ในความสัมพันธ์ คุณเคยยอมฝืนใจตัวเองจนสูญเสียตัวตนบ้างไหมคะ ?

เมื่อก่อน จขกท. เคยคิดว่า ถ้ารักใครสักคน เราก็ควรปรับตัวเข้าหากันค่ะ

แต่พอย้อนกลับไปดูบางช่วงของชีวิต
ก็พบว่าบางครั้งสิ่งที่เรียกว่า การปรับตัว มันค่อย ๆ กลายเป็น
  ..ไม่กล้าพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด
  ..ไม่กล้าทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ
  ..คอยระวังคำพูดและการกระทำตลอดเวลา
  ..เอาความรู้สึกของอีกฝ่ายเป็นที่ตั้ง จนลืมดูแลความรู้สึกของตัวเอง
จนวันหนึ่งรู้ตัวอีกที ก็เหมือนกำลังใช้ชีวิตตามความคาดหวังของอีกคน มากกว่าตัวตนของตัวเอง

สำหรับ จขกท. แล้ว ความรักที่ต้องแลกด้วยการสูญเสียตัวตนของตัวเอง
เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีความสุขเลยค่ะ 😞

เลยอยากถามเพื่อน ๆ ว่า....
คุณเคยยอมหรือฝืนใจตัวเองในความสัมพันธ์ จนรู้สึกว่าสูญเสียความเป็นตัวเองบ้างไหมคะ ?
แล้วจุดไหนที่ทำให้รู้ตัวว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่ไม่ใช่การปรับตัว แต่เป็นการสูญเสียตัวตนกันแน่ ?