"อิ่วก้วย" ไล้เหลี่ยว

“อิ่วก้วย” ไล้เหลี่ยว [img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t4d/1/16/1f962.png[/img]

แม่นันมาโพสต์ยั่วคนทำงานดึก ๆ ค่ะ ไม่แน่ใจว่าเพื่อน ๆ ในห้อง รู้จักขนม "อิ่วก้วย" ชนิดนี้กันรึเปล่า เป็นขนมโบราณที่อร่อยและหาทานยากมากแล้วค่ะ

วันพุธที่ผ่านมา  แม่นันตั้งใจทำอิ่วก้วยถวายเจ้าแม่กวนอิมในวันเหนี่ยแซ (วันคล้ายวันออกบวช)  เตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย กำลังจะลงมือผสมแป้ง ปรากฏว่า...แป้งข้าวเหนียวหมด รีบขับรถออกไปซื้อ ดีนะที่ตลาดอยู่ใกล้บ้าน ไม่อย่างนั้นเสียความตั้งใจแย่เลย...

แม่นันจะบอกว่าอิ่วก้วยครั้งนี้อร่อยลืมอิ่มจริงๆค่ะ แม่นันทำไส้คะหน่าลุ้ย (กะหล่ำปลี) และไส้หมั่งกวง (มันแกว) ที่โหยหาอยากกินมานาน แถมยังได้มันเทศเนื้อขาว สีสวย หวานอร่อย มาผสมกับแป้งข้าวเหนียว นวดออกมานุ่มมือมากค่ะ

อิ่วก้วยถ้าได้มันขาว บางคนก็เรียกมันไข่ เวลานำมาผสมกับแป้ง จะช่วยให้สีของแป้งออกขาวนวลๆ เวลาทอดแล้วสีจะไม่เข้มจนเกินไป แม่นันจึงดีใจหนักหนาที่ได้มันชนิดนี้มา แต่ถ้าหาไม่ได้จริง ๆ ใช้มันส้มญี่ปุ่นก็ได้ เวลาทอดใช้ไฟอ่อน ๆ นะคะ

ไหว้เสร็จ ฝนตกพอดี สงสัยเจ้าแม่กวนอิมจะชอบอิ่วก้วยที่แม่นันทำถวาย ระหว่างรอฝนหยุด อากาศดีๆ หยิบอิ่วก้วยออกมากิน ลูกที่หนึ่ง..ลูกที่สอง

โอ้โห..ทำไมมันอร่อยขนาดนี้ ทำให้นึกถึงวันนั้นเมื่อสามสิบกว่าปีก่อน สมัยยังทำงานใหม่ ๆ

ตอนนั้นแม่นันพักอยู่กับอาอึ้ม (คุณแม่) ที่อ้อมใหญ่ บ้านอยู่ตรงข้ามสวนสามพรานเลยค่ะ เวลาเดินทางไปทำงาน แม่นันจะขึ้นรถเมล์สาย 84 ไปลงคลองสาน แล้วต่อเรือข้ามฟากไปฝั่งสาทร ระหว่างทางเข้าท่าเรือคลองสาน ทุกเช้าจะมีแม่ค้าหาบเตา หาบกระทะมานั่งทอดอิ่วก้วยขาย

แม่นันซื้อกินติดใจจนต้องอุดหนุนทุกวัน เพราะไม่ใช่เฉพาะตัวแป้งที่อร่อย คำแรกที่กัดเข้าไปโดนไส้กะหล่ำปลี ทำเอาวางไม่ลงเลยค่ะ นอกจากซื้อไปกินที่ทำงานแล้ว แม่นันมักจะซื้อกลับไปฝากอาอึ้มด้วย

อาอึ้มค่อยๆ เคี้ยวไป พูดไป

“อื้ม..หอเจี้ยะ หอเจี้ยะ ม้าคี่โบยไหล่เอียวโจ่ย”

(อร่อย อร่อย พรุ่งนี้ซื้อมาเยอะหน่อยนะ)

คนสูงวัย เวลาได้กินขนมที่มีรสชาติเดียวกับที่ตัวเองเคยทำสมัยสาว ๆ เราจะมองเห็นได้เลยว่า สีหน้าและแววตาของพวกเขามีความสุขแค่ไหน รสชาติบางอย่าง ไม่ได้ทำให้เรานึกถึงแค่ขนม แต่พาเราย้อนกลับไปหาความทรงจำในวันวานด้วย

หลายๆ คนคงคิดถึงอาม่าเนอะ!

คนจีนสมัยก่อนฉลาดกินฉลาดอยู่นะคะ ใช้แป้งข้าวเหนียว แป้งข้าวเจ้า ผสมนู่น ผสมนี่ ที่หาได้ในท้องถิ่น สร้างสรรค์ออกมาเป็นขนมอร่อย ๆ เลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองและครอบครัว

ยิ่งได้เรียนรู้เรื่องอาหารและขนมจีนจีนมากเท่าไหร่ แม่นันก็ยิ่งรู้สึกชื่นชมภูมิปัญญาของคนรุ่นเก่า ที่คิดค้นและถ่ายทอดสิ่งดี ๆ เหล่านี้สืบต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

แม่นันดีใจที่ได้เกิดมาเป็นอาหมวยเชื้อสายจีนแท้ ๆ นะคะ