ไม่รู้เป็นยังไง แต่พอได้อ่านความเห็นทุกคนที่มีทั้งเป็นห่วงและเป็นกำลังให้เราในกระทู้ก่อน
มันทำให้เราอยากมา"แบ่งปันกำลังใจ"ที่เรามี ให้กับคนที่กำลังมีความรักหรือกำลังแอบรักเขาข้างเดียวทุกคนบ้างจังเลยค่ะ
เราจะขอเล่าเรื่องของเราก่อนเลยนะคะ...ในชีวิตเราเคยแอบรักผู้ชายมาทั้งหมด 3 คน
คนแรก...ตอนเราอยู่ ม.ต้น พี่เขาอยู่ ม.ปลาย การแอบรักครั้งนี้ออกแนวเด็กๆใสๆค่ะ พี่เขาเป็นหนุ่มหล่อที่สุดในชั้น ม.ปลาย ของโรงเรียน ส่วนเราก็หน้าเด๋อ อ้วนฉุ เป็นเด็ก ม.ต้น ธรรมดาๆที่ออกจะเก็บตัว ขี้อาย เงียบๆ และเรียบร้อย เราจำได้ว่าเราเห็นพี่เขาครั้งแรกเพราะเขามาจีบสาวสวยห้องเรา แล้วไปไงมาไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีเราก็ชอบเขาไปซะแล้ว ทุกวันเราจะรีบมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อไป"แอบอยู่บนระเบียง"ดูพี่เขาเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ จนพี่เขาจบ ม.ปลาย ออกไป โดยที่เราไม่เคยได้พูดคุยกับเขา และแน่นอนว่าไม่เคยได้บอกความรู้สึกกับเขาเลยเช่นกัน...
คนที่สอง...เขาเป็นรุ่นเดียวกับเรา แต่เรียนคนละห้องกัน เพื่อนเราเคยแอบชอบเขาตอน ม.ต้น แต่พอ ม.ปลาย เขาย้ายมาเรียนที่เดียวกับเรา(แต่อยู่คนละห้องเหมือนเดิม) กับคนนี้ก็ไปไงมาไงไม่รู้อีกเหมือนกัน เราดันไปแอบชอบเขาได้ ทั้งที่ตอน ม.ต้น เราไม่เคยสนใจเขาเลยซักนิด การแอบชอบครั้งนี้ เรามีความ"พยายาม"มากกว่าคนแรก คือ เรากล้าที่จะโทรคุยกับเขา"แต่เขาไม่รู้หรอกนะว่าเราเป็นใคร เราไม่กล้าบอกเพราะอาย"...และก่อนจะโทรไปแต่ละที เราต้องจดเป็นข้อๆไว้เลยนะ ว่าจะพูดเรื่องอะไรบ้าง(เครียดอย่างกะเด็กเตรียมสอบอ่ะ 5555) แต่สุดท้ายเรามารู้ทีหลังว่าเขากำลังคบกับรุ่นน้องคนหนึ่งอยู่ทั้งที่ยอมให้เราโทรไปคุยด้วย พอเรารู้เราเสียใจมาก ไม่ได้เสียใจเพราะว่าเขาไม่ยอมบอกหรอกนะว่าเขามีแฟนแล้ว แต่เราเสียใจที่ตัวเองกำลังทำตัวเหมือนจะแย่งแฟนคนอื่นอยู่(แม้จะไม่รู้ก็เถอะ) เราอยากบอกน้องผู้หญิงคนนั้นว่า เราเสียใจจริงๆ ถ้าเรารู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เราจะไม่มีวันโทรไปหาเขาเด็ดขาด เราจะแอบรัก แอบมองอยู่ในมุมของเรา ไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน ขอโทษจริงๆ...
คนสุดท้าย...เคยเล่าไปแล้วในกระทู้ก่อนหน้า เขาเป็นพนักงานในคลับที่เราไปใช้บริการ กับคนนี้เราสามารถบอกได้ว่าทำไมเราถึงชอบเขา เพราะเรา"ฝัน"ถึงเขาค่ะ ทั้งที่ตอนนั้นเราไม่ได้สนใจเขาเลยนะ แต่อยู่ๆก็ฝัน ในความฝันเขากอดเราไว้ อยู่กับเรา และเราก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เขาชอบเรานะ ตั้งแต่จุดนั้น มันทำให้เราเริ่มสนใจเขาขึ้นมา จนกลายเป็นการแอบชอบไปค่ะ(เหอๆใจง่ายไปมั้ย)
และกับคนนี้มันเป็นความรู้สึกที่แปลกมากค่ะ เพราะปกติเวลาเราแอบชอบใคร ถึงเขาจะไปจีบสาวไหนหรือจะมีแฟนอยู่แล้ว เรากลับไม่เคยมีความรู้สึกว่าเราเสียเขาไปไม่ได้...แต่กับคนนี้ แค่เราเห็นเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่เหมือนจะชอบเขา มันก็ทำให้เราทนไม่ได้แล้วค่ะ เรารู้สึกว่าเราจะเสียเขาไปให้ผู้หญิงคนไหนไม่ได้นะ(บ้ามากฉัน สงสัยถ้าหลุดคนนี้ไปจะกลัวขึ้นคานจัด 5555)...
จนในที่สุด จากที่เป็นคนขี้อายมากๆๆๆๆ ชอบใครมักไม่กล้าเปิดเผยตัว เรากลับลำจากหน้ามือเป็นหลังteenเลยค่ะ(ขออภัยในความไม่สุภาพ แต่เพราะคำเปรียบเทียบนี้มันสามารถแสดงให้เห็นภาพได้ชัดเจนจริงๆ) เรากล้าที่จะซื้อของขวัญให้เขา กล้าที่จะคุยกับเขา แถมชวนคุยแบบใช้มุกเสี่ยวอีกต่างหาก(ก็ตอนนั้นเขาอุตส่าห์มาอยู่ใกล้ๆแล้ว แต่เรากลับไม่รู้จะคุยอะไรดี..นึกอะไรไม่ออกเราก็จัดเลยค่ะ ถามเขาไปว่า"..(ชื่อ)..เคยเรียนมหาลัยนี้ใช่มั้ย?" พอเขาตอบว่า"ใช่" เราก็ด้นสดต่อเลยว่า"มิน่าล่ะเคยเห็นออกมาวิ่งตอนเย็นๆบ่อยๆ" (จริงๆไม่เคยหรอก แหลไปตามสถานการณ์ 55555) แต่พอหลังจากนั้นเรามานั่งนึกดู ก็อยากจะเอาหน้ามุดดินหนีล้างอายซักสามเพลา เพราะไอ่ที่เราถามเขาไปน่ะ ตอนเขาจบมหาลัยน่ากลัวว่าเรายังจู้ฮุ๊กกรู๊วววลัลล๊าเป็นสาวใสม.ปลายอยู่เลยนะ 5555+ เขาอาจงงว่าอินี่มาเห็นกรูตอนไหนฟระ? เหอๆ นี่แหละหนาอานุภาพแห่งรัก...ทำให้คนที่ขี้อายสุดๆ กลายเป็นปลาไหลใส่สเก็ตได้ในพริบตา กร๊ากๆๆๆ
ที่เล่ามาทั้งหมด แม้สองคนแรกเราจะไม่สมหวัง...และคนสุดท้ายเราก็ยังไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง
แต่เชื่อไหม กับคนสุดท้าย...ถึงในที่สุดจุดจบของเราจะต้องผิดหวังเหมือนกับสองคนแรก
แต่เราบอกตัวเองเสมอว่าเราจะไม่เสียใจเลย หากวันหนึ่งเขาต้องจากเราไป...หรือเราเองที่อาจต้องเป็นฝ่ายจากเขาไป...
เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำเพื่อความรักครั้งนี้อย่างเต็มที่แล้ว
เรากล้ามองหน้าเขาอย่างไม่หลบสายตา เรากล้าคุยกับเขาและเขาก็รู้ว่าเราเป็นใคร...
เรากล้าแสดงตัวให้เขาเห็นโดยไม่ต้องแอบไปหลบอยู่ในมุมไหน...(เรียกว่า"เสนอหน้า"ก็ได้ในบางโอกาส ฮ่าๆๆๆ)
และที่สำคัญ...เรากล้าเผยใจกับเขาทั้งที่เราไม่เคยกล้าเผยใจกับใครมาก่อน...
ที่เหลือต่อจากนี้...เราก็ยังจะพยายามต่อไปเท่าที่เราจะสู้ไหว...แม้ไม่สมหวัง...แต่เราจะไม่เสียใจแน่นอน
และต้องขอขอบคุณอย่างมาก กับกระทู้หนึ่งในพันทิพห้องสยามนี่แหละ ที่นำคำคมความรักมาโพสไว้ว่า
" if you love someone, be brave enough to tell them,
otherwise, be brave enough to watch them be loved
by someone else.
หากคุณรักใครสักคน คุณมีทางเลือกอยู่ 2 ทาง
คือ หนึ่ง จงเข้มแข็งพอที่จะบอกเขา...
หรือสอง จงเข้มแข็งพอที่จะมองเขารักกับคนอื่น..."
จะบอกว่าเพราะคำคมอันนี้นี่แหละที่มีส่วนอย่างมากทำให้เรามีความกล้าได้ขนาดนั้น...
แม้ทางเลือกที่หนึ่งสำหรับเราจะยากเย็นเข็ญใจขนาดไหน...
แต่กับทางเลือกที่สอง...เราคิดว่าเราทนรับมันไม่ได้แน่นอน...
เลยตัดสินใจ เอาก็เอาวะ ขอเลือกทางแรกแล้วกัน ถึงจะยากแต่ก็ยังพอมีทางทำได้ละน่า...
แค่ทำหน้าให้ด้านไว้ก่อน รถสิบล้อเหยียบต้องไม่แบน 55555
Ps1. การเขียนกระทู้นี้ของเรา อย่างน้อยเราหวังว่ามันจะสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้ใครบางคนหรือหลายๆคน
ที่กำลังแอบรักหรือมีความรักอยู่ กล้าที่จะลุกขึ้นสู้ ไม่ใช่เพื่อแย่งชิง...แต่เพื่อเมื่อถึงที่สุดแล้ว
ตัวเราเองจะได้ไม่้ต้องเสียใจ...ที่ครั้งหนึ่ีงเคยปล่อยให้ความรักหลุดลอยไป โดยที่ไม่เคยพยายามทำอะไรเพื่อมันเลย...
Ps2.เราขออวยพรให้ทุกคนได้พบเจอกับความรักที่ดีมีความสุข และสมหวังในความรักทุกคนนะคะ
กระทู้นี้ เราขอ"เป็นกำลังใจ"ให้คนที่กำลังมีความรักและกำลังแอบรักทุกคนค่ะ
มันทำให้เราอยากมา"แบ่งปันกำลังใจ"ที่เรามี ให้กับคนที่กำลังมีความรักหรือกำลังแอบรักเขาข้างเดียวทุกคนบ้างจังเลยค่ะ
เราจะขอเล่าเรื่องของเราก่อนเลยนะคะ...ในชีวิตเราเคยแอบรักผู้ชายมาทั้งหมด 3 คน
คนแรก...ตอนเราอยู่ ม.ต้น พี่เขาอยู่ ม.ปลาย การแอบรักครั้งนี้ออกแนวเด็กๆใสๆค่ะ พี่เขาเป็นหนุ่มหล่อที่สุดในชั้น ม.ปลาย ของโรงเรียน ส่วนเราก็หน้าเด๋อ อ้วนฉุ เป็นเด็ก ม.ต้น ธรรมดาๆที่ออกจะเก็บตัว ขี้อาย เงียบๆ และเรียบร้อย เราจำได้ว่าเราเห็นพี่เขาครั้งแรกเพราะเขามาจีบสาวสวยห้องเรา แล้วไปไงมาไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีเราก็ชอบเขาไปซะแล้ว ทุกวันเราจะรีบมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อไป"แอบอยู่บนระเบียง"ดูพี่เขาเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ จนพี่เขาจบ ม.ปลาย ออกไป โดยที่เราไม่เคยได้พูดคุยกับเขา และแน่นอนว่าไม่เคยได้บอกความรู้สึกกับเขาเลยเช่นกัน...
คนที่สอง...เขาเป็นรุ่นเดียวกับเรา แต่เรียนคนละห้องกัน เพื่อนเราเคยแอบชอบเขาตอน ม.ต้น แต่พอ ม.ปลาย เขาย้ายมาเรียนที่เดียวกับเรา(แต่อยู่คนละห้องเหมือนเดิม) กับคนนี้ก็ไปไงมาไงไม่รู้อีกเหมือนกัน เราดันไปแอบชอบเขาได้ ทั้งที่ตอน ม.ต้น เราไม่เคยสนใจเขาเลยซักนิด การแอบชอบครั้งนี้ เรามีความ"พยายาม"มากกว่าคนแรก คือ เรากล้าที่จะโทรคุยกับเขา"แต่เขาไม่รู้หรอกนะว่าเราเป็นใคร เราไม่กล้าบอกเพราะอาย"...และก่อนจะโทรไปแต่ละที เราต้องจดเป็นข้อๆไว้เลยนะ ว่าจะพูดเรื่องอะไรบ้าง(เครียดอย่างกะเด็กเตรียมสอบอ่ะ 5555) แต่สุดท้ายเรามารู้ทีหลังว่าเขากำลังคบกับรุ่นน้องคนหนึ่งอยู่ทั้งที่ยอมให้เราโทรไปคุยด้วย พอเรารู้เราเสียใจมาก ไม่ได้เสียใจเพราะว่าเขาไม่ยอมบอกหรอกนะว่าเขามีแฟนแล้ว แต่เราเสียใจที่ตัวเองกำลังทำตัวเหมือนจะแย่งแฟนคนอื่นอยู่(แม้จะไม่รู้ก็เถอะ) เราอยากบอกน้องผู้หญิงคนนั้นว่า เราเสียใจจริงๆ ถ้าเรารู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เราจะไม่มีวันโทรไปหาเขาเด็ดขาด เราจะแอบรัก แอบมองอยู่ในมุมของเรา ไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน ขอโทษจริงๆ...
คนสุดท้าย...เคยเล่าไปแล้วในกระทู้ก่อนหน้า เขาเป็นพนักงานในคลับที่เราไปใช้บริการ กับคนนี้เราสามารถบอกได้ว่าทำไมเราถึงชอบเขา เพราะเรา"ฝัน"ถึงเขาค่ะ ทั้งที่ตอนนั้นเราไม่ได้สนใจเขาเลยนะ แต่อยู่ๆก็ฝัน ในความฝันเขากอดเราไว้ อยู่กับเรา และเราก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เขาชอบเรานะ ตั้งแต่จุดนั้น มันทำให้เราเริ่มสนใจเขาขึ้นมา จนกลายเป็นการแอบชอบไปค่ะ(เหอๆใจง่ายไปมั้ย)
และกับคนนี้มันเป็นความรู้สึกที่แปลกมากค่ะ เพราะปกติเวลาเราแอบชอบใคร ถึงเขาจะไปจีบสาวไหนหรือจะมีแฟนอยู่แล้ว เรากลับไม่เคยมีความรู้สึกว่าเราเสียเขาไปไม่ได้...แต่กับคนนี้ แค่เราเห็นเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่เหมือนจะชอบเขา มันก็ทำให้เราทนไม่ได้แล้วค่ะ เรารู้สึกว่าเราจะเสียเขาไปให้ผู้หญิงคนไหนไม่ได้นะ(บ้ามากฉัน สงสัยถ้าหลุดคนนี้ไปจะกลัวขึ้นคานจัด 5555)...
จนในที่สุด จากที่เป็นคนขี้อายมากๆๆๆๆ ชอบใครมักไม่กล้าเปิดเผยตัว เรากลับลำจากหน้ามือเป็นหลังteenเลยค่ะ(ขออภัยในความไม่สุภาพ แต่เพราะคำเปรียบเทียบนี้มันสามารถแสดงให้เห็นภาพได้ชัดเจนจริงๆ) เรากล้าที่จะซื้อของขวัญให้เขา กล้าที่จะคุยกับเขา แถมชวนคุยแบบใช้มุกเสี่ยวอีกต่างหาก(ก็ตอนนั้นเขาอุตส่าห์มาอยู่ใกล้ๆแล้ว แต่เรากลับไม่รู้จะคุยอะไรดี..นึกอะไรไม่ออกเราก็จัดเลยค่ะ ถามเขาไปว่า"..(ชื่อ)..เคยเรียนมหาลัยนี้ใช่มั้ย?" พอเขาตอบว่า"ใช่" เราก็ด้นสดต่อเลยว่า"มิน่าล่ะเคยเห็นออกมาวิ่งตอนเย็นๆบ่อยๆ" (จริงๆไม่เคยหรอก แหลไปตามสถานการณ์ 55555) แต่พอหลังจากนั้นเรามานั่งนึกดู ก็อยากจะเอาหน้ามุดดินหนีล้างอายซักสามเพลา เพราะไอ่ที่เราถามเขาไปน่ะ ตอนเขาจบมหาลัยน่ากลัวว่าเรายังจู้ฮุ๊กกรู๊วววลัลล๊าเป็นสาวใสม.ปลายอยู่เลยนะ 5555+ เขาอาจงงว่าอินี่มาเห็นกรูตอนไหนฟระ? เหอๆ นี่แหละหนาอานุภาพแห่งรัก...ทำให้คนที่ขี้อายสุดๆ กลายเป็นปลาไหลใส่สเก็ตได้ในพริบตา กร๊ากๆๆๆ
ที่เล่ามาทั้งหมด แม้สองคนแรกเราจะไม่สมหวัง...และคนสุดท้ายเราก็ยังไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง
แต่เชื่อไหม กับคนสุดท้าย...ถึงในที่สุดจุดจบของเราจะต้องผิดหวังเหมือนกับสองคนแรก
แต่เราบอกตัวเองเสมอว่าเราจะไม่เสียใจเลย หากวันหนึ่งเขาต้องจากเราไป...หรือเราเองที่อาจต้องเป็นฝ่ายจากเขาไป...
เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำเพื่อความรักครั้งนี้อย่างเต็มที่แล้ว
เรากล้ามองหน้าเขาอย่างไม่หลบสายตา เรากล้าคุยกับเขาและเขาก็รู้ว่าเราเป็นใคร...
เรากล้าแสดงตัวให้เขาเห็นโดยไม่ต้องแอบไปหลบอยู่ในมุมไหน...(เรียกว่า"เสนอหน้า"ก็ได้ในบางโอกาส ฮ่าๆๆๆ)
และที่สำคัญ...เรากล้าเผยใจกับเขาทั้งที่เราไม่เคยกล้าเผยใจกับใครมาก่อน...
ที่เหลือต่อจากนี้...เราก็ยังจะพยายามต่อไปเท่าที่เราจะสู้ไหว...แม้ไม่สมหวัง...แต่เราจะไม่เสียใจแน่นอน
และต้องขอขอบคุณอย่างมาก กับกระทู้หนึ่งในพันทิพห้องสยามนี่แหละ ที่นำคำคมความรักมาโพสไว้ว่า
" if you love someone, be brave enough to tell them,
otherwise, be brave enough to watch them be loved
by someone else.
หากคุณรักใครสักคน คุณมีทางเลือกอยู่ 2 ทาง
คือ หนึ่ง จงเข้มแข็งพอที่จะบอกเขา...
หรือสอง จงเข้มแข็งพอที่จะมองเขารักกับคนอื่น..."
จะบอกว่าเพราะคำคมอันนี้นี่แหละที่มีส่วนอย่างมากทำให้เรามีความกล้าได้ขนาดนั้น...
แม้ทางเลือกที่หนึ่งสำหรับเราจะยากเย็นเข็ญใจขนาดไหน...
แต่กับทางเลือกที่สอง...เราคิดว่าเราทนรับมันไม่ได้แน่นอน...
เลยตัดสินใจ เอาก็เอาวะ ขอเลือกทางแรกแล้วกัน ถึงจะยากแต่ก็ยังพอมีทางทำได้ละน่า...
แค่ทำหน้าให้ด้านไว้ก่อน รถสิบล้อเหยียบต้องไม่แบน 55555
Ps1. การเขียนกระทู้นี้ของเรา อย่างน้อยเราหวังว่ามันจะสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้ใครบางคนหรือหลายๆคน
ที่กำลังแอบรักหรือมีความรักอยู่ กล้าที่จะลุกขึ้นสู้ ไม่ใช่เพื่อแย่งชิง...แต่เพื่อเมื่อถึงที่สุดแล้ว
ตัวเราเองจะได้ไม่้ต้องเสียใจ...ที่ครั้งหนึ่ีงเคยปล่อยให้ความรักหลุดลอยไป โดยที่ไม่เคยพยายามทำอะไรเพื่อมันเลย...
Ps2.เราขออวยพรให้ทุกคนได้พบเจอกับความรักที่ดีมีความสุข และสมหวังในความรักทุกคนนะคะ