คนที่บ้านทำแบบนี้ทำยังไงดี

ปกติตั้งแต่เด็กจะอยู่กับ แม่ ย่า ยาย คน พี่ชายต่างแม่ แฟนพี่ แต่จะไม่ค่อยลงรอยกับพี่ชายเพราะพี่ชายรำคาญที่ตอนอนุบาลกับประฐมชอบชวนเพื่อนมาเล่นที่บ้าน ส่วนยายก็เป็นคนกระโชกโฮกฮากไม่ฟังอธิบายชอบจบปัญหาด้วยความรุนแรงกับคำพูดแรงๆ มีปากมีเสียงไม่ค่อยได้ และยังมีแฟนใหม่แม่ที่นานๆทีมาหา แต่สุดท้ายก็เลิกกันไปเพราะแฟนใหม่แม่มีชู้และหลังจากนั้นหลายปีแม่ก็มีแฟนใหม่ ส่วนพ่อก็นานๆทีจะมาหาประมาณ 2-3 เดือนจะมาสักวัน ช่วงหลัง ป.4 แม่ย้ายไปอยู่ระยองกับแฟนใหม่คนที่สอง ส่วน ช่วงป.5 ย่าก็ดันล้มแล้วเข้าโรงพยาบาลก่อนจะเสียในช่วงป.6 แต่เพราะไม่ค่อยมีใครอยู่บ้านความสัมพันธ์กับพี่จากจำใจก็ดีขึ้นเรื่อ ยๆจนเป็นพี่น้องปกติ ในช่วงม.1 ตาก็มาเสีย ทุกอย่างดูเป็นชีวิตเด็กปกติ
แต่สำหรับคนที่อยู่มันไม่ค่อยอยากจะอยู่สักเท่าไหร่ ตั้งแต่เด็กแล้วที่ยายมักจะใช้ความรุนแรงและคำหยาบน่าจะตั้งแต่ข่วง3ขวบ ที่ทำอะไรผิดเล็กน้อยก็จะจบด้วยการใช้กำลัง และการด่าทอ ยายคงอยากให้เรามีความเป็นผู้ชาย แต่สำหรับเราที่อยู่มาตลอด เรามักทะเลาะกับยายแทบทุกวันและบางวันก็จบด้วยทำร้ายร่างกาย ถ้าทำอะไรสำเร็จก็จะชมอยู่วันเดียวสุดท้ายก็เอาเรื่องแย่ๆของเราไปคุยกับคนอื่นให้เราอายแล้วรู้สึกแย่โดยไม่สนใจเราเลยตอนทำอะไรผิดก็ชอบทำให้เรื่องที่เราทำมันแย่กว่าเดิมจนความรู้สึกเราดิ่งทุกวัน จนแทบทุกวันที่เราอยู่เรามักมีความคิดหนึ่งขึ้นมาคือตั้งแต่เด็กแล้วทุกๆวันเรามีความคิดหนึ่งคือเมื่อไหร่จะตาย? จะฆ่าตัวตายยัง? แต่อย่างน้อยเราก็ยังมีหมาพันธุ์ปัคตัวหนึ่งซึ่งตอนนี้อายุมันก็เยอะมากแล้วแต่ยายก็ยังเลือกวิธีสั่งสอนหมาด้วยการเตะ ตีด้วยไม้กวาดหรือไม้ถูพื้น ทั้งๆที่มันก็ป่วยๆหายๆอายุก็อยู่ได้อีก 1-3ปี จนตอนนี้เราก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม และถ้าเราเล่างงก็ขอโทษด้วย ปล.ตอนนี้อายุ 14 ปี