“กุ้งต้มน้ำผึ้ง” ถ้าเรียกด้วยชื่อนี้ ความเข้าใจของคนที่อยู่ต่างภาคต่างวัฒนธรรมก็คงจะเข้าใจว่าเป็นอาหารที่นำกุ้งไปต้มกับน้ำผึ้งจนมีรสหวานเป็นแน่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ถ้าเราไปดูในส่วนของวัตถุดิบจริง ๆ จะเห็นว่ามันไม่ได้มี “น้ำผึ้ง” อยู่เลย อ้าว…แล้วทำไมเรียกว่ากุ้งต้มน้ำผึ้งกันล่ะ?
.
กุ้งต้มน้ำผึ้ง หรือที่ในบางท้องที่เรียกว่ากุ้งหวาน เป็นอาหารที่เกิดจากการถนอมอาหารด้วยความหวาน อาหารจานนี้ไม่เชิงว่าเป็นอาหารที่พบเฉพาะภาคใต้เสียทีเดียว แต่ในพื้นที่ที่อาศัยอยู่ติดแหล่งทะเลก็พบอาหารชนิดนี้อยู่เหมือนกัน เช่นที่ภาคตะวันออกพบ “กุ้งฮิ่ป” ซึ่งมีลักษณะที่ใกล้เคียงกันอยู่ด้วย
.
ในภาคใต้นี้ กุ้งต้มน้ำผึ้งพบได้ในหลายจังหวัด โดยหนึ่งในนั้นก็เช่นที่แถบสงขลาในคาบสมุทรสทิงพระ เนื่องจากเป็นพื้นที่สำคัญที่มีการผลิตน้ำตาลที่ได้จากต้นตาลโตนดมายาวนาน ซึ่งน้ำตาลจากต้นตาลโตนดนี่เอง ที่คนพื้นที่เรียกว่า “น้ำผึ้ง” ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมใช้เรียกสารให้ความหวานต่าง ๆ ไม่ได้หมายความถึงน้ำผึ้งที่มาจากผึ้งแต่เพียงอย่างเดียว
.
วิธีการทำ นิยมใช้เป็นกุ้งตัวเล็กเปลือกนิ่ม เด็ดหัวออกพอเหลือคางติดอยู่ แล้วล้างให้สะอาดก่อนนำไปเคี่ยวกับน้ำและน้ำตาลให้ความหวานซึมเข้าไป พอเห็นเนื้อกุ้งหดล่อนจากเปลือกก็เป็นอันใช้ได้ ซึ่งกุ้งที่ได้ก็จะเป็นอาหารที่แปรรูปแล้วและสามารถเก็บได้นาน กินกับอะไรก็อร่อย
.
กุ้งต้มน้ำผึ้ง จานโปรดปักษ์ใต้ที่ไม่มีน้ำผึ้ง