....แต่ใจเราอยากเปิดร้านน่ะ
แทบขาดใจ คิดในหัวตลอดๆๆว่าจะทำยังไงให้ได้มี ร้านส้มตำขึ้น.......
แม่เราแกเคยเปิดร้านส้มตำมาก่อน เลิกขายมาได้ 7 ปีแล้ว เพราะเรื่องสุขภาพ เพราะตอนนั้น ส้มตำร้านแม่ขายดีมาก แม่เป็นแม่ครัวตำเองทำให้สุขภาพของแม่เดี้ยง จนต้องนอนโรงพยาบาล ประกอบกับแม่ก็ต้องการพักผ่อน ก็เลยต้องปิดกิจการลง
ช่วงนี้แม่เราว่าง แม่บอกว่าเหงาอยากเปิดร้านส้มตำ เราก็บอกแม่ เอาสิแม่ถ้าอยากทำเดี๋ยว ลูกเปิดร้านให้ ลงทุนให้
สองแม่ลูกตกลงว่าจะทำ เราดีใจมากที่จะได้เปิดร้านส้มตำ ถึงแม้ว่าจะเป็นร้านของแม่ก็เหอะ ...... เราเปิดให้แม่เป็นร้านเล็กๆๆเพราะว่าแม่ทำคนเดียว (พ่อทำงานประจำและเราก็ทำธุรกิจของเราอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง) เพราะแม่ไม่อยากจ้างคนมาทำ แม่อยากทำเองคนเดียว.........
การเปิดร้านส้มตำ ของสองแม่ลูกของเราเป็นอะไรที่ง่ายมากๆๆ เพราะเรารู้จักกับส้มตำได้เกือบทุกซอกทุกมุม ตั้งแต่น้ำปลาร้า และวัตถุดิบต่างๆๆ
เพราะเราคิดว่า ถ้าเราจะเปิดร้านอะไรสักอย่าง เราควรเปิดร้านที่เราถนัด มีความรู้ในเรื่องนั้นๆๆ มันจะได้ไม่เกิดปัญหา......
ในการเปิดร้านส้มตำ(อีกครั้งของแม่)ครั้งนี้ เชื่อมั้ยค่ะ 2 วันแรกไม่มีลูกค้าเลย เพราะยังไม่มีใครรู้ว่าเราเปิดร้าน เราก็บอกแม่ว่า พวกเราเลิกขายส้มตำมาเกือบ 7 ปี มันต้องใช้เวลาที่จะให้ลูกค้ากลับมาซื้ออีกครั้ง พอวันที่ 3 มีลูกค้ามาซื้อ เพราะเขาขับรถผ่านหน้าร้าน เห็นว่าเราเปิดร้านส้มตำเขาเลยแวะจอดรถซื้อ เขาบอกว่าเขาเคยเป็นลูกค้าประจำส้มตำร้านเรา เขาคิดถึงรสส้มตำร้านเรามาก ลูกค้าแซวแม่ว่าคิดนานจังกว่าจะเปิดร้านอีกครั้งใช้เวลาตั้งเกือบ 7ปี ตอนนี้ร้านส้มตำของแม่ ก็เปิดมาได้ 3 อาทิตย์แล้ว ลูกค้าก็เริ่มกลับมาก็ขายดีขึ้นเรื่อยๆๆๆ แม่ก็เริ่มบ่นว่าเหนื่อย 5555... หน้าที่ของเราก็คือเป็นคนซื้อของเข้าร้าน เช่น มะละกอ พริก มะเขือเทศ มะนาว และอื่นๆๆ แม่มี 2 หน้าที่ก็คือ เป็นแม่ค้าตำส้มตำ และเป็นคนเก็บเงิน
ในอนาคตถ้าอะไรๆๆๆลงตัวแล้ว เราก็อยากมีร้านส้มตำของตัวเองให้ได้ เรายังไม่พับโครงการนี้ ก็ขอบคุณพี่น้องก้นครัวหลายๆๆคนที่ยุให้เปิดร้านขึ้น ถ้าไม่โดนยุ เราก็คงไม่อยากทำ เราเป็นคนที่ยุง่าย 5555.... ยังไงก็อยากขอกำลังใจให้เรามีร้านเป็นของตัวเองเร็วๆๆๆ ด้วยนะคะ
ปอลิง ถ้าใครอยากเปิดร้านส้มตำ แล้วอยากปรึกษา ถามอะไรเราก็ติดต่อมาได้ เราอยากจะช่วยค่ะ